We are who we are Beeld rv
We are who we areBeeld rv

televisie★★★½☆

In ‘We Are Who We Are’ (HBO) wordt duidelijk dat we vaak net niét zijn wie we denken te zijn

De Italiaanse regisseur Luca Guadagnino maakte eerder al ‘Call Me by Your Name’, een zijn geheimen langzaam prijs gevende parel van een film over de driehoeksverhouding tussen Armie Hammer, Timothée Chalamet en een perzik. Zij ontdekken elkaar tijdens een Italiaanse zomer die zindert zoals alleen Italiaanse zomers kunnen zinderen. Ook in zijn nieuwe HBO-serie ‘We Are Who We Are’ - bij ons te zien via MyLum.tv - toont de 49-jarige Guadagnino dat hij nog weet wat het is om jong te zijn onder de zuiderse zon.

Er is evenwel een hindernis die deze geduldig - sommigen zeggen saai - op gang komende HBO-serie moet nemen, en het is meteen een metershoge muur: hoofdpersonage Fraser (Jack Dylan Grazer, een kruising tussen Chalamet en Xavier Dolan) is een etter die je het liefst in de eerste minuten al een vijg om de oren zou geven. Hij dweept met William S. Burroughs, vuurt zonder daartoe te zijn aangemoedigd pseudo-intellectuele analyses af over de staat van de wereld, wandelt als een eendje met flapperende armen, noemt zijn moeder een hoer als de patatjes lauw zijn en slaagt er zelfs in om op pedante wijze door zijn cornflakes te roeren. Hij is - ook al ontwikkelt hij zich na verloop van tijd tot een min of meer fascinerende, meelijwekkende figuur - het mulle zand waardoor je je een weg moet banen vooraleer je uitkomt bij de zee.

Eenmaal daar aangekomen, is het gelukkig aangenaam pootjebaden. Guadagnino koos een licht magisch-realistische setting: een Amerikaanse legerbasis in Italië ten tijde van de Trump-verkiezing van 2016. Frasers lesbische moeder Sarah (Chloë Sevigny) neemt als kolonel het commando over, tot groot ongenoegen van de conservatieve officier Richard (Scott ‘Kid Cudi’ Mescudi). Fraser ontwikkelt al snel een diepe vriendschap met diens dochter Caitlin (Jordan Kristine Seamón): een platonische relatie waarbij zij tijdens het plassen zelfs zijn plasser mag vasthouden! Caitlin is mooi en populair, maar heeft een geheim: zij verkleedt zich graag als jongen om in lokale cafés meisjes te versieren. En wat gebeurt er nog? Een soldaat trouwt met een lokale schone, Caitlins broer lonkt naar de islam, de zee kletst onvermoeid tegen de oever. ‘We Are Who We Are’ heeft een plot, maar valt eerder samen te vatten als toondicht. Het dromerige gevoel dat op je 14de als een sluier over de zomer hangt, heeft prioriteit op de strikte regelgeving die op een échte Amerikaanse legerbasis wel zal heersen.

‘We Are Who We Are’ heeft iets schetsmatigs, iets onafs: flarden gesprek komen aandrijven op de wind en vliegen dan weer weg, personages blijven kleurprenten die je zelf mag invullen, thema’s worden aangetikt in plaats van uitgespit. Hoeft dat kritiek te zijn? Fraser en Caitlin categoriseren zich allebei als ‘non-binair’ maar daar krijg je geen enkele keer een preek over. De kijker is vrij om hen rustig te observeren in hun onstuimige, onbezonnen, misschien wel hopeloze zoektocht naar een identiteit die hen past als een op maat gemaakt kostuum. De volwassenen, zoals de conservatieve officier of de in haar gezinsleven kopje onder gaande kolonel, zijn evengoed zoekende. ‘Identiteiten zijn onvast,’ lijkt Guadagnino te denken, ‘dus mag ik er ook een onvaste reeks over maken’. Zolang ze op gezette tijden maar bruist, zoals in die wonderlijke, hitsige houseparty in aflevering vier.

Wie zijn klok kan afstemmen op het eigenzinnige ritme van ‘We Are Who We Are’ krijgt er iets voor in de plaats: ik weet nog niet precies wàt, maar ik weet wel dat de zee altijd onvermoeid tegen de oever zal klotsen, en dat we - aha, vandaar die titel! - vaak net niét zijn wie we denken te zijn.

Bekijk hier de trailer:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234