null Beeld VRT
Beeld VRT

'25 jaar canvas'guy mortier en mark uytterhoeven

Het beste van ‘Alles kan beter’ met Guy Mortier en Mark Uytterhoeven: ‘Steve Stevaert wilde met de slogan ‘Respect’ naar de verkiezingen trekken, maar durfde dat niet meer na ons filmpje’

Wanneer de legendarische tv-maker Mark Uytterhoeven én de zo mogelijk nog legendarischere Humo-maker Guy Mortier eindelijk weer samen op tv te zien zijn (als teamleden in ‘25 jaar Canvas’), is dat een reden om te vieren. En dus doet Humo dat gezwind, met dit uit de archieven opgegraven interview met Guy en Mark, toen uw lijfblad de wereld verblijdde met een vierdelige dvd-compilatie van het allerbeste uit ‘Alles kan beter’.

Geert Op De Beeck

(Verschenen in Humo op 26 augustus 2008)

Niet alleen Mark Uytterhoeven was in ‘Alles kan beter’ in topvorm, hij werd ook goed omringd: zijn regisseur was Jan Eelen, (die u achteraf zou leren kennen als het brein achter ‘In de gloria’ en ‘Het eiland’); vaste panelleden: Rob Vanoudenhoven (‘Who the fuck is dát?’ dacht heel Vlaanderen toen hij voor het eerst in ‘Alles Kan Beter’ opdook) en Guy Mortier (Guy Mortier); en een indrukwekkende rij gastpanelleden die qua indrukwekkende rij gastpanelleden echt wel kon tellen: Tom Van Dyck, Frieda Van Wijck, Stany Crets, Barbara Sarafian, Wim Opbrouck, Tania Van der Sanden, Carl Huybrechts, Dirk Tieleman, Adriaan Van den Hoof, Martin Heylen, Tom Lanoye, Jan De Smet, Warre Borgmans en Dirk Sterckx. Alstublieft.

En toch wou Uytterhoeven destijds per se dat ‘Alles kan beter’ op Canvas en niet op TV1 werd uitgezonden, want, zo redeneerde hij toen: ‘Het is entertainment, maar wel entertainment waar maar drie op de tien mensen voor te vinden zijn.’

HUMO Achteraf bekeken niet mis qua onderschatting van je eigen mogelijkheden.

Mark Uytterhoeven «Neeneen, dat is net een ruime overschatting van mezelf gebleken: er zijn zes miljoen Vlamingen, volgens die redenering hadden er dus twee miljoen mensen moeten kijken. En dat is niet gebeurd (lacht).

»Je mag niet vergeten dat ‘Alles kan beter’ maar enkele jaren na ‘Morgen Maandag’ kwam, en dat ik daar nog altijd mee geassocieerd werd. Als je de pretentie hebt om op zondagavond met ‘Morgen Maandag’ op TV1 te gaan staan, moet je iederéén kunnen bereiken. ‘Alles kan beter’ was toch voor een specifieker publiek: mensen die de actualiteit volgen, en mensen met een zekere taalgevoeligheid

»Na ‘Morgen Maandag’ heb ik destijds ‘Onvoorziene omstandigheden’ gemaakt, dat ook laat op de avond liep op wat toen nog TV2 was, na ‘De IQ-quiz’. Ik weet nog dat we het vooraf met de VRT-studiedienst getest hebben: mensen mochten het programma bekijken en een enquête invullen. Achteraf kwam ik dat zaaltje binnen en vroeg wie het goed had gevonden: ongeveer de helft stak zijn vinger op. ‘En wie vond het slecht?’ Ook ongeveer de helft, want er waren niet veel onthoudingen. En ik: ‘Oké, wie het slecht vond, mag naar huis gaan.’ (lacht) Die mannen van de studiedienst meteen in alle staten: ‘Wat doe jij nu? Ben je zot geworden?’ Maar mijn redenering was: ik ga geen moeite doen om diegenen die het slecht vinden over de streep te trekken. En wie het goed vindt, moet mij vertellen hoe het beter kan. Dat idee zat er bij ‘Alles kan beter’ nóg sterker achter.»

