null Beeld Netflix
Beeld Netflix

FILM★★★☆☆

In plaats van de spanning op te voeren focust ‘Worth’ zich op de ondraaglijk sentimentele transformatie van advocaat Ken Feinberg

Een film met een milde amusementswaarde.

Hoeveel euro is een mensenleven waard? Het is eens een andere vraag dan ‘Hoeveel wokgroenten per persoon?’ of ‘Hoeveel heb je in de Hema betaald voor die antislipsokken?’ Ergens in de eerste helft van ‘Worth’ meent de New Yorkse advocaat Ken Feinberg (de als vanouds oerdegelijke Michael Keaton), door zijn bril turend naar een spreadsheet, het juiste antwoord op die vraag (over de waarde van een mensenleven, niet van antislipsokken) te hebben gevonden. Feinberg is een man die van nature in cijfertjes denkt: als hij een huis wil laten bouwen op die ene specifieke plek op Cape Charles, dan is dat omdat de weerstatistieken uitwijzen dat daar ’s morgens half zoveel mist komt opzetten als op andere bouwgronden.

Feinberg is ook een crack in juridische geschillen oplossen, en het is vooral om die reden dat hij na de aanslagen van 9/11 wordt benoemd tot Special Master van het fonds dat door het Amerikaanse Congres is opgericht om de familieleden van de slachtoffers financieel te compenseren voor hun lijden en verlies. Maar welke maatstaf hanteer je bij het bepalen van de waarde van een mensenleven: een meetlat, een duimstok, of één of andere magische maatbeker? Op een bepaald moment meent Feinberg de juiste formule te hebben gevonden: hij kijkt naar je beroep, inkomen en leeftijd, en zet een bedrag naast je naam.

Charles Wolf (de altijd genietbare Stanley Tucci), de weduwnaar die zich opwerpt als de spreekbuis van de boze familieleden die het maar niks vinden dat er een kil bedrag op hun gestorven geliefden wordt geplakt, gooit Feinberg evenwel enkele lastige kwesties voor de voeten: is het leven van een CEO, die verantwoordelijk was voor honderden personeelsleden, werkelijk méér waard dan het leven van een afwasser die in het restaurant op de bovenste verdieping van het WTC de borden stond te wassen? Ziedaar de interessante inzet van deze film die, zeker in de eerste helft, wel iets weg heeft van bekende procedurethrillers als ‘All the President’s Men’ en ‘Spotlight’. Terwijl buiten de rook nog opstijgt uit het puin van de torens, zien we hoe druk rondlopende assistenten de glazen deuren van cleane vergaderzalen openduwen; hoe handen naar dikke mappen graaien; hoe peperdure juristen elkaar in chique restaurants strak in de ogen kijken.

Maar vervolgens begaan de makers een jammerlijke rekenfout: in plaats van de spanning op te voeren, begint het drama zich te focussen op de ondraaglijk sentimentele – Mijn Heer, hoor die strijkers tekeergaan! – transformatie die Feinberg doormaakt van wereldvreemde cijferaar tot empathische medestander. De authentieke getuigenissen van de rouwende familieleden snijden evenwel tot op het bot, en achteraf mag u voor uw plezier zelf eens de rekensom maken: hoeveel euro zou Feinberg op úw hoofd mogen zetten? Overigens hebben wij dankzij ‘Worth’ een mooi stukje opera leren kennen dat luistert naar de weergaloze titel ‘I Lost a Sock’. ‘It ain’t Puccini,’ zo laat Feinberg zich in het Metropolitan Opera House laatdunkend ontvallen. Juist, maar wij zijn er dol op.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234