Wouter Weylandt Beeld VRT
Wouter WeylandtBeeld VRT

televisie★★★★☆

Het gevaar rijdt altijd mee op de schouders van de wielrenners, zo toont ‘Het Scheldepeloton’

Fietsen is gevaarlijk, en niet alleen voor wie zich elke dag een weg door Antwerpen moet banen. In ‘Het Scheldepeloton’, geïnspireerd door het boek ‘De val’ van Matthias M.R. Declercq, doet Lieven Van Gils het verhaal van vijf aardige jongens die samen op het jaagpad langs de Schelde gingen trainen, kromgebogen over hun stuur tegen de wind, hopend op een carrière als profwielrenner. Hun droom kwam uit maar kreeg snel een zwarte rouwrand, want zoals Van Gils bij het begin nuchter als een nieuwslezer vaststelt: ‘Vandaag zijn ze nog met drie.’

De naam van Wouter Weylandt zal bij mensen die niet trouw elke avond ‘Vive le vélo’ opzetten nog het vaakst een belletje doen rinkelen, al komt dat helaas vooral door de ongelukkige en dodelijke val die de wielrenner tien jaar geleden maakte in de Ronde van Italië. Dat ‘Het Scheldepeloton’ opende met een hommage aan ‘WW Special’ – de bijnaam waarmee hij ooit zijn contract bij Quick-Step ondertekende – was dus logisch. Maar de flamboyante ‘showpony’, die bij de juniores elke week met een andere haarkleur aan de start verscheen, vormde ook het bindmiddel van het groepje renners dat indertijd zorgeloos heen en weer fietste tussen Gent en Oudenaarde: hij legde het eerste contact met Iljo Keisse en zat later hem en de anderen – Bert De Backer, Kurt Hovelinck en Dimitri De Fauw – ook telkens weer achter de veren om op tijd aan de imaginaire start te staan. ‘Hij kon niet alleen zijn,’ gaf zijn zus Elke als eenvoudige reden voor zijn toewijding.

Het noodlot bleef nog grotendeels om de hoek loeren in deze aflevering, die vooral ging over de start van de carrière van Weylandt, zijn belangrijkste overwinningen en de onderlinge vriendschap tussen de vijf renners. Maar het gemis was altijd voelbaar, zeker in de gesprekken met Weylandts familie, zijn zus, ouders en weduwe. In het emotioneelste moment herinnerde zijn moeder zich hoe ze al van bij het prille begin, toen haar zoon voor het eerst aan wedstrijden deelnam, maar één ding belangrijk vond: dat hij heelhuids over de meet kwam. Want ‘het was een vallerke’, zei ze, terwijl ze vergeefs een krop probeerde weg te slikken. ‘En hij is één keer te veel gevallen.’

Ook het drama rond De Fauw, de tweede wielrenner die er niet meer is, kwam slechts zijdelings aan bod en wordt pas in de volgende weken belangrijker. Maar als om te tonen op hoeveel verschillende manieren het gevaar meerijdt op de schouders van de wielrenners, eindigde de aflevering met de dood van Frederiek Nolf, die in 2009 tijdens de Ronde van Qatar in zijn slaap stierf, wellicht aan een hartaanval. Hij maakte geen deel uit van het Scheldepeloton maar was één van de beste vrienden van Weylandt, die ook in Qatar zat en ’s ochtends verteerd werd door schuldgevoel omdat hij de avond voordien de uitnodiging van Nolfke om naar zijn hotelkamer te komen om te praten had afgeslagen. Desondanks was het hem verboden om uit de koers te stappen en naar de begrafenis te gaan, door Patrick Lefevere, die tijdens het interview voor deze reeks net toen dit moment aan bod kwam te kampen kreeg met acuut geheugenverlies.

‘Dwangarbeiders van de weg’, zo noemde de Franse journalist Albert Londres in 1924 de coureurs die zich in de Ronde van Frankrijk moesten onderwerpen aan de grillen van de organisatoren. ‘Het Scheldepeloton’ liet alvast in de sterke eerste aflevering zien dat die omschrijving bijna een eeuw later nog altijd geldig is.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234