HUMO ‘Het is wel om te lachen, denk ik’, zo liet Guy mij weten over de compilatie. Vond jij dat na al die jaren ook nog, Mark?

Uytterhoeven «Ik had het nooit teruggezien, tot een tijdje geleden mijn dochter hier een weekendje op bezoek was, en ik me liet ontvallen dat ik een bepaalde scène helemaal vergeten was. ‘Wacht! Dat staat op YouTube!’ zei ze. Wist ik veel, ik kénde dat niet eens, YouTube. Toen hebben we tot vier of vijf uur ‘s nachts naar alle ‘Alles kan beter’-klassiekers op YouTube zitten kijken: daar heb ik toen wel goed mee gelachen, maar ja, we hadden ook behoorlijk wat gedronken. ‘t Was wel plezierig om daar samen met mijn dochter naar te kijken, en te zien dat zij moest lachen om iets dat ik gemaakt had, want dat was me tot nog toe niet overkomen - ook al omdat ze nog redelijk jong was toen we het maakten.

»Voor de samenstelling van ‘Le bestof’ heb ik nu nog eens alle afleveringen na elkaar bekeken, op twee dagen tijd - als ik ergens aan begin, wil ik het ook afmaken - en die klassiekers was ik al meteen beu, want ik had ze dus net opnieuw gezien. Mijn probleem is: ik kan dat niet meer normaal bekijken, want voor mij is dat wérk, en ik zie alleen maar de fouten - dat is nu eenmaal de basis van mijn werkfilosofie. Maar goed, terwijl ik alles aan het bekijken was, liepen mijn vrouw en dochter hier ook rond, en die lagen toch geregeld plat van het lachen. Terwijl ze niet eens echt aan het meekijken waren, maar het alleen maar hoorden!»

SCHRAPT U MAAR

Guy Mortier «Ik maak mijzelf altijd wijs dat ik ‘Alles kan beter’ redelijk objectief kan bekijken, al was ik er ook bij betrokken, omdat ik het bovenal het meesterwerk van Mark vind. Ik weet ook nog wel wat er op die momenten door mijn hoofd ging en wat er goed of fout liep, maar dat speelt niet meer mee bij de beoordeling. Mijn vrouw en ik hebben ook regelmatig tránen gelachen toen we de serie na zoveel jaren opnieuw bekeken, ook al zat ik daar met een pen in mijn hand en een lijst waarop ik alles moest quoteren voor ‘Le bestof’. Ik zeg het zonder gêne: ik ben een fan. Maar ik zie ook als het slecht is.»

Uytterhoeven «We hadden samen een systeem voor de selectie afgesproken: we gaven elke scène van één tot vier kruisjes, of een N als we iets zeker Niet wilden. En we zijn echt wel streng geweest.»

HUMO Is het vaak gebeurd dat de ene ergens een N gaf terwijl de andere het heel goed vond?

Uytterhoeven «Dat is gebeurd. Vooral in de eerste afleveringen zat ik in behoorlijk veel filmpjes, gewoon omdat het toen praktisch eenvoudiger was om mij daarvoor in te schakelen dan een werkende mens zoals Guy. Ik vond mezelf niet alleen slécht in die filmpjes, ik zat bovendien ook nog eens met zo’n ‘Fuck, nu gaan ze dat nog op dvd zetten ook!’-gevoel. En dus heb ik daar geregeld een N bijgezet, terwijl Guy ze best leuk vond. Je bent altijd strenger voor jezelf, hé.»

Mortier «Dat is altijd zo, maar bij Mark tot in het absurde. Ze zouden hem gewoon moeten verbieden over zichzelf te oordelen. Wat hij nog voor goeie scènes uit de allereerste aflevering heeft geschrapt, gewoon omdat hij ze zelf speelde... (schudt het hoofd).»

