Beeld Humo

FILM★★★★1/2

I’m Thinking of Ending Things

Om van ontroering omver te vallen. 

Van Charlie Kaufman, met Jessie Buckley, Jesse Plemons, Toni Collette en David Thewlis

Wie na ‘Tenet’ nood heeft aan nog méér breinprikkelende verhalen met een flinke hoek af, kan zich eventueel wenden tot ‘I’m Thinking of Ending Things’, de nieuwe van Charlie Kaufman. En natuurlijk doet die naam niet alleen de belletjes in uw hoofd rinkelen, maar ook de klokken in uw ziel luiden. Als scenarist en als regisseur tekende Kaufman de voorbije jaren immers voor enkele van de meest bizarre én ontroerende hersenspinsels uit de filmgeschiedenis: ‘Being John Malkovich’, ‘Human Nature’, ‘Adaptation.’, ‘Anomalisa’ en natuurlijk het onvergetelijke ‘Eternal Sunshine of the Spotless Mind’.

Met het prachtige ‘I’m Thinking of Ending Things’ duwt Kaufman - van oudsher evenzeer geobsedeerd door de werking van de menselijke psyche als door de mechaniek van het menselijke hart - u wederom een welhaast ondoorgrondelijk doolhof binnen van gedachten, mijmeringen, dromen en herinneringen. Dit is het soort cinema waarin het vrouwelijke hoofdpersonage, gespeeld door Jessie Buckley, om de haverklap van beroep schijnt te wisselen (nu eens is ze een dichteres, dan weer een biologe die werkt aan een essay over de gevoeligheid voor hondsdolheidinfectie in de neuronen van de achterwortelganglia). Waarin sommige figuren van de ene scène op de andere ineens stokoud zijn geworden. Waarin een trap in een huis zomaar naar een ander tijdsgewricht leidt. En waarin de geest van een varken ons vertelt dat er wel degelijk goedheid is in de wereld, maar dat het wat zoekwerk vergt (dat varken heeft gelijk). Te gek!

Maar ‘I’m Thinking of Ending Things’ is eveneens een film die op de meest onverwachte momenten onnoemelijk diep in de ziel grijpt. Zoals wanneer de vader (David Thewlis) vertelt dat zijn dementerende echtgenote (Toni Collette) vroeger een heel grappige vrouw was, maar dat de humor in haar met ouder worden is weggevaagd. 't Is een scène die duidelijk maakt dat je iemand ongelooflijk hard kunt missen, ook al zit die persoon récht tegenover jou; een scène ook die ons van pure ontroering deed wankelen op onze benen, ook al zaten we in onze zetel. O ja, ‘I’m Thinking of Ending Things’ gaat over een jonge vrouw die samen met haar kersverse vriendje (Jesse Plemons) voor de allereerste keer naar het huis van diens ouders reist. Tijdens de winterse autorit, die het volledige eerste halfuur van de film in beslag neemt, horen we, naast het hypnotiserende zoeven van de ruitenwissers, zeer mooie dialogen passeren: ‘Het ligt in de menselijke natuur om in een slechte relatie te blijven zitten, omdat dat makkelijker is. Een object blijft in beweging omdat het in beweging is.’ Kauw daar maar eens op, Christopher Nolan! Wat ‘I’m Thinking of Ending Things’ - deels mindfuck, deels poëtische rêverie - u in emotioneel opzicht eigenlijk oplevert? Wat onszelf betreft: niets anders dan de odeur van de melancholie die achteraf in de kleren blijft hangen. En niets dan de innerlijke noodzaak om naar het kerkplein te rennen en naar iedereen die het horen wil zo luid mogelijk te roepen: geef deze film een kans, want het is één van de mooiste van het jaar!

Nu op Netflix.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234