Tom Kalinske in HIGH SCOREBeeld Courtesy of Netflix

Televisie★★½☆☆

‘High Score’ op Netflix is zó lovend over videogames, dat het voelt als een rekruteringsfilmpje van een sekte

De wazige herinneringen aan mijn kindertijd heb ik niet zelden opgedaan voor een bolvormig computerscherm: daarop heb ik gezien hoe mijn Groene Baret nazi’s aan zijn mes reeg in ‘Commandos: Behind Enemy Lines’ (zijn ‘Consider it done!’ trilt voor altijd in m’n trommelvlies), hoe mijn Hettieten de naburige Egyptenaren overrompelden in ‘Age of Empires’, en hoe mijn barbaar zich een weg naar de hel hakte in ‘Diablo II’. Blijft mooi: tussen de valkuilen die je op weg naar dat anders ook niet zo bijster gedenkwaardige volwassen leven moet zien te ontwijken, zitten er sowieso wel een aantal waar je face first in tuimelt - maar als Mario of Sonic druk je gewoon op een knopje en je vliegt erover.

De zesdelige, nagelnieuwe en wat al té blinkende Netflix-documentairereeks ‘High Score’ poogt in vogelvlucht de opmars van die nog altijd prille entertainmentindustrie in kaart te brengen. Verwacht u niet aan flitsende graphics of next-gen games: een beetje kleuter kan van elk spel de pixels tellen. Het tijdsbestek loopt van de blokjes die het in de jaren 70 op een onvermoeibaar kaatsen zetten in ‘Pong’ tot de moeizame evolutie naar 3D in de loop van de nineties. ‘High Score’ stopt nét in de tijd dat ik voor het eerst glorieus faalde om langer dan een paar minuten in leven te blijven in ‘Doom’. Een game van 2,39 megabyte; mijn vooruitgang zal qua data een halve seconde van een Spotify-liedje in beslag hebben genomen en toch is die tot moes gemalen kop van mijn space commando me altijd bijgebleven.

Ik heb dus niks tegen roze brillen, zelfs niet als ze op de neus van een 73-jarige Elton John staan gedrukt. Maar ‘High Score’ maakt het wel érg bont. De makers deden me denken aan autoverkopers die je een bolide willen aansmeren waarmee je volgens hun professionele mening probleemloos naar de maan kan tuffen. ‘High Score’ prijst wat te prijzen valt en zwijgt over alles dat zich niet ongebreideld laat bewonderen. Men laat wel een transvrouw, een zwarte en een pionierende homo-ontwerper aan het woord - mensen die in het gamewezen een tweede thuis vonden - maar gaat daarbij handig voorbij aan het feit dat de industrie tot op vandaag veelal een problematische omgeving is voor minderheden. Adoratie hoeft nooit het veld te ruimen, hoe ongeduldig Sonic ook met zijn voet begint te tikken.

‘High Score’ laat zich bekijken als een rekruteringsfilmpje van een sekte die je verzekert magie en niks dan magie in je leven te pompen, zonder zich iets over verplichte financiële donaties te herinneren.

Heb ik wél onthouden: Tomohiro Nishikado, de bedenker van ‘Space Invaders’, dacht dat aliens er als inktvissen uitzagen omdat hij net ‘War of the Worlds’ van H.G. Wells had gelezen. De 18-jarige Greg Davies uit Fresno, Californië, speelde ooit 31 uur aan een stuk ‘Asteroids’ met één muntje - daar koop je tegenwoordig zelfs geen snoepje meer mee. Ultieme nerdgame ‘Dungeons & Dragons’ werd in het begin door politici, niet bezwaard met enige kennis van zaken, beschouwd als ‘een spoedcursus in het occulte’, zoals ook jaren later de fidget spinner verantwoordelijk bleek voor opkomend bendegeweld én het succes van Niels Destadsbader. En wist u overigens dat de regio die wij nu kennen als Silicon Valley destijds voor tachtig procent bestond uit pruimenboomgaarden? Luidens de lokale Druivelaar was het dáár dat veel nerds hun eerste pruim zagen.

Tot ik er zelf één mag proeven, kruip ik nog eens in de huid van mijn Groene Baret, om een Noorse basis van haar Duitse bezetters te ontdoen, en om te proberen nog eens écht de magie van games te voelen. Consider it done! 

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234