HUMO Gooiden jullie destijds ook al veel grappen weg?

Uytterhoeven «Die vraag vertrekt vanuit een fout perspectief: ik gooi nooit iets weg, ik hou alleen het goede over! Zoals ik ook nooit zeg: wat gaan we eruit knippen? Ik zeg altijd: wat gaan we kiezen? Die redenering is maar aan weinig mensen uit te leggen, maar ze is wel altijd mijn uitgangspunt geweest. Ik hoor ook weleens: die sketch is niet gebruikt, daar is enorm veel werk verloren gegaan. Maar als het eindresultaat goed is, is er toch helemaal niks verloren gegaan?

»Maar om op je vraag te antwoorden: wij namen altijd veel te veel op, om zeker te zijn dat ik niet uit de onderste schuif moest kiezen. Omdat ik het liefst met de actualiteit speel, en dan nog vooral met deactualiteit van de week waarin we opnamen, zaten er wel veel dingen bij die je nu ab-so-luut niet meer begrijpt. Rob Vanoudenhoven die als postbode voor het dichtgemetselde huis van Andras Pandy staat: tóén was dat enorm grappig, nu zie je iemand voor een dichtgemetseld huis staan en kan je alleen maar denken: ja? En dan?»

Mortier «Maar toch is er, vreemd genoeg, niet zoveel waarvan de grap niet meer doordringt omdat je de actualiteit van toen niet meer kent. Heel wat politici van toen lopen nu nog rond, zij het vaak in andere hoedanigheden, maar ze zijn wel gebleven wie ze waren. Je verliest wel een laagje als je niet meer weet dat Steve Stevaert toen als bevoegd minister een aantal zonevreemde of anderszins illegaal gebouwde huizen had laten afbreken, of dat in Chamonix door lawines meer dan tien doden waren gevallen enzovoort, maar anderzijds: dat JP Van Rossem een tijdlang in de gevangenis zat herinnert iedereen zich nog wel, en ook dat Paus Woytila de hele tijd in en uit vliegtuigen stapte, en dat Alexandra Colen nagenoeg fulltime tegen de zedenverloedering van onze Vlaamse peuters vocht... Dan weet je eigenlijk genoeg om nog mee te kunnen.»

DUOFRITEUSE

HUMO Is het ook gebeurd dat je een item in ‘Alles kan beter’ toen maar gewoon vond, en nu bij het opnieuw bekijken hilarisch?

Uytterhoeven «Jaja, ik heb me bijvoorbeeld te barsten gelachen met het Hypothetisch Interview, een scène die ik helemaal vergeten was. Ons voorbeeldfilmpje was Marlène de Wouters die in een vtm-middagprogramma tegen Geena Lisa over hondenverzorging begon: ‘Geena, heb jij een hond?’ ‘Neen, ik heb geen hond.’ - ‘Oké, maar stél dat je een hond zou hebben...’ - ‘Jamaar, ik héb helemaal geen hond!’ (lacht) Ik vond het vooral zo grappig omdat het allemaal zo geweldig consequent volgehouden werd: ‘Gesteld dat jij een hond zou hebben, en gesteld dat Dirk Sterckx er ook één zou hebben, zouden jullie er dan samen mee gaan wandelen?’ - ‘Jamaar, ik héb dus geen hond!’ - ‘Maar stél: zou zo’n hond dan in de tuin mogen komen?’ - ‘Maar ik heb helemaal geen tuin!’ - ‘Neen, oké, maar áls je een hond en een tuin zou hebben...’ (lacht) Die scène zat niet bij de klassiekers op YouTube, en ik was ze ook zelf helemaal vergeten: in mijn aangetaste geheugen zaten toch vooral de absolute klassiekers genre ‘De shoplijn’, waarin Guy met zijn twee voeten in de duofriteuse zit.»

