HoopsBeeld Courtesy of Netlifx

TELEVISIE★½☆☆☆

‘Hoops’ is liefdeloos gemaakte comedy die in de buurt van ouderwetse pesterij komt

Laten we er niet omheen draaien: ‘Hoops’ is liefdeloos gemaakte comedy. Welk publiek precies beoogd wordt is niet helemaal duidelijk, maar deze recensie zullen ze vermoedelijk niet kunnen lezen.

De tijd dat we de Verenigde Staten moesten beschouwen als een profetische ster die wij allen door de woestijn moesten volgen, is al enige decennia voorbij. Op veel vlakken – politiek, economisch, culinair – is dat inmiddels tot ons doorgedrongen, maar cultureel gezien is een aanzienlijk deel van wat we opslurpen nog steeds afkomstig uit een directe pijpleiding die op de bodem van de Atlantische Oceaan is aangelegd. Het gevolg is dat bepaalde elementen van de Amerikaanse cultuur ons vreemd vertrouwd voorkomen, als een penvriendin die je na honderden brieven nog altijd niet in het echt ontmoet hebt. En zo kijken we op Netflix naar ‘Hoops’, een high school comedy waarvan we de voorbijkomende onderdelen – extreem belangwekkende sporttoernooien en zwembadfeestjes en rodeostieren en zo – kunnen dromen.

In ‘Hoops’ draait het niet om de studenten, maar om de docenten. Coach Hopkins, de trainer van het basketbalteam, heeft het niet makkelijk: zijn baan staat op de tocht, zijn vrouw heeft hem verlaten en zijn beste vriend en assistent-trainer is er met diezelfde vrouw vandoor. Basketbal is het laatste dat Hopkins nog vreugde schenkt, en de winst van zijn kneuzenteam wordt dan ook het hoogste doel in zijn leven. Om dit doel te bereiken, schuwt hij onconventionele methoden als emotionele mishandeling, omkoping en chantage niet. Er komt een prostituee voorbij (lachen man), een grofgebekte schooldirectrice (wat een durf!) en Coach Hopkins’ teleurgestelde vader (voor de noodzakelijke emotionele verantwoording waarschijnlijk).

‘Hoops’ is een animatieserie uit de almaar uitdijende ‘Family-Guy’-familie: snel, uitdagend grof en op een lompe manier absurdistisch. Waar de pater familias een hoge standaard neerzette met intelligente satire en liefdevolle humor, kiest ‘Hoops’ voor een minder subtiele benadering. Deze serie lijkt gemaakt voor de stoners die de grove grappen uit ‘Family Guy’ hilarisch vonden, maar behoefte hadden aan een serie waarvoor ze iets minder moesten nadenken. Niet voor niets wordt de stem van hoofdpersoon Hopkins verzorgd door Jake Johnson, beter bekend als Nick Miller uit ‘New Girl’: eigenlijk speelt Johnson hier precies hetzelfde personage, maar dan nadat het laatste restje levensgeluk operatief is verwijderd en vervangen door nog meer ironie en mensenhaat. Er is een grens aan wat een kijker aankan.

Tot slot: raciale stereotyperingen, spotten met lichaamsvormen en het beschimpen van iemand vanwege zijn seksuele geaardheid kúnnen hilarisch zijn. Maar het is belangrijk dat de maker van de grap zich houdt aan de gouden formule van controversiële humor: hoe verder over het randje der betamelijkheid, hoe grappiger het moet zijn. Anders komt het akelig dicht in de buurt van ouderwetse pesterij of krijg je een wanproduct als ‘Hoops’.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234