FILM★★★½☆

In ‘Hope Gap’ is tijdens 29 jaar huwelijk ergens alle liefde vervlogen

'Marriage Story' op z'n Brits.

Van William Nicholson, met Annette Bening, Bill Nighy, Josh O'Connor en Ryan McKen

DRAMA Het Britse drama 'Hope Gap' dropt u in het kuststadje Seaford, een speelplaats voor de zon, de wind en de regen. In een huis nabij de kliffen maken we kennis met twee echtelieden die ernstige problemen hebben met hun netwerkverbinding: Edward (Bill Nighy) en Grace (Annette Bening) wonen wel samen, maar lijken nauwelijks nog contact te hebben met elkaar. Edward, een geschiedenisleraar met een fascinatie voor Napoleon, spreekt liever niet over zichzelf en gaat gebukt onder een sterke behoefte om zich af te zonderen in zijn werkkamer (hm, herkenbaar!), waar hij zich bezighoudt met het updaten van Wikipediapagina's. Wanneer Grace opmerkt dat ze volgende week 29 jaar getrouwd zijn, reageert hij met een half ongeïnteresseerd, half stoïcijns 'Mja, daar lijkt het wel op.' In een poging om een barst in zijn pantser te slaan, kan Grace, een naar passie en leven hunkerende vrouw die werkt aan een bloemlezing van haar favoriete gedichten, het niet laten om haar man verbaal te jennen, maar zelfs wanneer ze hem uit pure frustratie een klets in het gezicht verkoopt, is het alsof ze een rotsblok aanvalt met een twijgje. Ze moeten 29 jaar geleden iets in elkaar hebben gezien, maar wat het ook was, het is vervlogen in bovengenoemde wind.

Het onderwerp van het imploderende huwelijk is op het witte doek al vaak aangesneden (vraag: waarom kijken we zo graag naar films over verbrijzelde liefdesrelaties?), maar 'Hope Gap' laat genoeg waarachtige gevoelens oprijzen om z'n eigen plekje in uw hart te verdienen. Omdat 'Marriage Story' nog vers in het geheugen ligt te kolken, dringt een vergelijking met die film zich niettemin op, vooral wat betreft de acteerstijlen. Ziet u in het emotioneel hoog oplaaiende 'Marriage Story' twee hoofdacteurs aan het werk die zich helemaal smijten, dan zien we in het meer klassieke en beheerste 'Hope Gap' twee acteurs die het less is more-principe huldigen. Een minieme verschuiving van het kaakgewricht, een nauwelijks waarneembare zenuwtrek van de onderlip, een trilling van de uiterst linkse haarwortel van de rechterwenkbrauw: meer heeft Nighy niet nodig om uiting te geven aan de borrelende frustraties van zijn personage. Hoewel Bening af en toe een tafel omver mag gooien, acteert ook zij mooi ingetogen, maar in sommige scènes merk je wel dat de actrice tegen haar limiet zit, of anders gezegd: tegen haar glazen acteerplafond.

Wat absoluut moet worden vermeld, is dat Bening en Nighy, maar ook Josh O'Connor, de jonge acteur die Jamie vertolkt, de zoon die wordt verscheurd tussen de loyaliteit aan zijn vader en de liefde voor zijn moeder, van regisseur William Nicholson prachtige dialogen aangereikt krijgen, en dan denken we vooral aan Jamies diep ontroerende 'Jij verkent de weg voor mij'-stukje. De melodramatische effecten, zoals de luid galmende operamuziek in de soundtrack, zijn er soms te veel aan, maar terug in de buitenlucht hadden wij niettemin de indruk dat de samenstelling van de atmosfeer een héél klein beetje was veranderd: er hing in de onderste lagen van de dampkring iets meer traanvocht dan gebruikelijk.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234