Mortier «Ik was ook veel van de korte grappen vergeten die Mark regelmatig tussen de langere nummers bracht: vaak waren dat echte topmomenten, die voor een geweldige sfeer in de studio zorgden. Wij zagen die samen met het aanwezige publiek altijd voor het eerst bij de opnames, en dus reageerden wij ook heel vers. Op álles eigenlijk. Als achter ons de blauwe schermen naar beneden gingen en we opeens in de bergen bleken te zitten, of op een congres, of achter het stuur van een auto, dan waren dat echt totale verrassingen voor ons, voorbereiding nul. Een beetje zoals ‘De tabel van Mendelejev’, eigenlijk. LACHT!»

HUMO A propos: wie is eigenlijk op de geweldige titel ‘Le bestof’ voor de compilatie-dvd’s gekomen?

Mortier «Hemmekes.»

Uytterhoeven «Guy spreekt geen Frans, hé. ‘Le bestof’, je hoort dat hier constant, en ze schrijven het aan mekaar: le bestof is hier gewoon een woord. En hoe de Fransen dat altijd uitspreken (imiteert gladde Franse presentator...) ‘Ce soir: le bestof de la saison!’ Ik vind dat fantastisch.»

HUMO Dirk Sterckx was destijds jouw favoriete gast, Mark. Was dat bij het herbekijken nog altijd zo?

Uytterhoeven «Absoluut: Dirk was onze teddybeer, een plezier om in huis te hebben. Die mens zat zich constant – en ik bedoel constant – te amuseren, en was gelukkig dat hij kon meedoen. En dat droeg natuurlijk bij tot zijn prestatie én de onze.

»Barbara Sarafian vond ik ook zeer goed, en dan vooral de manier waarop ze de assistente van Jos Ghysen neerzette: echt weergaloos. En wie mij achteraf bekeken enorm meeviel, was Adriaan Van den Hoof: die ligt mij wel. Omdat hij van een andere generatie is, kon hij een ander soort grappen maken dan wij. ’t Is niet voor niks dat sommige gasten er meerdere keren hebben ingezeten, hé: Tom Van Dyck, Tania Van der Sanden, Jan De Smet... Allemaal gasten die maar twee woorden nodig hebben om mee te zijn. Of Wim Opbrouck met zijn pc-les in het West-Vlaams: dat blijft geweldig.

»De sterkte van ‘Alles kan beter’ vond ik dat iederéén in elk spel opdook. En als de gast zelf geen goede tekst had, stonden wij goede stukken aan hem af: persoonlijk vond ik dat belangrijk, want anders kan je zo’n gast echt platspelen. Ik had dat bij ‘De Taalstrijd’ soms zien gebeuren, dat een gast nauwelijks meedeed of gewoon afging. Dat was bij ons niet het idee: je moet een gast in de armen sluiten en hem helpen.»

HUMO Met wie klikte het bij jou het best, Guy?

Mortier «Er was in elk geval niemand met wie het níét klikte, daarwerd vooraf ook veel zorg aan besteed. Bij ‘De Taalstrijd’, waar veel meer verschillende gasten moesten passeren, is het wel eens voorgekomen dat er iemand naast me zat die als een blok lood op het spel woog, en dan dreig je zelf te blokkeren als je je niet afsluit; bij ‘Alles kan beter’ was dat nooit het geval. En als het echt met iemand klikt kun je veel meer, samen. Met Tom Van Dyck had ik dat vanaf de eerste minuut – dat was voor de opname in onze onnozele gebreide truien onder de kerstboom, ik had Tom nooit eerder ontmoet – met Frieda Van Wijck ook, met Tania Van der Sanden... en met Rob natuurlijk, want als er íéts opvalt als je alles opnieuw bekijkt, is het wel hoe goed Rob toen was; maar boven alles met Mark. Ook als ik iets op heel krukkige wijze lanceerde, pikte hij meteen op wat ik bedoelde en zette één-tweetjes op. Hij gaf voorzetten om met de ogen toe binnen te koppen, want hij líét liever scoren dan zelf de ster te zijn. En als je er al eens niks van bakte, wist je dat dat in de montage zou worden weggewerkt.»

