Andy Peelman en Dina TersagoBeeld DPG Media

TELEVISIE★★½☆☆

In ‘Ze zeggen dat’ deed Andy Peelman denken aan de caféganger die aan het urinoir naast u komt staan

Je beroepshalve opwinden over televisie komt vandaag de dag verrassend vaak neer op trachten het specifieke charisma van Andy Peelman in woorden te vatten, in de hoop dat iemand anders er misschien nog iets mee is. Eerder bracht ik hem in dat opzicht al in vergelijking met een marktkramer die vanuit commercieel oogpunt lachers onder de omstanders op zijn hand probeert te krijgen, maar deze keer moest ik, terwijl ik me alweer zo ontvankelijk mogelijk probeerde op te stellen voor zijn overdrachtelijk gewaande enthousiasme, onvrijwillig denken aan het slag caféganger dat zonder dralen aan het urinoir naast het jouwe komt staan, ofschoon er nog drie andere onbezet zijn, om tijdens het lozen oneigenlijke onderwerpen aan te snijden als de staat van de inheemse politiek, luidens hem tot de rand gevuld met zakkenvullers - in je stilzwijgen leest hij verkeerdelijk instemming, omdat ‘Laat me om de liefde gods met rust’ nu eenmaal een riposte is waar je je niet aan waagt met open gulp.

Rond bovenvermelde persoonlijkheid van Oost-Vlaamse signatuur is ‘Ze zeggen dat’ opgetrokken, een programma dat volkswijsheden en ander onbetrouwbaar advies wil toetsen, en zich in de eerder warrige uitwerking te goed doet aan wat het onthouden heeft van ‘Het lichaam van Coppens’, ‘Volt’, en enkele spelletjes uit ‘De mol’. Meer dan eens kwam me zelfs voor dat de praktijktests in dit programma vooral bedacht waren als speelveld voor deze archetypische Andy, die, als hij zijn opdrachtgevers mag geloven, een stralende toekomst tegemoet gaat op vlak van licht vertier, en in afwachting alvast duchtig aan het knipogen is geslagen richting kijkerschare. Dina Tersago, die ook te zien is in ‘Ze zeggen dat’ en aan wier vakmanschap ik nooit lichtelijk voorbij ga, meet zich daarbij vooral een ondersteunende rol aan. Ik heb haar hoger zitten dan haar rol in ‘Ze zeggen dat’, merk ik, maar ik veronderstel dat zo’n uitstap naar VIER niet ongestraft kan blijven. Daardoor moest Tersago het in de eerste aflevering ook allemaal maar best vinden dat Peelman, zelf evenwel niet in de kamer, allerlei huisspinnen in haar mond probeerde te jagen ter doorlichting van het fabeltje dat de doorsnee slaper acht geleedpotigen per jaar verorbert. Daar bleek uiteindelijk niets van aan, maar dat wist ik al - ik heb internet thuis. Weten dat de beste oplossing voor slechte gsm-ontvangst eruit bestaat om gewoon door te lopen tot je wél bereik hebt, daar had ik dan weer geen hulplijn voor nodig: experimenten met zulke duffe conclusies kun je volgens mij dan ook best al aborteren tijdens de voorafgaande brainstorm.

Twee empirische vaststellingen leken me tot nog toe boven dit programma uit te stijgen: dat vrijwel alle bankbiljetten microscopische restjes cocaïne dragen, en dat interimbureaus wel op hun hoede zijn als een klant vraagt om eventuele Mohammeds te weren, maar er tegelijk geen graten in zien om Kelly en Britney wel wandelen te sturen. Mensen wier voornaam in een ‘y’ uitloopt, hebben het daardoor gemiddeld moeilijker om aan de bak te komen, besloot Andy Peelman. Niet zo bij VTM. 

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234