'Hunters'Beeld Amazon

Televisie★★½☆☆

‘Hunters’ wil soms héél licht en dan weer héél zwaar zijn

Wat als de nazi’s na WO II niet hun Stahlhelme in het slijk hadden gegooid, maar wel geruisloos naar het westen waren overgelopen, om daar onder nieuwe namen op oude plannen te broeden? ‘Toch wel érg vergezocht,’ aldus de nerveus aan hun kraag trekkende Jungmenschen van Schild & Vrienden - maar dat weerhield Amazon Prime er niet van om aan die prikkelende hypothese hun grootste fictiereeks tot nog toe op te hangen.

In het door Jordan Peele geproduceerde ‘Hunters’ - dat zich afspeelt in de zomer van 1977, toen ‘Star Wars’ in de cinema speelde, Son of Sam New York terroriseerde en de allereerste hiphopnummers door de verloederde metrostelsels knalden - zijn de nazi’s in Amerika geïnfiltreerd. Jawel, zij hebben het zelfs - de politieke boodschap is even goed verstopt als Luc Caals achter het gordijn - tot in het Witte Huis geschopt. De 19-jarige Jonah (Logan Lerman) weet daar, net als de rest van de wereld, niets vanaf, tot op een noodlottige dag zijn oma vermoord wordt, en de rijke excentriekeling Meyer Offerman (Al Pacino) hem komt rekruteren voor zijn team van doorgewinterde nazi-jagers. Maken daar onder meer deel van uit: een Vietnamveteraan (Louis Ozawa), een ass-kickende griet met een afro (Tiffany Boone), een Britse non (Kate Mulvany) en een kibbelend Joods echtpaar (Carol Kane en Saul Rubinek). The Kosher Dozen!

Klinkt lollig en dat ís het bij momenten ook. Zeker in de eerste afleveringen hebben de dialogen de neiging om, op de lichtjes wanstaltige golflengte van een exploitationfilm, geweldig te knetteren. Ik noteerde bijvoorbeeld: ‘In een wereld van constipatie en diarree is het soms oké om een piece of shit te zijn’ en ‘Mannen zijn als tegels: als je ze van in het begin goed legt, kan je er de rest van je leven overheen wandelen’. Concentratiekampoverlever Al Pacino die in een vuistdik accent uitlegt dat de cijfers op zijn arm verwijzen naar ‘alle grieten waarmee ik naar bed ben geweest’? Wunderbar!

'Hunters'Beeld Amazon

De cast levert uitmuntend werk. Hilarisch om te zien hoe een ijskoude nazibeul (Greg Austin) op het vliegtuig een allergisch jongetje uitkaffert, of hoe die doodbrave Ted Mosby uit ‘How I Met Your Mother’ (Josh Radnor) hier rondloopt als een met pornosnor en seventieshemden opgesmukte B-acteur. Mijn favoriete bijrol is evenwel die van de onderschatte karakterkop Dylan Baker, die totaal los mag gehen als slijmerige politicus. In de allereerste scène zie je hem, wanneer hij door een willekeurige huisgast herkend wordt als ‘De Slager van Arlav’, zijn hele gezin uitmoorden om zijn dekmantel niet te verliezen. ‘Hoe vaak ik de nek van die Amerikaanse zwijntjes al niet heb willen omwringen, haha!’

Maar daar wringt ‘m meteen ook het schoentje. Voor elke scène waarin er vrolijk met nazibloed wordt gemorst, is er ook één die de gruwel van de Holocaust tastbaar wil maken. ‘Hunters’ bedient zich van héél lichte (een musicalmoment op de tonen van de Bee Gees) en héél zware scènes (het Menselijke Schaakspel vergeet je niet snel), zonder veel gevoel voor tempo of balans. Dat doet Quentin Tarantino, die tegenwoordig ook graag morrelt aan de recente geschiedenis, toch beter. De vreemde, wilde mix van invloeden in ‘Hunters’ - te weten: ‘Inglourious Basterds’, ‘Marathon Man’, ‘Seconds’, ‘The Manchurian Candidate’, ‘Kick-Ass’, ‘The Boys’, allerlei superheldenverhalen én ‘Schindler’s List’ - levert een explosieve reeks op, die evenwel niet zelden in de handen van de makers ontploft. Zij zullen vast iets te zeggen hebben over Donald Trump en racisme - de moffen praten over ‘America first’ en nazipropaganda wordt ‘fake news’ genoemd - maar ik heb de indruk dat ze zelf niet goed weten wát.

 Een postmodern smorgasbord dat middels een alternatieve geschiedschrijving hedendaagse intolerantie wil aankaarten, dat zagen we onlangs nog in HBO’s ‘Watchmen’, een reeks die briljanter werd hoe langer ze duurde. ‘Hunters’ daarentegen vergaat het minder goed, en begint na verloop van tijd leeg te lopen als - verdammt! - de blaas van een stuiptrekkende SS’er. 

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234