'Huizenjagers'Beeld SBS

televisie★☆☆☆☆

‘Huizenjagers: jubileumweek’ op VIER: ‘Een huis kopen lijkt vooral een kwestie van verbeelding. Tot de eerste afspraak met de bank wellicht.’

Aangezien ook in de vastgoedwereld de tijd vliegt, vierde ‘Huizenjagers’ zijn vijftigste week, en om dat voor sommigen heuglijke jubileum kracht bij te zetten, mochten drie al eens eerder in het programma opgevoerde BV’s, of wat daar rond halfacht in reality op VIER voor moet doorgaan, het tegen elkaar opnemen. Fans van het programma bij wie de dementia praecox nog niet heeft toegeslagen, herinnerden zich ongetwijfeld nog Bert Van Poucke, een acteur (hij gaf een tijdje het beste van zichzelf in ‘De Kotmadam’) die, nadat hij zich jarenlang keihard voor de hogere kunsten had ingezet, naar eigen zeggen ‘resoluut voor de huizenmarkt’ en wellicht ook het bijbehorende vaste inkomen had gekozen. Berts hele, in een maatpak gedwongen wezen straalde zo hard uit dat hij er zín in had, dat je bijna vreesde dat er brokken van zouden komen.

Eveneens van de partij was Cisse Severeyns, een voetballer die nog bij Antwerp FC in de spits had gediend, lang voor de betonmiljardairs er neerstreken en kort voor de match de aardappelen nog snel werden gerooid, en bij Germinal in de tijd dat er gewoon tussen de doorgeschoten bieten werd gevoetbald. Cisse, die op een zeer blauwe maandag ook nog bij de Rode Duivels rondliep, was duidelijk zeer blij dat ze hem opnieuw hadden gevraagd: vroeger zag men hem altijd als Cisse de voetballer, legde hij uit, maar sinds zijn figureren in ‘Huizenjagers’ was er voor hem een nieuwe wereld opengegaan en was het ‘niet enkel meer dat voetbalgebeuren’. Wat ons gezien zijn huidige professie toch maar handig leek voor Cisse. De troika werd vervolledigd door Eveline Hoste, Miss Belgian Beauty-winnares in een ver vervlogen verleden, toen dat soort evenementen nog halfvolle en grondig doorrookte casinokursalen aan de kust trok. De voiceover liet weten dat die titel Eveline nog steeds achtervolgde: waarmee ze niet bleek te bedoelen dat de voormalige miss tot vandaag gestalkt wordt door Ignace Crombé, een mogelijkheid die je nooit mag uitsluiten, maar dat het kroontje een plaats had gekregen in het logo van haar makelaarskantoor.

'Huizenjagers'Beeld SBS

Als eerste opdracht moesten de makelaars in de Kempen op zoek naar een Spaanse villa voor een alleenstaande moeder en haar puberzoon. Geen makkelijke opgave, want zowat alle Spaanse villa’s in de regio – Benidorm en omstreken hebben er kennelijk afgedaan – bleken ofwel platgebuldozerd of ingenomen door gepensioneerde Narco’s of ander volk met heimwee naar zonniger heimatten. Zowel Cisse als Bert kwamen met een woonst op de proppen die in de verste verte niet op de gedroomde haciënda leek. De enige Iberische elementen die ze te bieden hadden, waren een weliswaar kundig gemetselde rondboog in de hal, een keuken waar je prima paëlla in kon maken en een salontafel waar je met wat goeie wil en zonder aangepaste bril een buitenmaatse castagnette in kon herkennen. Een van de vele dingen die je uit dit bijzonder leerrijke programma oppikt, is dat makelaars toch een heel andere blik hebben op woningen, en mogelijkheden en functionaliteiten zien die gewone stervelingen, zeker als ze voortdurend hun krappe budget in gedachten hebben, volledig ontgaan: overal zien ze met hun geoefende oog kasten, vloeren en zelfs steunbalken die, gesteld dat je juiste vakman te pakken krijgt, gemakkelijk kunnen worden uitgebroken, badkamers die in een handomdraai kunnen worden vernieuwd en plafonds die naar believen kunnen worden verlaagd of verhoogd. Een huis kopen lijkt vooral een kwestie van verbeelding. Tot de eerste afspraak met de bank wellicht.