KAKETOE

HUMO Heren, vergelijk jullie kwaliteiten in ‘Alles kan beter’ eens? Wat vind jij bijvoorbeeld de sterkste punten van Guy, Mark?

Uytterhoeven «Guy is zonder de minste discussie de geestigste van het panel. Wat hij zegt is vaak al grappig, maar...»

Mortier «Maar!»

Uytterhoeven «... maar het heeft ook veel te maken met de manier waarop hij iets zegt, en hoe hij daar dan mee wegkomt. Op een bepaald moment zat er bijvoorbeeld een itempje in over alternatieve namen voor pitbulls. Guy stelde kaketoe voor: heel de zaal plat, er kwam zelfs applaus voor!»

Mortier «Zélfs applaus!»

Uyttterhoeven «Ik heb het hem toen nog gezegd: ‘Geef die grap niet aan Geert Hoste, want je zal zelf zeggen dat het een flauwe woordspeling en een slechte grap is.’ Maar de Guy kán dat gewoon.»

Mortier «Voor de goede orde: die ‘alternatieve namen’ was een opdracht waar ik toen echt tegenop zag omdat ik niks goeds kon bedenken, maar als je daar zit doe je wat je kunt. Het schaapachtig gezicht waarmee ik dan zoiets ‘breng’, dat is niet ‘brengen’, dat is gewoon iemand die kijkt als een schaap. Oké, en dan lachen ze nog ook, en wordt het niet weggeknipt. En dan wordt aan de hand dáárvan tien jaar later je gevoel voor humor geschetst. Bedánkt, Mark!»

Uytterhoeven «Graag gedáán, Guy!

»Bovendien is Guy niet alleen geestig, zijn snelheid van reageren is ook heel hoog, en dat kwam natuurlijk goed uit, want daar moet ik het ook vaak van hebben. En snel met iets komen wérkt gewoon altijd: als je maar rap reageert, hoeft het niet eens altijd zo goed te zijn.»

Mortier «Dan maar rap: om het even over de kwaliteiten van Mark te hebben, die zijn te veelvuldig om snel op een rijtje te zetten, maar het komt erop neer dat hij consequent de lat altijd zeer hoog legt voor zichzelf en er ook in slaagt ze telkens weer te halen, dat hij weigert succesformules uit te melken maar altijd voor nieuw en beter gaat, en dat hij de mensen met wie hij werkt altijd zo weet op te jagen, te motiveren bedoel ik, dat ze boven zichzelf uitstijgen. En hij kan soms geestig zijn ook.»

HUMO Was het niet vreemd om met jullie jongere zelf geconfronteerd te worden?

Uytterhoeven «Daar heb ik niet zoveel problemen mee. Voor mij is dat meer nostalgie. Al valt het ook mij natuurlijk wel op hoe jóng ik toen was, en hoe snel een mens op tien jaar tijd kan verouderen: daar val je kléts van achterover, maar daar heb ik vrede mee.»

Mortier «Voor mij viel er ook weinig te confronteren. Ik was tóén al heel oud.»

Uytterhoeven «Onlangs zat ik met Wouter Vandenhaute ergens in een archief, en daar zagen we een stukje van mij in de Wereldbeker van 1990: wel, dat was gewoon een mens waar ik niks meer mee te maken heb. Ik léék er zelfs niet meer op (lacht). Maar daar krijg je mij echt niet droevig mee: dat gaat zo in het leven, hé. En oud worden is iets waar je vroeg moet mee beginnen als je er plezier aan wil hebben.

