Netflixreeks 'Hellbound' Beeld rv
Netflixreeks 'Hellbound'Beeld rv

televisie★★★½☆

‘Hellbound’ op Netflix geeft een wel heel letterlijke invulling aan ‘de hel op aarde’

Bij ons is het een plek in het publiek van ‘De Cooke & Verhulst Show’, in ‘Squid Game’ was het een rondje knikkeren, maar in de nieuwe Koreaanse serie ‘Hellbound’ krijgt het begrip ‘de hel op aarde’ een wel heel letterlijke invulling.

De zesdelige Netflixreeks van de hand van Yeon Sang-ho, regisseur van ‘Train to Busan’, opent met een scène in een koffiebar in Seoul, waar iemand aan een tafeltje overvloedig zit te zweten terwijl hij angstvallig de klok op zijn smartphone in de gaten houdt. Als er plots drie zwartgeblakerde monsters opduiken, vlucht de man weg in de straten van de grootstad, maar algauw wordt hij overmeesterd. Terwijl voorbijgangers met hun gsm alles filmen, wordt hij in elkaar geslagen en levend verbrand tot er enkel een smeulend karkas overblijft. Later blijkt dat het slachtoffer vooraf een engelachtige figuur over de vloer had gekregen die hem had laten weten dat hij na zijn dood in de hel zou terechtkomen, en meteen ook het tijdstip van overlijden had meegedeeld.

Terwijl een wat verlopen rechercheur probeert te onderzoeken wat er aan de hand is, duikt een mysterieuze sekteleider op die de komst van de duivels uitlegt als een teken dat God besloten heeft de zondaars op aarde aan te pakken. Wanneer een alleenstaande moeder van twee kinderen de geest op bezoek krijgt, betaalt de sekteleider haar om haar levenseinde te mogen filmen, zodat de hele wereld kan aanschouwen hoe de toorn van het Opperwezen eruitziet. Enkele rijke leden van De Nieuwe Waarheid tellen een flinke som neer om alles van op de eerste rij te mogen mee maken, een scène die wel heel erg doet denken aan de Amerikaanse miljonairs in ‘Squid Game’.

Omdat ‘Hellbound’ óók uit Zuid-Korea komt en anderhalve maand na de grootste Netflix-hit aller tijden op de streamingdienst verschijnt, is de link met ‘Squid Game’ natuurlijk snel gelegd. Beide reeksen hebben ook één en ander gemeen: een intrigerend concept, een duidelijke visuele stijl – in plaats van de felle kleuren uit ‘Squid Game’ krijg je hier duistere beelden van lege straten in Seoul – en momenten waarop de gruwel zeer tastbaar is. Het bloed stroomt in ‘Hellbound’ minder overvloedig dan in de voorganger, want de reeks toont vooral hoe de samenleving reageert op de komst van de duivels. De Nieuwe Waarheid en een nog extremere groepering die zichzelf De Pijlpunt noemt, gebruiken de gebeurtenissen om de maatschappij onder de knoet te houden en zichzelf financieel te verrijken, en zorgen zo gaandeweg voor evenveel terreur als de God die ze zogezegd vertegenwoordigen.

Terwijl ‘Squid Game’ het moderne, losgeslagen kapitalisme in het vizier nam, richt deze serie haar pijlen dus eerder op georganiseerde religie en de drang van mensen om in tijden van nood al dan niet valse profeten te volgen. Subtiel kun je het niet noemen, en zeker in de tweede helft van dit eerste seizoen, wanneer het verhaal draait rond een baby die de goddelijke geest op bezoek heeft gekregen, lijken de makers zelf soms niet meer te weten welke boodschap ze precies willen vertellen. Maar als horrorreeks met een maatschappijkritische ondertoon is ‘Hellbound’ meer dan geslaagd.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234