Bert Van Poucke, zo’n type dat werkelijk élke zin met een gemaakte grinniklach accentueert, had na zijn acteercarrière op dat vlak alvast zijn bestemming bevonden: aan een jong koppel dat op zoek was naar een woonst op bakfietsafstand van Leuven, waar een tochtig krot algauw een fortuin kost, poogde hij een pand te slijten dat in het verder idyllische Erps-Kwerps pal onder de aanvliegroute van Zaventem lag. Terwijl ze elkaar onder het geraas van de overvliegende Boeings - niet te geloven hoeveel herrie zo’n monster tot op de grond maakt – nauwelijks konden verstaan, brulde hij dat het er ‘afgezien van de vliegtuigen’ zeer rustig was, zeker na half elf ’s avonds, wanneer Erps-Kwerps zoals geweten pas écht op bruisende wijze tot leven komt. Een achter een hoekkast weggestoken sauna prees hij dan weer met de woorden: ‘Altijd wel leuk als je een beetje ziek bent of wat dan ook.’ Zo’n Bert wéét natuurlijk uit ervaring dat alleen TBC-patiënten, vergevorderde leverlijders of mensen met clustermigraine of een uitslaande huidziekte weleens in de sauna verdwijnen in de hoop hun symptomen een paar minuten te verlichten. 

'Huizenjagers': Cisse SevereynsBeeld SBS

Cisse Severeyns, die men om ons onduidelijke redenen ‘Gold’ van Spandau Ballet als lijfmuziekje aan de hand had gedaan (hebben wij ergens een editie van de Olympische Spelen gemist?), had het als inmiddels doordesemde professional dan weer over een deur die je zomaar ‘open of dicht kon doen’ en – je zou er toch zelf allemaal niet opkomen - een leefruimte waar plaats was voor bijvoorbeeld een tafel en stoelen. Over een zeer brede trap merkte hij op dat ‘je hier tenminste iets mee naar boven kan nemen’: twee vleugelpiano’s tegelijk bijvoorbeeld, voor wie zich per se op de eerste verdieping aan ‘Für Elise’ wilde vergrijpen. Elders wees hij ook op een bad met ‘jacuzzigehalte’: we veronderstellen dat Cisse bedoelde dat er met wat creativiteit en een goeie sproeikop of voldoende bonen op het menu een bubbelbad van te màken viel. 

Verder proberen we vooral niet te veel in het brein van Cisse te kruipen: een voor het overige ongetwijfeld zeer geschikte peer die zijn fijnzinnige gevoel voor humor ook hoofdzakelijk leek te hebben opgedaan aan natte togen in voetbalkantines waar niet op een promille meer of minder werd gekeken.

'Huizenjagers'Beeld SBS

Veruit de interessantste potentiële koper was ene Annitaeen chique en toch sympathiek ogende dame die, met een budget van 800.000 euro, op zoek was naar een instapklare woning in de vrije natuur, liefst één met een domein van anderhalve hectare en voorzien van een hangar van 200 à 220 vierkante meter. Liefhebbers van hangars weten kennelijk tot op de vierkante meter precies wat ze willen. Ze had nóg een voor het makelaarstrio uitdagende eis: de nieuwe thuis van haar dromen moest niet alleen vier honden en een poes kunnen huisvesten, maar ook dertien papegaaien, waarvan er vijf vrij rondvlogen. Een woning in de buurt van hoogspanningskabels, windmolens, treinsporen, industriële gehaktmolens of, zoals haar als adviseur meegekomen dochter op geheel eigen wijze preciseerde, ‘alles wat in het gedrang kan komen voor de veiligheid van de vogels’, was dus geen optie. Je zag Bert Van Poucke, steeds méér een levende reclame voor zijn beroepsgroep, mentaal meteen een paar adressen rond ErpsKwerps schrappen. Eveline van Eveline Hoste Vastgoed, recent nog een item in de vakpers omdat ze na een doorgedreven dieet nog een vage schim van haar vroegere zelf was, leidde moeder en dochter met rond in een riante villa waar maar geen einde leek te komen aan de gangen, achter iedere hoek wel een nieuwe keuken opdook (hoeveel keukens hebben sommige mensen nódig?) en – wellicht om nog een extra keuken te kunnen plaatsen – nog een volledige vleugel bij was aangebouwd. Het geheel gaf ook nog eens uitzicht op een zelfs bij grauw herfstweer paradijselijke ogende tuin.

Ook al had haar dochter-adviseuze het hele pand  tijdens de bezichtiging – gelukkig alleen figuurlijk – tot de laatste lelijke  keukenkastdeur afgebroken, aan het eind bleken Annita en haar dierenwinkel voor het domein gevallen en werd zelfs een deal beklonken, ondanks een vraagprijs die een paar honderdduizend euro boven het budget lag. Wat kan het leven toch simpel zijn, en bucolisch, en gevuld met vrolijk om je hoofd fladderende ara’s, als je niet op een cent hoeft te kijken, konden wij in onze lekkende stacaravan alleen maar bedenken, terwijl we in onze stacaravan nog een leeg soepblik onder een lek in het dak schoven. En ook: wat gaat ze straks met al die keukens doen? Zouden de honden, poes en papegaaien allemaal een aparte keuken krijgen? Of is haar adviseuze ze al eigenhandig met de sloophamer te lijf gegaan? We zullen het helaas nooit weten!

Winnares Eveline van Eveline Hoste Vastgoed leek verder zeer blij met haar wel zeer lelijke trofee.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234