'Vat of Acid Episode'Beeld Adult Swim

TELEVISIE★★★★☆

Het vierde seizoen van ‘Rick and Morty’ is een welbespraakt pleidooi voor absurdisme

Ik heb een aangeboren affectie voor mensen die zich kunnen overgeven aan zorgvuldig en liefdevol gecultiveerde onzin: de dode papegaaien en Afrikaanse zwaluwen van Monty Python, het ver van alle kanten en wallen weg sturende surrealisme van ‘Het Peulengaleis’... 

Dat er zin schuilt in de onzin merk je dezer dagen des te meer, wanneer lachen een kostbaar goed is. En er zijn nog altijd weinig reeksen waar ik harder mee moet lachen dan ‘Rick and Morty’: het vierde seizoen mag dan niet het meest consistente zijn dat Justin Roiland en Dan Harmon al uit hun shisha hebben gezogen, de moppen-per-minuut-ratio blijft hoog, het percentage gesláágde moppen nog hoger.

Het overzicht dat ik van dit seizoen heb bijgehouden, leest volgens de traditie als de koortsdroom van een ijlende ‘Star Trek’-fan: sf-schrijver Isaac Asimov door de cameralens van Phil Lord en Christopher Miller (‘21 Jump Street’, ‘The LEGO Movie’). Wat passeert daar aan een hyperdrive-waardige rotvaart over het scherm? De doodskristallen van Forbodulon Prime, een gangstervlieg in een kikkerrestaurant en het app-design van de Monogatrons, maar ook racistische slangen, een skatende Bijbel-dinosaurus, Elon Musk met slagtanden (Elon Tusk!) en de terugkeer van Mr. Poopybutthole. Je moet je oren spitsen om alle non sequiturs te horen: ‘Kijk, een signeersessie met Catherines Alfa-tot-Omega Jones.’ In welke serie kom je grapjes tegen over planetenporno (‘oeps, er zit een gaatje in mijn ozonlaag!’) én nymfomane draken? Weet u overigens wie van draken houdt? ‘Nerds die niet willen toegeven dat ze christenen zijn.’ Het is van ‘Arrested Development’ geleden dat de moppen zo kris-kras door elkaar vlogen om vervolgens, als hittezoekende raketten, toch doel te treffen.

In het vierde seizoen passeren bovendien enkele van de beste genreparodieën die ‘Rick and Morty’ ooit probeerden: hun versie van een heist movie, ‘One Crew Over the Crewcoo’s Morty’, is het geweldigst. ‘Never Ricking Morty’, een aflevering die zich afspeelt op een Verhalentrein die de Vijfde Muur doorbreekt, is zo meta dat ze u net niet op de schouder komt tikken. Dat er ook een paar tegenvallers tussen zitten (‘Claw and Hoarder’, ‘Promortyus’) mag niet deren, daarvoor is er te veel moois. ‘The Vat of Acid Episode’ is zelfs, na het woordje eerst zorgvuldig te hebben gewikt en gewogen, geniaal. De seizoenspremière en -finale eigenlijk ook. Zelden werd een meer welbespraakt pleidooi gehouden voor absurdisme. En zelfs als je alle knotsgekke humor van ‘Rick and Morty’ wegdenkt, dan nog blijf je achter met waanzinnig goed doordachte, zinnenprikkelende, harde science fiction.

Zit er ook een boodschap achter, een moraal, een reservoir emotie dat in latere seizoenen geleegd kan worden? Dixit Rick: ‘There’s a lesson here, but I ain’t gonna be the one to figure it out.’ Dan ik ook niet.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234