null Beeld © VRT
Beeld © VRT

Televisie★★½☆☆

In ‘Factcheckers’ op Eén was Thomas Vanderveken extatisch dat hij zowaar een zwendelaar had gevonden. Op het ìnternet!

De special van ‘Factcheckers’ van woensdag, een voorproefje van het nog in de steigers staande vierde seizoen, ging over geld. Het waren immers barre tijden, zo werd uitentreuren herhaald, mogelijk niet onterecht. Nu gaat in wezen élk consumentenprogramma over geld, en nu dus ook ‘Factcheckers’, onbeschroomd zelfs. ‘Niet dat mij iemand wat gevraagd heeft, maar voor mij hoéfde ‘Voor hetzelfde geld’ indertijd niet te vervellen tot ‘Factcheckers’’, zeg ik weleens op de vreemdste momenten, meestal net wanneer niemand mij wat gevraagd heeft. Ik zag in dezen dan ook graag mijn gelijk bewezen.

Tom Raes

Het wat stroeve format van ‘Factcheckers’ werd behouden voor deze special. Zo moest er eerst een handjevol krantenartikels opgeduikeld worden waarin beweerd werd dat er tegenwoordig drommen financieel benadeelden bestaan die alles wat ook maar van ver op goud lijkt uit hun huisraad sleuren om het tegen een hopelijk correcte prijs aan te bieden bij juweliers. Dat bracht Jan van Looveren en Britt van Marsenille ertoe om een kistje ongeïdentificeerd edelmetaal, waarvan de waarde hen echter bekend was, langs een resem juweliers te sturen voor schatting, om zich vervolgens met graagte te laten beduvelen. De term ‘juwelier’ werd nogal breed opgevat: mocht ik bijvoorbeeld een potentieel waardevol kleinood te verpatsen hebben, ik acht de kans klein dat ik mijn jacht op fortuin zoals hier aanvat in de vele uitdragerijen rondom Antwerpen Centraal. De echte verrassing van deze ietwat gekleurde reportage vond ik dan ook dat er leurders bestonden die bereid waren een eerlijke prijs te betalen, zelfs wanneer ze als kleine zelfstandigen oog in oog stonden met een ruime winstmarge. Wie hun andere collega’s per se van oplichting wil betichten omdat ze minder door een geweten geplaagd worden, zal ik niet tegenspreken, maar ik raad zulke lui wel aan om zich nooit op de markt van de tweedehandswagens te wagen.

Het volgende onderwerp was er ook al één waarin je geacht werd je kritische zin achterwege te laten, wilde je je inleven in de onwetende consument die Thomas Vanderveken deze keer trachtte te belichamen. Op zoek naar een goedkope lening, wierp die zich op advertenties die hem kwamen aanwaaien op Facebook. Er bestaan vast mensen die ervan op de hoogte gesteld moeten worden dat zoiets een slecht idee is, maar ik betwijfel eerlijk gezegd of die op woensdagavond naar Eén zitten te kijken. Het duurde vanzelfsprekend niet lang voor Vanderveken correspondentie wist aan te knopen met een fraudeur, wiens belofte van makkelijk verkrijgbaar grootkapitaal elk weldenkend mens met stemrecht tot argwaan zou moeten strekken. Niettemin bediende Vanderveken zich tijdens het dollen met zulke types aldoor van een ironisch toontje dat ik allengs moeilijker om uitstaan vond - na een tijdje klonk het bijna jubelend, extatisch als Vanderveken was dat hij zowaar een zwendelaar had gevonden. Op het ìnternet. Je houdt het niet voor mogelijk.

null Beeld VRT
Beeld VRT

Ook te lang was het item over zogezegd makkelijke bijverdiensten, waarin Van Marsenille tegen betaling met een hond ging wandelen alvorens zich te laten elektrocuteren in naam van de wetenschap, en Vanderveken eens te meer lukraak ging klikken op advertenties op het internet om tegen verwaarloosbare verloning enquêtes in te vullen. De beste manier om snel bij te verdienen, zo bleek echter, was een flexi-job uitoefenen. Met zulke conclusies kun je het experiment sparen, lijkt me. Het was dat of een bankrekening openen, de vijftig euro welkomstpremie opstrijken, en meteen daarna je rekening weer sluiten. Met het eerste hol je de sociale zekerheid nog wat verder uit, met het tweede begeef je je zélf in de schemerzone tussen gewiekst en geboefte.

‘Ik werk in de journalistiek’, duidde Vanderveken aan in één van zijn internetenquêtes. Nu ja.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234