null Beeld © VRT
Beeld © VRT

Televisie★★★½☆

Het mooiste moment van Nina Derwael in ‘Het huis’ vond, hoe kan het ook anders, plaats in de sportkamer

Weinig dingen zijn vervelender dan virtuositeit. Al te vaak leidt een leven lang oefenen tot de rest van dat leven lang emmeren over iets wat aan de ene kant van de tafel oneindig veel belangrijker is dan aan de andere. En vioolspel is mooi, maar na twee, drie decennia van acht uur per dag in de rondte staan snerpen heb je er als huisgenoot wel tabak van. Plots lijkt een hakselaar een uitstekend kerstcadeau.

Frederik De Backer

In kleine emmertjes echter zijn even weinig dingen mooier dan monomanie. Dat bewijst één moment in ‘Het huis’, Vlaanderens bekendste aftrekpost, waarin deze keer gymnaste Nina Derwael een dag lang als God in Bertem mocht leven. Wat een prachtige omgeving is dat toch: voor die oprijlaan alleen al zou je twintig jaar aan de ongelijke leggers hangen.

Je moest er even een melige cover van ‘Girl on Fire’ voor uitzitten, en een montage waarbij Derwaels voeten in beeld kwamen net wanneer de fluwelen snottervod Selia het woord ‘feet’ kweelde, maar uiteindelijk kreeg je het moment (cue: One Direction – ‘Moments’) toch voorgeschoteld. In de sportkamer werd Derwael gevraagd een minuut lang op één voet te balanceren op een metalen staaf. De schoonheid school in de manier waarop ze daarbij haar arm gebruikte en hoe haar wijsvinger zich verhield tot de overige van haar hand, in haar concentratie ook. In de perfecte beheersing van een lichaam.

Meteen daarna moest ze aan zo’n stok gaan hangen en zagen we de verbetenheid waarmee ze het hoofd erbovenuit probeerde te houden. Trillend van inspanning weigerde de drievoudige sportvrouw van het jaar zich gewonnen te geven. De strijd met het lichaam, gevoerd met de geest. Prachtig. Wat heen en weer slaan op een tafel en veertig keer pompen later werd de excellentie ons weer ontnomen.

Dat die een prijs heeft was al vroeg in de aflevering duidelijk geworden. Tijdens de rit in alweer een andere charmante aftrekpost naar het huis had Derwael moeite haar ogen open te houden. Later onthulde ze bovendien dat ze in de afgelopen tien jaar maar drie dagen niet op de mat had gestaan wegens ziekte. En dat 54 kilogram te zwaar is. Dik.

Niets zo ongezond als topsport, voor lichaam én geest. Je kunt de straten plaveien met ex-atleten die worstelen met hun instrument. Mensen die jaren van opoffering eindelijk mogen compenseren met hangtieten, extra kinnen en aan het zicht onttrokken genitaliën, of die net tot het eind van hun dagen zien waar ze niet zijn. Het gewicht van de medaille.

Dossier misbruik in de topsportschool:

‘In de Gentse turnhal zijn dingen gebeurd die niet kunnen.’ Het ijzeren regime van coaches Yves Kieffer en Marjorie Heuls

Derwael wist zich moeilijk een houding te geven toen haar moeder op bezoek kwam. Lag dat aan de camera’s of aan een decennium in een internaat 120 kilometer verderop? Ze ziet haar moeder duidelijk graag, net als haar beide oma’s die honderden keren met haar hebben rondgereden, maar lijkt haar op een afstand te houden, alsof moederliefde een onwelkome afleiding is, tijd die anders had kunnen worden besteed aan Het Doel. Dat haar moeder zich afvroeg of Derwael niets van haar jeugd had gemist, werd weggewuifd als onbelangrijk, en uiteindelijk had het toch allemaal geloond?

Maar wat als het niet had geloond, zoals voor haar jeugdvriendin of voor zovele anderen; het spartaanse regime, de burn-outs, trainers die worden gezien als surrogaatouders terwijl hun functie hen dat belet? Wat als het was gebleven bij een paar winstpremietjes op het BK, ocharme 200 euro per gouden medaille?

Liever dan haar moeder had ik die jeugdvriendin op bezoek willen zien komen. Nu heerste bovenal de romantiek van hard labeur.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234