Bridgerton Beeld
Bridgerton

Netflix-hitBridgerton

Huh? Twee pruiken op elkaar? De kostuums in ‘Bridgerton’ zijn compleet over de top, maar u blijkt er dol op

De aankleding van de populaire Netflix-serie ‘Bridgerton’ is zo over de top dat je niet goed weet waar je nu naar kijkt. Want deze kleurige edelkitsch-kermis, gemixt met Bouquetreeks-gezwijmel, verbeeldt geenszins de realiteit van toen.

Het verhaal van 19de-eeuwse huwbare meisjes die aan de man moeten, is bekend van Jane Austens boeken ‘Pride and Prejudice’ en ‘Sense and Sensibility’. Ook ‘Bridgerton’ speelt zich af in de Empire- of Regency-tijd, begin 19de eeuw. Wie denkt een realistisch filmbeeld van die periode voorgeschoteld te krijgen, komt bedrogen uit: de creatieve vrijheden spatten van het scherm. In 1813 was er geen elektrisch licht, bestonden er geen synthetische jurken in knalkleuren en droeg de koningin heus niet twee pruiken boven op elkaar. En huh? Zit daar nu een rits op een rug?

De hele serie is doorspekt met dergelijke anachronismen en toont een spektakel van overdaad, kleuren, materialen en details die niet kloppen. Slaat deze serie daarom zo aan? Zijn we de historische correctheid van de puristen misschien beu?

‘Downton Abbey’: zo uit de tijdmachine. Beeld
‘Downton Abbey’: zo uit de tijdmachine.

Voor hen moet alles eruitzien of je uit een tijdmachine stapt. Zoals bij de serie ‘Downton Abbey’. Daar zagen specialisten erop toe dat de handschoenen tijdens een diner correct op schoot lagen. Ook bij de veelgeprezen Jane Austen-verfilmingen lijkt alles historisch te kloppen, maar pas op: in ‘Pride and Prejudice’ (1995) worden de karakters bewust ondersteund door specifiek materiaal- en kleurgebruik.

Zo is de kleding van de sympathieke Bennet-dochters ingetogener dan die van de onaardige zussen Bingley. De nerveuze moeder krijgt extra flapperende krulletjes en de overenergieke dochter rommelige haarlokken. Toch lijkt het allemaal uiterst echt, omdat de weloverwogen toegevoegde accenten naadloos bij de persoonlijkheden passen.

‘Pride and Prejudice’:  ieder karakter haar eigen materiaal en kleur. Beeld Hollandse Hoogte /  ANP Kippa
‘Pride and Prejudice’: ieder karakter haar eigen materiaal en kleur.Beeld Hollandse Hoogte / ANP Kippa

Fotografie en film waren in de Regency-periode nog niet uitgevonden. Zodoende ontbreekt realistisch foto- en filmmateriaal dat de werkelijkheid kan helpen interpreteren. Schilderijen en modeprenten tonen meestal een sterk geïdealiseerd beeld. Vooral op modeprenten zijn de vrouwenlichamen overmatig langgerekt en oogt de boezem onrealistisch. Vertalingen van deze irreële idealen naar outfits voor hedendaagse actrices ontaarden vaak in weinig flatteuze zwangerschapsjurken.

Tot begin jaren 70 van de vorige eeuw vonden filmmakers het niet zo belangrijk om de historische werkelijkheid zo exact mogelijk te benaderen. Volgens Hollywood-kostuumontwerpster Edith Head zag een huisvrouw die boodschappen deed er in veel films uit als een prinses. Met haar kostumering van de film ‘The Sting’ (1973) showt zij een natuurgetrouwere aanpak.

Deze benadering krijgt navolging, zoals in ‘The Great Gatsby’ (1974) en ‘Death on the Nile’ (1978). Totdat in 1984 in de film ‘Amadeus’ plots een jolige Mozart opduikt met een punkachtige pruik die zijn non-conformistische aard benadrukt. De kritiek is niet van de lucht.

Allstars tussen de elegante muiltjes

Toch begint deze eclectische benadering met bewuste anachronismen voorzichtig aan een opmars. Fans reageren enthousiast op de opzettelijke ‘foutjes’ in ‘Marie Antoinette’ (2006). In haar 18de eeuwse kleedkamer staan Allstars tussen de elegante muiltjes. Ook haar kleding komt niet exact overeen met de mode uit haar tijd.

In ‘Little Women’ (2019) zijn de 19de-eeuwse knellende korsetten zelfs deels weggelaten. Het emancipatorische karakter van de vrijgevochten schrijfster in de dop vraagt om loszittende kleding die haar letterlijk bewegingsvrijheid geeft.

