null Beeld TMDb
Beeld TMDb

televisie★★★☆☆

Het meest schandaalrijke decennium van de Britse monarchie heeft het zwakste seizoen van ‘The Crown’ opgeleverd

Dat het vijfde seizoen van ‘The Crown’ verschijnt twee maanden na de dood van Queen Elizabeth is pijnlijk maar ook zonder het overlijden van de monarch had de serie onder vuur gelegen. Tot tweemaal toe zie je immers hoe de toenmalige prins Charles bij twee verschillende Britse premiers polst of er geen mogelijkheid is om zijn moeder opzij te schuiven zodat hij de troon kan bestijgen, een droom die voor de man bijna dertig jaar later alsnog werkelijkheid is geworden.

Stefaan Werbrouck

Wanneer in de zomer van 1991 uit een peiling in de Sunday Times blijkt dat het koningshuis erg onpopulair is, ziet Charles zijn kans en regelt hij een gesprek met John Major, de conservatief die net Margaret Thatcher is opgevolgd als eerste minister. Tegen de steeds verbaasder kijkende politicus houdt de kroonprins een betoog dat het tijd is voor wat vernieuwing in de monarchie, richting de meer moderne visie die hij aanhangt. Zes jaar later, in de zomer van 1997, doet Charles dat nog eens over nadat Tony Blair met Labour de macht heeft veroverd. In de coulissen van de ceremonie waar de Britten Hongkong teruggaven aan China informeert hij niet al te subtiel of Blairs belofte om Groot-Brittannië de 21e eeuw binnen te loodsen ook geldt voor wie er dan op de troon mag zitten.

Dat Charles zo nadrukkelijk wordt neergezet als een man die zijn ‘mommy’ een mes in de rug wou steken, deed over het Kanaal veel stof opwaaien - Major noemde de scène met de kroonprins ondertussen ‘a barrel-load of nonsense’ - en het lijkt ook gewoon bij de haren gegrepen. In 1991 stond er bijvoorbeeld niet eens een omineuze peiling in de Sunday Times, laat staan dat Charles die had kunnen aangrijpen om zijn hand uit te steken naar de troon. En aangezien Camilla Parker-Bowles in 1997, nadat de scheiding tussen Charles en Diana is afgerond, nog niet eens het woord ‘koningin’ in de mond durft te nemen omdat ze dat als hoogverraad beschouwt, valt het moeilijk te geloven dat haar man met Blair zou zitten konkelfoezen over een revolutie. Bedenker Peter Morgan lijkt te proberen om van ‘The Crown’ een beetje ‘Game of Thrones’ te maken, wat des te vreemder is omdat de periode waarin het seizoen zich afspeelt al genoeg drama had om tien afleveringen te vullen.

Elizabeth sprak in 1992 over een ‘annus horribilis’, maar eigenlijk waren de jaren 1990 een heel decennium vol rampspoed en ruzies die op straat en in de tabloids werden uitgevochten, met als dieptepunten het beruchte telefoongesprek tussen kroonprins ‘Ik wil je onderbroek zijn’ Charles en zijn geliefde Camilla of Diana’s interview aan de BBC waarin ze klaagde dat ‘er drie personen waren in ons huwelijk’. Net de afleveringen over die schandalen zijn ook makkelijk de beste van het seizoen, omdat ze brengen wat van bij de start van ‘The Crown’ het opzet was: enkele waargebeurde episodes uit de woelige geschiedenis van de monarchie reconstrueren en een gefundeerde gok doen naar hoe Elizabeth, Charles en de rest van de koninklijke familie reageerden in één van de vele paleizen in het land. De langzame maar opzichtige desintegratie van het huwelijk tussen Charles en Diana geeft de acteurs ook de kans om te schitteren: Dominic West is, ondanks een compleet gebrek aan fysieke gelijkenis, bijzonder geloofwaardig als Charles en Elizabeth Debicki houdt Diana netjes in evenwicht tussen labiel en innemend.

Samen met dat van Charles en Diana stond er nog een tweede Windsor-huwelijk op springen stond, maar dat wordt onder de mat geschoven: prins Andrew en Sarah Ferguson gingen in 1992 uiteen en scheidden in 1996, maar veel meer dan een korte scène waarin de prins met zijn moeder praat over de tabloidfoto’s waarop John ‘Den John’ Bryan aan de tenen van de prinses likt, levert dat niet op. En dat terwijl ‘The Crown’ wel hele afleveringen spendeert aan de verdacht innige vriendschap tussen prins Philip en de mooie Penelope Knatchbull en aan de tragische romance tussen prinses Margaret en Peter Townsend, twee verhaallijnen waarvoor de historische achtergrond erg mager is. Uiteindelijk is ‘The Crown’ nog altijd zo goed gemaakt dat de serie ook in de mindere momenten overeind blijft, maar de slotsom is wel dat het meest schandaalrijke decennium van de Britse monarchie het zwakste seizoen tot nog toe heeft opgeleverd.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234