null Beeld

FILM★★★1/2☆

Hacksaw Ridge (★★★1/2☆)

Saving Private Mel.

Wie hangt hier aan de bel? ’t Is Mel! Tien jaar na zijn bloederige Maya-epos ‘Apocalypto’ maakt Mel Gibson zijn comeback als regisseur met opnieuw een prent die vergeven is van barbaars geweld, extreme geloofsovertuigingen en uitgerukte ingewanden, de oorlogsfilm ‘Hacksaw Ridge’. In die tien jaar was Mel zowat alle krediet die hij de voorbije drie decennia had opgebouwd door zijn onbetamelijke gedrag kwijtgespeeld: u herinnert zich misschien nog de antisemitische tirade waarin hij de joden de schuld gaf van ‘alle oorlogen van de wereld’ en de uitgelekte bandopname waarop te horen is hoe Mel zijn ex Oksana de huid volscheldt: ‘If you get raped by a pack of niggers, it will be your fault!’ Mad Mel diende diep door het stof te kruipen, maar ere wie ere toekomt: met ‘Hacksaw Ridge’ laat hij zien dat er – behalve een dronkaard, een vrouwenhater en een jodenhater – nog steeds een geweldige cineast in hem schuilt.

Het waargebeurde verhaal van Desmond Doss, de eerste gewetensbezwaarde die het schopte tot oorlogsheld, moet de godsdienstfanaat in Mel enorm hebben aangesproken. We leren Doss (Andrew Garfield doet soms denken aan ‘Forrest Gump’) kennen als een diepgelovige jongen die zich na de aanval op Pearl Harbor voorneemt om de gelederen van het Amerikaanse leger te vervoegen. Probleempje: zijn geloofsovertuigingen verbieden hem om een geweer aan te raken. Een naar het front snakkende soldaat die halsstarrig weigert om te schieten: Mel moet zelf hebben beseft dat het iets van een flauwe grap heeft, want in de eerste helft doet hij heel hard zijn best om de rare denkbeelden van zijn hoofdpersonage aannemelijk te maken, onder meer door de camera ostentatief te laten inzoomen op het ‘Gij zult niet doden!’-gebod dat in Desmonds ouderlijke huis aan de muur hangt. In het trainingskamp is de immer met een bijbel rondlopende Doss natuurlijk de kop-van-jut: de andere rekruten pesten hem het bloed van onder de nagels en zijn oversten – Vince Vaughn munt uit als de drilinstructeur – stellen alles in het werk om hem op grond van psychische stoornissen naar huis te sturen.

Boeiend, maar het is pas in de tweede helft dat ‘Hacksaw Ridge’ echt los-knalt. In een reeks scènes die qua filmische bravoure niet hoeven onder te doen voor de ouverture van ‘Saving Private Ryan’, dropt Mel u middenin de oorlogshorror van het eiland Okinawa: kanongebulder! Granaatvuur! Kogelregens! Afgerukte armen en benen! Ratten die aan uitpuilende darmen zitten te knabbelen! Brandende Jappen! Tja: sinds ‘The Passion of the Christ’ weten we dat Mel er een pervers genoegen in schept om geweldscènes zo bloederig en visceraal mogelijk in beeld te zetten. Alleen spijtig dat Mel naar het einde toe geen kans onbenut laat om Doss af te schilderen als een Jezus-achtige superheld die met blote handen granaten uit de lucht staat te meppen en van wie de handpalmen zelfs stigmata lijken te vertonen: dat kost hem en zijn film zeker anderhalve ster. De Amerikaanse critici hebben voor ‘Hacksaw Ridge’ de wierookvaten intussen wijd opengeschroefd: het moet zijn dat iemand hierboven Mel nog steeds graag ziet.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234