‘Little Women’: letterlijk bewegingsvrijheid. Beeld Brunopress
‘Little Women’: letterlijk bewegingsvrijheid.Beeld Brunopress

Ook de veelgeroemde aankleding van ‘The Favourite’ (2018) geeft een onjuist kledingbeeld. De kragen zijn van papier. De kantpatronen komen uit geavanceerde lasermachines. En het keukenpersoneel draagt kleren gemaakt van afgedankte jeans. Maar de kijker waant zich toch even in de vroege 18de eeuw, omdat dergelijke grapjes ons beeld van die tijd juist versterken.

‘Bridgerton’ doet daar nog een eclectisch schepje bovenop. De ervaren en met een Emmy onderscheiden kostuumontwerpster Ellen Mirojnick (71) meldt in interviews dat ze verre wil blijven van een historisch correcte Jane Austen-adaptatie. Het moet moderner en luxueuzer. Het silhouet van die tijd blijft de basis, maar de standaard mousseline-jurken, mutsen en luifelhoedjes zijn verbannen. Haar ‘Regency met een twist’ brengt flitsendere en kleurrijkere kleding dan gebruikelijk.

Zo’n stijlclash zit in de grote strikken op sommige damesruggen. Die horen daar absoluut niet en zijn geïnspireerd op chique Dior-toiletten van bijna anderhalve eeuw later. En de modieuze vierkante halslijnen zijn vervangen door ronde, waardoor er meer decolleté zichtbaar is. Want naast romantiek hangt er voortdurend erotiek in de lucht.

Elk kostuum is met de hand gemaakt. 230 patronenmakers, naaisters, korsetten-, sieraden-, pruiken- hoeden- en schoenmakers hielpen met 7.500 items de persoonlijkheid en de sociale klasse van de personages te accentueren. Alleen al voor de meer dan honderd jurken van hoofdrolspeelster Phoebe Dynevor, die Daphne Bridgerton speelt, werkten zes mensen negen maanden lang.

‘Bridgerton’: een eclectisch schepje erbovenop. Beeld
‘Bridgerton’: een eclectisch schepje erbovenop.

De twee families om wie het verhaal draait, krijgen een eigen kleurenschema. De voorname Bridgertons zijn hoofdzakelijk gekleed in ingetogen poederachtig bleekblauw, zilvergrijs en zachtgroen. De nieuw-geldfamilie Featherington is ‘plakkerig’ en draagt felle knalkleuren met overdreven decoraties. Ze worden verbeeld als paraderende pauwen en vluchtige vlinders. Penelope Featherington draagt bij het eerste bal zelfs letterlijk een overdadig versierde vlinderjurk.

Met hun opzichtige veren, bloemdecoraties en juwelen communiceren ze voortdurend dat hun kleding nieuw, duur en flitsend is. Deze dress to impress-stijl maakt hun tot te rijkelijk versierde cupcakes en op internet worden ze de Kardashians van de 19de eeuw genoemd.

Hysterische pruik

Ook bij de ingetogen Bridgertons wordt overdrijving niet geschuwd. Zij worden verbonden met een bij. Dit beestje is opvallend groot geborduurd op een opstaande kraag van zoon Benedict. En de door Swarovski uitgeleende tiara’s zijn aangevuld met vele kristallen. Kralenstoffen krijgen extra glimmers opgenaaid en elk materiaal is opgetuigd.

De familiekleuren van de mannelijke hoofdrolspeler Simon zijn goud en rood en daarom heeft zijn dandy-look ook vaak deze kleuren. Hij doet niet aan opsmuk. Koningin Charlotte uiteraard wel; zij draagt in elke scène een andere hysterische pruik. Haar verschijning werkt sowieso al op de lachspieren.

‘Bridgerton’ Beeld
‘Bridgerton’

Met deze serie kunnen we lekker ontsnappen uit onze eigen, soms sombere werkelijkheid. En misschien willen we, net als ‘Bridgerton’-fanclubgroepen op Facebook, ons afvragen wie van de personages we zouden willen zijn.

Kennelijk snakken we naar een dergelijke vorm van escapisme. Modevormgever Peter George d’Angelino Tap, die graag verrassende kleuren-, dessin- en materiaalcombinaties gebruikt, ziet het zo: ‘‘Bridgerton’ is een eclectisch, gepolijst, gefingeerd beeld van polyester-satijn en verguld bordkarton. Neem het niet te serieus, de tijd zal uitwijzen of het een cultserie wordt of dat het zal verwaaien aan de drooglijn van de herinnering.’

(Trouw)

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234