null Beeld Netflix
Beeld Netflix

Televisie★★☆☆☆

‘I Just Killed My Dad’ op Netflix: sommige dingen horen thuis in de privésfeer

Het is de reflex van de filmmaker om bij een interessant verhaal onmiddellijk zijn camera tevoorschijn te halen. Het verhaal achter ‘I Just Killed My Dad’ is er één om je vingers bij af te likken. De vraag rijst echter of de televisieploeg niet beter thuis was gebleven.

Job Kramer

‘911, where is your emergency?’

Het blijft even stil aan de andere kant van de lijn. Dan klinkt voor het eerst de diepe stem van tiener Anthony Joseph Templet, kortweg AJ, die we in het loop van drie afleveringen goed zullen leren kennen.

‘I… eh… I just killed my dad.’

Weer een korte stilte. ‘Wat moet ik nu zeggen?’ vraagt de jongen. De stem van de centralist vraagt of ze hem goed begrepen heeft. Na AJ’s bevestiging dat hij inderdaad zijn vader heeft vermoord, volgt de wat absurde vraag: ‘En leeft hij nog?’

Lees ook:

De beste series om te bekijken na ‘Better Call Saul’

Lees hier al onze recensies: Als je zoals ‘She-Hulk’ op Disney+ de spot drijft met het zogeheten toxische mannelijke gedrag, mag het dan iets grappiger?

In enkele penseelstreken worden de gebeurtenissen geschetst van die plaatsvonden op 3 juni 2019 in Baton Rouge, Louisiana. De dan 17-jarige Anthony mocht van zijn vader Burt geen contact hebben met zijn stiefmoeder. Een woordenwisseling volgt, waarna AJ zich zo bedreigd voelt dat hij zich verschanst in zijn vaders slaapkamer. Terwijl Burt de deur probeert te forceren, neemt zijn zoon twee pistolen ter hand, opent de deur en richt. ‘Niet doen,’ zegt zijn vader. Anthony vuurt drie kogels af. De laatste kogel mist zijn doel, de eerste twee zijn raak.

De tragiek van de moordzaak wordt duidelijker en pregnanter naarmate ‘I Just Killed My Dad’ voortduurt. Burt was verre van een ideale vader: gewelddadig, kleinerend en geobsedeerd door controle. Als zijn zoon naar zijn biologische moeder vroeg, vertelde hij altijd hetzelfde verhaal: dat zijn moeder een trut was, een junk bovendien, die niet voor een kind kon zorgen en dat niet wilde ook. Ondertussen leefde een paar uur verderop, in Texas, een vrouw wiens zoon Anthony op 5-jarige leeftijd ontvoerd was door haar maniakale echtgenoot. Langzamerhand beginnen de lotgevallen van de Templets steeds meer op een soap te lijken, en dat komt niet alleen door de bizarre voorvallen die over elkaar heen buitelen. De documentaire beperkt zich namelijk niet tot interviews, de camera is ook aanwezig bij belangrijke gebeurtenissen, zoals AJ’s voorlopige vrijlating uit de gevangenis en gesprekken met cliënt en advocaat. Hierbij is niet helemaal duidelijk wat echt is en wat nagespeeld – sociaal ongemak en houterig acteerwerk laten zich eenvoudig verwarren.

Alle interessante vragen over deze moordzaak ten spijt, is er na drie afleveringen ‘I Just Killed My Dad’ maar één vraag die echt beklijft: waarom hebben alle betrokkenen hun medewerking verleend aan dit als documentaire vermomde ramptoerisme? Was het aandachtsgeilheid, aangewakkerd door een slepend rouwproces? Was het de geur van geld? Was het de oprechte hoop op een gedegen journalistieke reconstructie? Te vrezen valt dat alle drie de factoren hebben meegespeeld bij de totstandkoming van deze exploiterende realityshow. Hadden de makers zichzelf diep in de ogen gekeken, dan waren ze misschien tot de conclusie gekomen dat sommige zaken, hoe fascinerend ook, in de privésfeer thuishoren. ‘I Just Killed My Dad’ kent louter verliezers.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234