null Beeld rr
Beeld rr

televisie★★☆☆☆

Het blijft onduidelijk wat ‘Billie vs Benjamin’ precies probeert te zeggen over de polarisering, behalve dan dat ze heel erg is

Hoe zal ik het zeggen? ‘Billie vs Benjamin’ heeft een intrigerend uitgangspunt - wat als een uiterst linkse dame verliefd wordt op een uiterst rechtse jongeman? - maar de poging om een versie van Romeo en Julia te brengen voor onze gepolariseerde samenleving blijft steken in onduidelijke bedoelingen en een slap scenario.

Stefaan Werbrouck

De nieuwe reeks van Streamz, later ook te zien op VTM, werd geschreven door Tim Van Aelst en David Vennix, het duo dat eerder al ‘Studio Tarara’ op de wereld zette. Die serie, een van de beste ooit van Belgische makelij, was heel veel in één: een nostalgische terugblik op de begindagen van VTM, een liefdevolle ode aan sketchprogramma’s, een whodunit rond een mysterieus sterfgeval, een commentaar op de zeden voor en na #MeToo en een psychologisch drama over een man die bijna ten onder gaat aan zijn verslaving aan roem, succes en meer tastbare drugs. Maar opmerkelijk genoeg werkte ‘Studio Tarara’ wonderwel en liepen al die verschillende invalshoeken elkaar zelden of nooit voor de voeten. ‘Billie vs Benjamin’ is in vergelijking veel eenvoudiger - het is een liefdesverhaal dat de maatschappij een spiegel voor moet houden - maar toch past de puzzel minder goed.

De vegetarische Billie (Charlotte Timmers) fietst elke dag naar haar job in de kringloopwinkel, ongetwijfeld gevolgd door een wolk patchouli, de strak in het pak zittende Benjamin (Ward Kerremans) timmert aan de weg als makelaar en zou niet misstaan op een rekruteringsposter van Schild en Vrienden. In de eerste aflevering spoelen de ‘naïeve Gutmensch’ en de ‘onverdraagzame neonazi’ allebei aan in Oostende voor een vrijgezellenfeest: zij en haar vriendinnen hebben zich, naar het thema ‘sterke vrouwen’, verkleed als het Vrijheidsbeeld, Wonder Woman of Angela Merkel, Benjamin en co. zien eruit als para’s en gedragen zich als holbewoners. Maar als de twee elkaar tegen het lijf lopen op het strand, weg van het feestgedruis, is er een klik en even daarna beginnen ze een relatie die elke politieke kwestie moet kunnen overstijgen. Alleen is het niet eenvoudig om uit je bubbel te treden of de kritiek van je beste vrienden (Joke Emmers en Jeroen Perceval, niet in hun beste rollen) het hoofd te bieden: ‘Billie vs Benjamin’ gaat dan ook - aldus de alwetende verteller (Ruben Block) - eerder over angst dan over liefde.

De tegenstellingen in de wereld worden steeds groter, zoals iedereen weet die ooit op sociale media in een discussie is verzeild, en dat ‘Billie vs Benjamin’ die aan de kaak probeert te stellen, is nobel. Maar op goede wil bouw je nog geen goede serie. Het grootste probleem is dat de twee hoofdpersonages nooit helemaal tot leven komen: ondanks de krampachtige pogingen om ze middels een tragisch verleden diepgang te geven - zij heeft een nier gekregen van haar vriendin, zijn vader was een oplichter - blijven ze zes afleveringen lang een wandelend uithangbord van hun politieke strekking, volgeplakt met clichés. Daardoor wordt hun relatie nooit geloofwaardig en is het ook onduidelijk wat de reeks precies probeert te zeggen over de polarisering, behalve dan dat ze heel erg is. Block mag bij de start dan vanuit zijn strandstoel klagen over hoe iedereen zich verschanst in zijn of haar grote gelijk, de twee doen erg weinig pogingen om begrip te tonen voor elkaars standpunten of dichter naar elkaar toe te groeien.

Waar Billie en Benjamin vooral goed in zijn, is hun meningsverschillen negeren. Omdat het fysiek zo tussen hen vonkt - eerlijk gezegd: na ‘Normal People’ en deze reeks heb ik voor 2022 mijn portie seksscènes wel gehad - en omdat ze, ook dankzij enkele erg dramatische wendingen, leren dat er belangrijker dingen zijn in het leven dan politiek. Maar de ideologische kloof is na zes afleveringen nog even groot als op die avond in Oostende en hoe Billie en Benjamin die kunnen dichten en of mensen met zulke verschillende opinies überhaupt wel samen kunnen leven zijn vragen die onderweg nauwelijks ter sprake komen en op het einde nogal makkelijk onder mat worden geveegd. ‘Billie vs Benjamin’ was een veelbelovend idee maar lost de verwachtingen helaas niet in, al zullen er in deze verdeelde tijden natuurlijk vast ook mensen zijn die daar helemaal anders over denken.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234