null Beeld Netflix/BBC
Beeld Netflix/BBC

Televisie★★★½☆

In ‘Inside Man’ zit de eerste geestelijke uit de geschiedenis die doet alsof de kinderporno wél van hem is

Een inside man, zo leert het internet ons, is compleet toevallig de definitie van twee uitersten. Het betekent zoveel als agent of detective, maar wordt evenzeer gebruikt voor degene die ze achter tralies stoppen. Gerieflijk voor de titelkeuze is Jefferson Grieff beide. Sinds de gewaardeerde criminologieprofessor bloothands zijn eega wurgde is hij enkel nog inzetbaar als privédetective na een telefoontje naar de Texaanse gevangenis, ‘doorverbinden naar death row alsjeblieft’.

Mathijs Minten

Grief is een arrogant genie die met een zelfingenomen grijns misdaden oplost alsof het sudoku’s in de Metro waren. Waar hebben we dat nog gezien? Juist ja, bedenker Steven Moffat maakte ook het legendarische ‘Sherlock’ met Benedict Cumberbatch. Maar geen zorgen, ‘Inside Man’ is niet gewoon een tweede ‘Sherlock’. God nee, noem het geen tweede ‘Sherlock’.

Dat wil niet zeggen dat Stanley Tucci een beroerde bolleboos neerzet, integendeel. Maar Moffat wou waarschijnlijk niet té hard aanleunen bij zijn vorige succes en vergat zo de grootste kwaliteiten te recreëren: de afzonderlijke zaak elke aflevering verweven met een straf groter geheel, en vooral een ménselijk genie dat ook weleens een foute theorie najaagt. Grieff krijgt, ondanks dat de serie naar hem vernoemd is, niet genoeg kansen om uit te blinken in die kleinere zaken. De luttele twee keer dat hij wordt opgetrommeld, heeft hij de zaak zó snel gekraakt dat zowel de geloofwaardigheid als het plezier ver zoek is.

De focus ligt hoofdzakelijk op een ander verhaal, met enkel journaliste Beth Davenport (Lydia West) als verbindingsstuk. Dominee Harry (David ‘Doctor Who’ Tennant) leidt een gezapig leven aan het hoofd van een parochie op het Engelse platteland. Tot de bijlesdocent van zijn zoon kinderporno op zijn usb-stick ontdekt en hij start aan een traject vol ondoordachte en onchristelijke beslissingen waar zelfs Radja Naingolan van zou staan te kijken. Harry wordt zo zelfs de eerste geestelijke uit de geschiedenis die pretendeert dat het gevonden beeldmateriaal wél van hem is.

Die verhaallijn wordt op het internet geregeld als ongeloofwaardig afgeschilderd. Toegegeven, de aanleiding voor zijn reis door de cirkels van de hel is te voorkomen als de personages gewoon eens vijf minuten naar elkaar zouden luisteren, maar goed, dat is in zowat elk drama het geval. Het zijn vooral de daaropvolgende gebeurtenissen die een knappe inkijk in de psyche van onervaren dader en slachtoffer geven. Case and point: de woosh-geluiden tijdens het zwaaien met een broodmes. Grote dankbaarheid gaat daarvoor ook uit naar de acteerprestatie van Dolly Wells als verachtelijke gijzelaar die enkele bedenkelijke scènes in een mist van geloofwaardigheid hult.

null Beeld TMDB
Beeld TMDB

De boodschap die Moffat wil overbrengen is dat iedereen, zélfs u en ik, een moord kan plegen. Dat valt tussen de lijnen te lezen, maar wordt voor uw gemak ook nog eens elke aflevering herhaald, zij het in een andere bewoording: ‘Iedereen is een moordenaar, je moet alleen de juiste persoon ontmoeten.’ Of ‘alles wat je nodig hebt, is een goede reden en een slechte dag’. De ontvanger van die uitleg is meermaals medegedetineerde Dillon (Atkins Estimond), de iets minder hoogbegaafde en lichtjes bijdehante sidekick van Grieff - één van de elementen die Moffat wel overnam uit zijn vorige succes. Hem moet je dat echter niet uitleggen, gezien de veertien-en-halve Jeffrey Dahmer-achtige moorden die hem in zijn dodencel deden belanden. Desondanks ontpopt Dillon zich meteen tot publiekslieveling - maar hey, dat deed Dahmer zelf ook natuurlijk.

De twee verhaallijnen, maar vooral de vraag wanneer ze zullen samenkomen, slagen erin je vier uur lang in spanning te houden en ‘Inside Man’ verveelt daardoor nooit. De ijzersterke cast doet bijna alle gaten in het plot vergeten, de comic relief is voldoende en bovenal grappig genoeg, en het exuberante einde is de climax zoals we ze nog niet vaak zagen in miniseries. De chocomelk en het dekentje moet u zelf voorzien, maar ’Inside Man’ is de ideale basis voor een heerlijke herfstige bingenamiddag.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234