Beeld netflix

televisie★★★★☆

Het vierde seizoen van ‘The Crown’ op Netflix: ‘Geruzie, confrontaties en ijzersterk acteerwerk’

De dag die je wist dat zou komen is eindelijk aangebroken: prinses Diana maakt haar opwachting in ‘The Crown’, in een seizoen dat bol staat van geruzie, confrontaties en ijzersterk acteerwerk.

‘One mustn’t express one’s feelings’, zegt een lid van de Windsors een paar afleveringen ver in het vierde seizoen van ‘The Crown’, een uitspraak die even goed de wapenspreuk kon zijn van de koninklijke familie die sinds een paar jaar centraal staat in de Netflixhit. Iedereen, van klein naar groot, moet stil en plichtbewust zijn taak voor het Britse volk uitvoeren en de eigen sores zoveel mogelijk verdringen, en als het potje dan toch eens over dreigt te koken is er altijd nog mater familias Elizabeth die alles netjes toe dekt, niet met de mantel der liefde maar eerder met een mengeling van onbeholpenheid en onverschilligheid. Niet verwonderlijk dus dat de joviale, warme Diana Spencer door deze ‘bevroren toendra van een familie’ in een mum van tijd veranderde van een levenslustige, door de gangen van het paleis rolschaatsende tiener in een vrouw met een eetprobleem en de ongelukkigste oogopslag van het westelijk halfrond. 

Natuurlijk was het verdriet van Diana niet enkel te wijten aan de kille sfeer binnen de Windsor-familie, maar ook en vooral aan het feit dat haar huwelijk met prins Charles altijd ‘a bit crowded’ was, zoals de echte prinses het in 1995 met het nodige gevoel voor understatement verwoordde in haar beruchte interview met de BBC. Naast haar en haar man was er ook nog Camilla Parker Bowles, de grote liefde van Charles die altijd op de achtergrond, en soms op de voorgrond, aanwezig was.  In ‘The Crown’ maakt Camilla ook duidelijk aan Diana dat ze niet van plan is om een stap opzij te zetten voor haar sprookjeshuwelijk: tijdens een lunch met de toekomstige prinses laat ze de jongedame weinig subtiel voelen hoeveel beter zij de gewoontes van de prins kent en als de rekening komt, stemt ze ermee in om die in twee te splitsen, want ‘I’m all for sharing’. 

Volgens de overlevering zijn Diana en Camilla ooit echt gaan eten, maar dan op een ander moment dan de makers laten uitschijnen en wellicht evenmin in een restaurant met de wel heel toepasselijke naam Ménage à trois. Wat er tussen hen gezegd is, zal ook altijd geheim blijven, tenzij de huidige vrouw van Charles alsnog een autobiografie uitbrengt waarin ze de sluizen openzet. Maar de lunch tussen Diana en Camilla is typerend voor hoe ‘The Crown’ de geschiedenis van de koninklijke familie naar zijn hand weet te zetten. Enerzijds geven de makers een hoop minder bekende verhalen mee waarvan je al tijdens het kijken wil opzoeken of ze echt gebeurd zijn - in dit seizoen onder meer de aanslag op Lord Mountbatten, de noodlottige skireis van Charles of het balletdansje waarmee Diana haar man probeerde te verrassen -, anderzijds weten de schrijvers perfect hoe ze  gebeurtenissen een beetje moeten vervormen om er een superieure soap uit te wringen.

Het bezoekje aan de Ménage à trois is ook maar een van de vele scènes in het vierde seizoen waarin twee hoofdpersonages met elkaar in de clinch gaan: Diana en Camilla, Camilla en Charles, Charles en zijn moeder, de Queen en premier Margaret Thatcher, de ‘Iron Lady’ en haar dochter, soms heeft de reeks wat weg van een boksring waar de schrijvers telkens weer een ander duo in jagen. De ruzies voltrekken zich natuurlijk zo goed als altijd op een beschaafde manier en op gedempte toon - je stem verheffen is voor het plebs - maar de spanning is voortdurend aanwezig. Op die momenten valt des te meer op over wat voor een geweldige cast ‘The Crown’ beschikt: zeker Gillian Anderson en Olivia Colman maken indruk, als de premier en de koningin die in het begin vol wantrouwen naar elkaar kijken maar gaandeweg ontdekken dat ze ondanks hun verschillende komaf veel meer gemeen hebben dan ze dachten.

Dat de reeks zo vaak de confrontatie opzoekt heeft ook nadelen. Zeker bij Diana en Charles heb je het gevoel dat je een soort ‘worst of’ krijgt, omdat de gelukkige momenten - hun wittebroodsweken, de geboorte van hun twee kinderen... - nauwelijks aan bod komen. Beide ‘royals’ worden daardoor wat eendimensionaal, met Diana als het onhandelbare wicht dat niet kon wennen aan een leven als prinses en Charles als de man met een ziekelijke hang naar aandacht die nooit volwassen werd. De makers hebben bovendien de neiging om hele afleveringen op te bouwen rond de personages die met elkaar in de clinch gaan en al de rest opzij te schuiven. Soms draait dat goed uit, zoals in het erg knappe ‘Fagan’, waarin een werkloze man inbreekt in het paleis om de Queen in te lichten over de toestand van haar door sociale spanningen verscheurde land. Maar de verhalen over hoe Diana en Charles al kibbelend door Australië reizen of over hoe prinses Margaret een oud familiegeheim ontdekt, waren misschien beter uit de verf gekomen als ze niet op hun eentje een uur televisie hadden moeten dragen.

Nu goed, los daarvan blijft dit een erg meeslepend vertelde mix tussen soap en geschiedenis, gemaakt met een budget waarmee ze in veel landen een volledig paleis zouden kunnen optrekken. We kijken al uit naar het vijfde seizoen, en hopen ook dat ‘The Crown’-bedenker Peter Morgan zich na het afsluiten van deze reeks eens wil verdiepen in het Belgische koningshuis. 

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234