null Beeld

FILM★★★★1/2

Hardcore Henry (★★★★1/2)

Instantklassieker!

Erik Stockman

Kent u het magische, vreugdedronken makende, aan pure extase grenzende fenomeen waarbij u al tijdens de eerste minuten van een film tot in de diepste vezels van uw lijf met absolute zekerheid wéét dat u iets geweldigs te zien gaat krijgen? Wij ervoeren het onlangs weer bij de weergaloze actiesciencefictionprent ‘Hardcore Henry’: al tijdens de immens stijlvolle begingeneriek – een in rood licht gedrenkt, hypergestileerd moordtoneel op de tonen van het onverwoestbare ‘Let Me Down Easy’ van The Stranglers – voorvoelden we al dat daar en toen in die donkere zaal iets wonderlijks stond te gebeuren.

En ja, hoor! In ‘Hardcore Henry’, een door een knetterende atoombatterij aangedreven rollercoasterrit zoals we nog maar zelden hebben meegemaakt (zweeftijd: 90 kinetische minuten), zitten we in de huid van een zopas uit de dood opgewekte cyborg die in de straten van Moskou in de clinch gaat met de huurlingen van Akan, een albino-booswicht met telekinetische krachten – tot daar de plot. En dat ‘in de huid zitten’ mag u gerust letterlijk nemen, want het unieke aan ‘Hardcore Henry’ is namelijk dat de hele film van de eerste tot de laatste minuut werd opgenomen in het first person-perspectief, wat concreet betekent dat u de actie door de ogen van de hoofdfiguur beleeft – deze keer bent ú het hoofdpersonage!

Uiteraard hebben de makers van ‘Hardcore Henry’ het eerstepersoonsperspectief niet uitgevonden: de gamers onder u zijn er al mee vertrouwd sinds ‘Doom’ en ‘Quake’, ‘Hardcore Henry’-regisseur Ilya Naishuller paste het techniekje al toe in de videoclips die hij voor de Russische popgroep Biting Elbows maakte, Brian De Palma maakte er geniaal gebruik van in ‘Blow Out’ en zelfs hele actiehappen uit ‘The Brothers Grimsby’ zijn gefilmd vanuit de gezichtshoek van superspion Sebastian (Mark Strong). Maar zover we weten, is dit dus de allereerste keer dat een volledige langspeelfilm in first person-stijl werd opgenomen.

En het marcheert als een kogeltrein: niet alleen voelt ‘Hardcore Henry’ – toch in vergelijking met de meeste actiefilms die Hollywood de laatste jaren op ons heeft losgelaten – echt fris, creatief en heerlijk experimenteel aan. Ons overviel bij momenten zelfs écht de dwingende gewaarwording dat wíj het waren die – vooruitgestuwd door een werkelijk magistrale pop-, rock- en technosoundtrack – door de straten knalden, over daken ijlden en door ventilatieschachten schoven. ‘Hoe hebben ze dát in actiehemelsnaam voor elkaar gekregen?!’ zo zaten wij ons tijdens bepaalde stunts af te vragen. En wat we ons ook afvragen, is hoe de cameraman – die tijdens de opnames een soort cameratuigage op de schouders droeg – dat allemaal heeft overleefd.

En snél dat deze rollercoaster vooruitvlamt! Zó adembenemend snel zelfs – je voelt de boosters onder je zolen branden – dat je nauwelijks de tijd hebt om te beseffen hoe knap het gunplay, de combat-taferelen en de achtervolgingsscènes (noot: ziedaar het enige waaruit deze film bestaat) in elkaar werden gechoreografeerd. Was dat een futuristische zeppelin waar we zojuist middels een reddingscapsule uit zijn ontsnapt? Geen idee – daar springen de volgende tegenstanders al tevoorschijn! Na een uur waren we fysiek en mentaal compleet murw, maar tegelijk vonden we het bewonderenswaardig dat de cineast zich geen ene moer van uw vermoeidheid aantrekt en consequent dóórgaat.

En áls Naishuller u dan eindelijk eens een rustpuntje gunt, is het in een knotsgekke scène waarin de verschillende klonen van Sharlto Copley (die zich net zoals Peter Sellers in ‘Dr. Strangelove’ aan meerdere rollen waagt – vraag verder maar niets) een geflipte versie van ‘I’ve Got You Under My Skin’ brengen. Waarna de actie weer voortjakkert – tot we het punt bereikten dat we gewoonweg high van de endorfine waren. Echt: als ‘Batman v Superman’ als het Requiem van Verdi is, dan is ‘Hardcore Henry’ als een rauwe punk-uithaal van The Stooges. Velen onder u zullen deze instant classic te luid, te dom, te bloederig, te shaky, te videogameachtig en te migraineverwekkend vinden, maar wie méé is, zal jubelen, juichen en met beide vuisten in de lucht full speed kicken. Dit is pure actiegelukzaligheid, onversneden adrenalineverrukking, onvervalst visceraal genot. De actieklap van het jaar.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234