‘De container cup’ wint de Ha! van Humo. Guy Mortier: ‘‘De container cup’ is een programma van Pedro Elias en Wesley Sonck, genoemd naar de bh-maat van zijn dochter.’  Beeld Humo
‘De container cup’ wint de Ha! van Humo. Guy Mortier: ‘‘De container cup’ is een programma van Pedro Elias en Wesley Sonck, genoemd naar de bh-maat van zijn dochter.’Beeld Humo

Ha! van Humo

Het beste tv-programma van 2020: de Ha! van Humo gaat naar... ‘De container cup’!

De Ha! van Humo, de prijs voor het beste televisieprogramma van het afgelopen jaar, gaat naar ‘De container cup’. Bekijk hieronder de felicitaties van Mathieu van der Poel, de ontroerende dankwoorden van de winnaars en natuurlijk de ongezouten speech van Guy Mortier: ‘Je had vaak het gevoel dat de zweetgeur echt je huiskamer binnendreef, en dat was dan alleen al als Pedro Elias in beeld kwam.’

Het kan een paar seconden duren voor de video geladen is:

Van de jury:

Het is er het jaar niet naar, maar een gezien de omstandigheden baldadig ‘jochei’ is hier toch op zijn plaats. Zelfs een wereldomspannend klotevirus heeft onze redactie er immers niet van weerhouden om een winnaar te kiezen voor haar Ha! van Humo, ’s lands luisterrijkste prijs voor beeldvulsel van bovengemiddeld allooi, en een liefdesverklaring die zelfs ondanks overwerkte postbeambten en geconstipeerde sorteercentra de juiste bestemmeling vindt: televisie die weet te beroeren, zij het middels een graai in het gemoed, een horrortackle op het geweten, of via een meerderheidsaandeel in een uit de diepte opborrelende buiklach.

Wie wist waar kijken, langsheen alle extra nieuwsuitzendingen en voorbij programma’s waar je onderhand wel van af hoopte te zijn twintig winters na de eeuwwisseling, zag namelijk dat het televisiejaar 2020 toch overeind bleef. Met dank aan voorname programma’s als ‘De onfatsoenlijken’, ‘Durf te vragen’ en ‘Kinderen van de Holocaust’, dat tijdens het redactieconclaaf slechts met het geringste verschil de duimen legde voor de winnaar, maar waarvoor niets minder dan een speciale vermelding volstaat wil je het zonder wroeging naast je kunnen neerleggen. Meer dan een programma was het een tijdsdocument, gemaakt nu het nog kon, en een herinnering dat de vraag ‘Wat is een mensenleven waard?’ op zich al een lakmoesproef is: als er ook echt een antwoord volgt, staan er barre tijden aan te komen.

‘Kinderen van de Holocaust’ had elk jaar een terechte winnaar kunnen zijn. Maar 2020 was niet elk jaar. Mensen werden ziek, en ook de buis bleef allesbehalve gespaard van symptomen. Maar waar dorheid heerst, bloeit originaliteit des te feller, en plots kon niemand nog om ‘De container cup’ heen. Aan de grondslag ervan lag een onmiskenbaar origineel idee, alleen maar sterker geworden in wat een historisch korte brainstormfase geweest moet zijn. Het resultaat was een uit de band en, in het geval van Erik Van Looy, ook uit de kom springend programmaatje, dat op eigen kracht bewees dat een eenvoudig idee niet vanzelf simpel is. Boven dat alles uit stak misschien wel de voornaamste troef van ‘De container cup’: een disfunctioneel tweespan presentatoren die net in hun aangeboren incompatibiliteit een samenwerkingsverbond aangingen dat nu eens concurentieel bekvechtend, dan weer broederlijk gierend afstak tegen de faux oprechtheid en de imitatiebonte avonden die vandaag de dag met alsmaar minder weerstand uitzendtijd lijken te vinden.

De redactie dringt in haar juryrapporten graag aan op export van goede ideeën van eigen bodem. In dit geval hebben we er echter alle vertrouwen in: een concept als ‘De container cup’ kan gewoonweg niet anders dan op skivakantie vertrekken om het buitenland aan te steken. In een jaar waarin voorzichtigheid als nooit tevoren moederde over de porseleinkast, was er gelukkig ook nog inventiviteit, die zich tijdig liet erkennen als de enige rechtmatige erfgenaam van noodzaak. Het maakt van ‘De container cup’ de Ha! van Humo 2020.

- Lees hier de 7 Hoofdzonden van Pedro Elias: ‘Tot ik Evelien leerde kennen, was ik ervan overtuigd dat bedrog altijd het einde van mijn relatie zou inluiden. Hypocriet van me, want ik heb me er zelf weleens aan bezondigd.’

- En lees hier: dit zijn de vriendin en dochter van Wesley Sonck. ‘Ik had geen fraai beeld van voetballers. Allemaal scheefpoepers, dacht ik’

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234