null Beeld

FILM★★★★☆

Het opzwepende en uitzinnige ‘Babylon’ barst met 190 minuten uit zijn voegen, maar we hadden er geen seconde van willen missen

Van Damien Chazelle, met Brad Pitt, Margot Robbie, Diego Calva en Olivia Wilde

Erik Stockman

Daar zijn de roaring twenties!

DRAMA Nooit eerder – niet in Baz Luhrmanns ‘Moulin Rouge!’, niet in ‘The Wolf of Wall Street’ en zelfs niet in ‘Zillion’ – hebben we zo’n uitzinnig en levenslustig feest meegemaakt als in ‘Babylon’. In de opzwepende, schitterend gechoreografeerde, bijna 30 minuten durende openingssequens die zich anno 1926 afspeelt in een villa op een heuvel in Californië, worden we meegezogen in een draaikolk van ‘Caligula’-achtige losbandigheid. Opwindende drumgeluiden, wulpse trompetklanken en geestverruimende rookwalmen stijgen boven een zee van wild feestvierende genotzoekers op naar de imposante kroonluchters; spiernaakte danseressen wiegen met hun derrières; de laveloze Brad Pitt (hij speelt een op John Gilbert gebaseerde Hollywoodvedette uit het tijdperk van de stille film) laat de champagnekurken knallen; een languit op de vloer liggende vetzak ontvangt met vraatzuchtig genot een spetterende golden shower van een krolse deerne; en de volledig uit haar bol gaande Margot Robbie (of haar doublure) flasht haar rechtertiet. Ze hebben altijd gezegd dat na corona de roaring twenties zouden terugkeren. Wel: ze zijn er!

De spetterende tijden blijven evenwel nooit duren, niet in het echte leven en niet in ‘Babylon’. De echo’s van het fonkelende feest zijn nog niet helemaal uitgestorven of regisseur Damien Chazelle (‘La La Land’) stelt zijn lens al scherp op de donkere kantjes van het Hollywood van de jaren 20 en 30: we zien hoe crewleden op de filmset worden behandeld als slaven, hoe een rijke ploert tijdens een cocktailparty zijn hand ongevraagd op iemands billen legt, en hoe – in een haast ondraaglijke scène – een zwarte trompettist tijdens een filmopname het bevel krijgt om houtskool op zijn gelaat te smeren, omdat hij er niet zwart genoeg uitziet. En dan besef je wat Chazelle aan het doen is: zoals het bijbelse Babel was opgetrokken uit afgoderij en zedenbederf, zo laat de cineast zien dat de droomfabriek van Hollywood werd gebouwd op een ondergrond van racisme, vrouwenhaat, hypocrisie, én op de honderden lichamen van brutaal uitgerangeerde filmsterren.

Op narratief vlak ontsnapt ‘Babylon’ niet aan het klassieke ‘Eerst de opgang, dan de neergang’-riedeltje, maar boy oh boy, wat maakt Chazelle van de tenondergang van zijn hoofdpersonages een opwindende glijbaanrit, met nog méér feestgedruis en nog méér godsliederlijke uitspattingen. Maar bam! – een slag op de basdrum – opeens laat Chazelle het rumoer verstommen en luisteren we samen met Brad ademloos naar de fantastische actrice Jean Smart en haar magnifieke ‘Je tijd is op’-monoloog. Natúúrlijk vliegt Chazelle in zijn aan de megalomanie grenzende geestdrift nu en dan uit de bocht (de kotsscène!), maar so what? Hoe fantastisch is het toch om eindelijk nog eens een grootscheepse film te zien van een groots denkende cineast die in navolging van Coppola (in de tijd van ‘Apocalypse Now’) en Fellini bereid is om all the way te gaan ten einde zijn exuberante visie naar het flikkerende scherm te brengen. Met een speelduur van 190 minuten barst ‘Babylon’ finaal uit z’n voegen, maar wij zouden er geen seconde van hebben willen missen.

Vanaf 18 januari in de bioscoop.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234