»Onlangs heb ik bij Woestijnvis een stukje uit 1987 gezien – ik was toen dertig – en wat mij wél opviel: dat ik ondertussen iets aan mijn tanden heb laten doen. Ik had één stifttand die al mijn andere tanden overwoekerde doordat hij niet afsleet en de andere tanden wel. Dat was wel raar om zien, dat ik met zo’n scheve kop heb rondgelopen. Kortom: ik ben er dus eigenlijk op vooruitgegaan!»

Mortier «En het goeie nieuws is: er is nóg progressie mogelijk!»

RESPEC VOOR STEVAER

HUMO Zijn jullie ooit nog slachtoffers genre Marc Dupain, Eddy Demey of Jos Ghysen tegen het lijf gelopen?

Mortier «Dat is gebeurd, en dan merk je meteen aan de oogopslag of het, hoe lang het nu ook geleden is, hard is aangekomen en nog altijd schrijnt. Maar dat vind je alleen bij diegenen die zich op het scherm ontzettend hebben aangesteld en daar door ons stevig met hun neus in geduwd werden. De meeste anderen zijn er eigenlijk trots op dat ze belangrijk genoeg waren om op hun kop te krijgen.

»Met Steve Stevaert was het dubbel. Hij was in die jaren voor het eerst minister en flamboyant bovendien, en met de vele plotse pauzes in zijn zinnen en het consequent weglaten van de eind-t was hij een dankbaar geval voor ons om mee te spelen. Stevaert genoot ervan en werd er ook populair mee, maar onlangs vertelde hij me dat hij net in die tijd van plan was geweest met de slogan ‘Respect’ met de SP.A naar de verkiezingen te trekken. Maar na de geweldige montage die Mark had gemaakt met beelden van hemzelf en Stevaert en waarin wel zes keer het woord ‘respec’ was gevallen, durfde hij het de eerste weken niet meer publiek uit te spreken, en stelde hij de geplande persconferentie uit. En kort daarna was de CD&V met het thema weg.»

Uytterhoeven «Jos Ghysen heb ik nog eens ontmoet, de anderen niet. En Jos was gewéldig in de wolken: hij had zich te pletter gelachen met onze ‘Zondag Josdag’, ik heb zelfs nog een boek van hem cadeau gekregen! Ghysen vertelde mij dat zijn assistente – wier naam ik vergeten ben – de zaterdag nadien was gaan winkelen in Hasselt, en dat ze daar overal nagestaard was, en zag dat iedereen gniffelde. Omdat ze de uitzending zelf niet gezien had, snapte ze niet wat er aan de hand was, en heeft Jos het haar moeten uitleggen. Maar ik weet niet of ze er tevreden mee was (lacht).

»En Marc Dupain... Ik heb hem zelfs nog nooit ontmoet, denk ik: ten eerste omdat ik zo geen feestjesmens ben, en ten tweede omdat ik in het buitenland woon. Op de duur stak het mij wel tegen dat het altijd Dupain was. Als ik bruikbare fragmenten aan het zoeken was, zat ik hier voor mijn tv (juichend:) ‘Ja, we hébben iets!’ Meteen gevolgd door: ‘Doeme toch, ’t is wéér Dupain.’ Want na een tijdje leek het alsof we op de man aan het spelen waren. Aan de andere kant was wat hij deed altijd wel zeer dankbaar, want als hij zich versprak, deed hij dat met een kop alsof het wél juist was, en bovendien hernam hij ook niet om zich te corrigeren. Ik bedoel: als je je fout meteen rechtzet, is er voor mij natuurlijk geen aardigheid meer aan. Maar als je doorgaat alsof er niks aan de hand is, ja, dán zijn wij vertrokken, natuurlijk. Zijn beste voorbeeld was Lodelancart: als je Lodelinsart uitspreekt met een gezicht alsof het écht Lodelancart heet, dan gaan wij natuurlijk dóór.

