null Beeld

FILM★★★1/2☆

It Comes at Night (★★★1/2☆)

Na ‘Get Out’ opnieuw een horrorfilm van beklemmend niveau.

‘It Follows’, ‘The Neon Demon’, ‘The Conjuring 2’, ‘Don’t Breathe’, ‘Grave’, ‘Get Out’, ‘Split’, deze week ‘It Comes at Night’ en straks de Stephen King-verfilming ‘The Dark Tower’: geen idee of het u al is opgevallen, maar we zitten in een periode dat het horrorgenre feller en met méér bravoure dan anders de multiplexen inpalmt. Misschien, zo fluistert onze huiskobold ons in, komt het doordat we in onrustige tijden leven. Het is immers lang niet de eerste keer in de geschiedenis dat een opstoot van horrorfilms in de bioscopen samenvalt met een opstoot van spanningen en angst in de straten. In de jaren 30 ging de Grote Depressie gepaard met de opkomst van Frankenstein, Dracula, de Mummie en de Weerwolf. En in het begin van de jaren 70, toen de wereld in de ban was van de oorlog in Vietnam en het afluisterschandaal van Watergate, vergaapten de mensen zich massaal aan ‘The Exorcist’ – alsof het rondtollende hoofd van Linda Blair diende als een soort katalysator voor de wild om zich heen grijpende paranoia.

Ook ‘It Comes at Night’ is veel méér dan zomaar een postapocalyptische horrorfilm: ’t is een spiegel voor onze hedendaagse angsten. In een volledig uit hout opgetrokken, compleet dichtgetimmerd en zorgvuldig afgegrendeld huis in een bos verschansen een vader, een moeder en een zoon zich tegen een dodelijke plaag die in de buitenwereld woedt. Na een harde ondervragingsscène beslissen ze om een hulpbehoevend jong koppeltje en hun 3-jarige kind in het huis op te nemen, niet het minst omdat de nieuwe bewoners enkele geiten en kippen meebrengen – vers eten!

Wat volgt, is een claustrofobische horrorflick die, zoals álle goede horrorfilms, in de eerste plaats een heleboel polsslagversnellende schrikeffecten in huis heeft (de open deur!). Regisseur Trey Edward Shults toont zich vooral een crack in het scheppen van een ijzingwekkende atmosfeer, zoals wanneer hij de camera traag laat inzoomen op een gigantische donkere boomstronk met gotische vertakkingen: brrrrr! Maar net zoals Jordan Peeles ‘Get Out’ op een dieper niveau de horror van het dagelijkse racisme aankaartte, zo zoekt ook ‘It Comes at Night’ de donkere gebieden van het onderbewustzijn op. De regisseur laat u in het duister tasten over wat er precies in de buitenwereld aan de hand is: gaat het om een uitbraak van het ebolavirus? De builenpest? Of gaat het, op een meer allegorisch niveau, om een uitbraak van haat en fundamentalisme? En maakt Paul (Joel Edgerton) geen gigantische vergissing door de deur te openen en zo af te wijken van de regel dat alleen familie te vertrouwen valt? Is het wel een goede zet van het gezin om die drie vluchtelingen in hun midden op te nemen?

In een bepaald opzicht spelt de horror van ‘It Comes at Night’ uit wat velen onder ons wel denken, maar niet durven uit te spreken: namelijk dat we onze hulpbehoevende medemensen wel willen helpen, maar dat hun komst ons tegelijk een beetje angstig maakt. De climax had misschien sterker gekund, maar het allerlaatste beeld toont heel goed aan dat geen enkele onhartelijke handeling ongestraft blijft.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234