»Kortom: die man deed ons cadeaus van hier tot ginder, maar het was niet aangenaam dat het zo vaak dezelfde was, omdat met wat meer afwisseling het argument soms beter zou zijn overgekomen. Want ‘Alles kan beter’ is toch ooit begonnen met de ergernis van: ‘Godverdomme, doe allemaal toch eens wat beter uw best!’»

HUMO Ja, die ergernis zit er onderhuids wel in, hé.

Uytterhoeven «Bij mij wel. Echt waar: ik ben dikwijls kwaad op foutenmakers, mezelf inbegrepen. Die ‘Verzorg dat toch!’-weerhaak zit er bij mij altijd in.»

HUMO Wordt dat erger met de jaren?

Uytterhoeven «Het betert er niet op met de leeftijd, neen. Alles is altijd maar slechter aan het worden: niks aan te doen, dat heb je nu eenmaal met oude mensen!»

AKB, 10 YEARS AFTER

HUMO Tijdens een triatlon-uitzending gebruikte een cocommentator onlangs de mooie uitdrukking ‘Water kruipt waar het niet lopen kan.’

Uytterhoeven (lacht luid) «Schitterend!»

HUMO Ik dacht meteen: Uytterhoeven moet opnieuw beginnen.

Uytterhoeven «Items rond verkeerde uitdrukkingen: dat heb ik in mijn carrière al vijf keer gedaan. En het zat ook in ‘Gefressenes Funden’, met Guy in ‘De laatste show’.

»Er is sprake van geweest opnieuw met ‘Alles kan beter’ te beginnen, en we stonden daar zelfs al redelijk ver mee – in ons hoofd, bedoel ik, niet qua voorbereidingen. Maar mijn dochter zei: ‘Papa, doe dat toch niet, want dat is ambras zóéken. Je zal moeten opboksen tegen je eigen mythe – gesteld dat je nog goed zou zijn.’ (lacht) Toen ik er achteraf met Jan Eelen over sprak, zei ik: ‘Jakke, betekent dat dat ik mezelf wéér in andere interviews ga monteren, maar dit keer met Verhofstadt in plaats van met Dehaene? En zo ja: denk je dat ik dat moet doen?’ Hij antwoordde: ‘Och, als het goed is wel, zeker?’ Toen wist ik dat ik het niet ging doen, want het zou echt nog eens hetzelfde zijn.»

Mortier «Dat zou het zeker níét, want het zou over heel nieuwe trends en nieuwe politieke zeden en nieuwe taalverloedering en nieuwe mensen en een nieuw soort televisie enzovoort gaan. Wat is er de afgelopen tien jaar niet allemaal gepasseerd dat schrééuwde om een stevige schrobbering? Ik maak mezelf graag wijs dat de ‘Alles kan beter’-parodiëring van belachelijke taaltrends als ‘naar de mensen toe’, ‘naar de toekomst toe’, naar álles toe, er indertijd mee voor gezorgd heeft dat men daar algauw beschaamd mee ophield. Hoe erg is het Nederlands er tegenwoordig aan toe zonder dat ook maar íémand al dat afglijden en al die wangebruikers – leraren, politici en televisiemakers incluis! – eens deskundig te kakken zet?

»Daarnaast snap ik heel goed dat het nu nóg eens proberen verschrikkelijk riskant is, ook al omdat je wel degelijk moet opboksen tegen een soort mythe. En dat haal je nooit. En Márk zal het moeten doen, en hij weet beter dan wie ook wat een hondenjob het is, wat een gezwoeg en gezweet en maandenlang geen minuut meer vrij voor iets anders en almaardoor opperste concentratie tot je erbij valt – want zo was het na elk van de twee jaargangen. Maar áls hij het wil wagen, heb ik hem gezegd, dan doe ik mee, gesteld dat ik nog iets kan bijdragen. Maar de angst zou me ook om het hart slaan.»

VREEMDE GEZICHTEN

HUMO Jeuken jouw handen écht niet als je bijvoorbeeld Goedele Wachters zich hoort verspreken, Mark?

Uytterhoeven «Ik heb haar eigenlijk nog nooit het nieuws zien presenteren, want ik kan dat hier in Frankrijk niet ontvangen. Maar ik lees natuurlijk wel Humo, en dus zag ik ook dat haar versprekingen redelijk vaak in Uitlaat opdoken: daar heb ik me wel mee geamuseerd, moet ik zeggen. Zoiets zou misschien wel een cadeau geweest zijn – voor ons, niet voor haar (lacht).

»Alhoewel: sommigen keken destijds op vrijdagavond met een bang hartje, maar zoals gezegd had je ook gasten die er trots op waren dat ze erin zaten. Een VRT-collega heeft me dat eens gezegd: ‘Er zijn er genoeg die de dag nadien komen zeggen: heb je het gezien? Ik zat erin!’ Want het was niet altijd érg als je erin zat, hé: ‘Alles kan beter’ was geen bloopershow. Wij deden meer dan alleen maar zeggen: kijk eens hoe fout het kan lopen. Wij déden iets met die fouten.»

HUMO Als je Goedele Wachters niet kent, ben je dus nog altijd niet over de overdosis journaalskijken heen die je tijdens het maken van ‘Alles kan beter’ hebt opgelopen?

Uytterhoeven «Het vtm-nieuws heb ik niet meer gezien sinds 1999, het VRT-nieuws heb ik nog wel even gezien toen ik ‘Alles komt terug’ gemaakt heb, en af en toe bekijk ik nog wel een itempje op deredactie.be, maar dat is het. Ik ben nu een week in Mechelen, en ik heb hooguit een halve nieuwsuitzending gezien, denk ik, en alles was helemaal nieuw voor mij: het leek wel een buitenlandse zender. Heel raar om vast te stellen dat een mens blijkbaar meegroeit met het decor waarin hij leeft.

»Ik kon ook niet meer naar het journaal kijken omdat ik niet meer naar het nieuws zélf keek, maar alleen nog naar wat ze deden en zegden en hoe ze het in beeld brachten. En welke trucs ze gebruikten: jingles, inleidingen, cliffhangers... De allerbeste vond ik indertijd die van Dany Verstraeten: ‘Na de sport hebben we het over de duurste film aller tijden. Maar welke film dat is, verklappen we straks pas!’ – terwijl achter zijn rug in reusachtige letters TITANIC verscheen (lacht).

»De presentatoren ken ik ook al niet meer: afgelopen zaterdag stond ik in mijn stamcafé Tilt een pint te drinken, en de televisie stond aan: ik moest – echt waar – vragen of het Eén of vtm was. En het was een nieuwsuitzending! Iedereen zei meteen van: ‘Hoe? Ken jij die dan niet?’ Maar het was een presentator die ik écht nog nooit gezien had. Tja, het is normaal dat een mens een beetje vervreemdt als hij zo lang in het buitenland zit, hé.»

HUMO Vervreemd je dan ook van KV Mechelen?

Uytterhoeven (enthousiast) «Ah neen, want die hebben een uitstekende site: www.kvmechelen.be! Daar ga ik zeker vijf keer per dag kijken, ook al is dat een beetje overbodig, omdat het nieuws er natuurlijk niet vijf keer per dag aangepast wordt. Daar heb ik vernomen dat Guy Thys overleden was en François Sterchelé verongelukt. En de matchen volg ik via de livestream van Radio Reflex.»

HUMO Jij volgt die wedstrijden liever op een lokale Mechelse zender dan op Sporza Radio?

Uytterhoeven «Ah ja, want die schakelen constant over naar al die andere, veel minder belangrijke wedstrijden. En daar kan een mens zich toch écht niet mee bezighouden?»

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234