Kim Hertogs, Maaike Cafmeyer en Bea Van Der Gucht in 'Mijn Slechtste Beste Vriendin' op Streamz. Beeld Streamz
Kim Hertogs, Maaike Cafmeyer en Bea Van Der Gucht in 'Mijn Slechtste Beste Vriendin' op Streamz.Beeld Streamz

Televisie★★☆☆☆

Jammer dat ‘Mijn slechtste beste vriendin’ op Streamz zulke sterke actrices inlijft voor zulke irritante personages

Ik heb mijn therapeut beloofd dat ik mezelf niet langer als maat van alle dingen zou nemen, maar als het neerkomt op het aanzwengelen van de werkweek, durf ik toch te stellen dat ik die begin zoals zovelen tegenwoordig: ik verplaats het eigen zwaartepunt met moeite van rug naar knieën, ik schenk mezelf een kop rouwranden in, en vervolgens schreeuw ik een halfuurtje naar een ochtendkrant. Zo liet ik laatst nog een erg fraaie uithaal optekenen toen in De Morgen Ilse Beyers aan het woord was over ‘Mijn slechtste beste vriendin’, waartoe zij met haar gelijknamige novelle het bronmateriaal leverde, nadat ze klaar was met het medialandschap te verrijken als hoofdredactrice van Dag Allemaal. ‘Het kan me geen zak schelen wat mediajournalisten en televisiecritici schrijven,’ wilde ze laaiende recensies alvast voor zijn, ‘het is makkelijker om een reeks als de mijne af te kraken dan je nek uit te steken en te zeggen dat je het oké vindt.’ Daar hadden die zakkenwassers van recensenten niet van terug, dacht ik, net voor ik me bij een nieuwe slok koffie weer mijn eigen emplooi herinnerde. Wellicht hoorde ik me aangesproken te voelen, maar dat viel gelukkig nog mee. Al vroeg ik me wel af wat er zoal in een ex-hoofdredactrice gevaren kan zijn opdat ze het plots aangewezen vindt om haar eermalige branche geheel weg te honen. Vreemd ook dat niemand Ilse ingelicht had dat een mens vandaag de dag hoegenaamd z’n nek niet meer riskeert door beroerde televisieprogramma’s te bejubelen. ‘Ondermaats’ is net weer erg in zwang als het nieuwe gemiddelde tegenwoordig. Wil je dan toch per se je nek uitsteken, dan doe je dat vandaag eerder door een afwijzende mening kenbaar te maken over zulke programma’s dan door ze te maken. Slechte smaak is dan ook weer helemaal terug als grondrecht. Zoiets heet nu ‘een guilty pleasure’.

Ook ‘Mijn slechtste beste vriendin’ komt wat dat betreft in aanmerking, daar het ergens het midden houdt tussen de neo-soap ‘Dertigers’ en de glanzende kunststof waaruit doorgaans telenovelles opgetrokken worden. Met die laatste heeft het ook het hap-slik-weg-principe gemeen – werkelijk niets blijft hangen – met als enige toevoeging dat hier af en toe een merkwaardig ironisch toontje aangeslagen wordt; alsof ‘Mijn slechtste beste vriendin’ bovenal slimmer wil zijn dan de soapkitsch die het denkt op de korrel te kunnen nemen, terwijl het er qua thematiek of diepgang nauwelijks van verschilt. De personages grenzen bovendien vervaarlijk aan typetjes: ook na meerdere afleveringen vond ik er welgeteld geen enkel geloofwaardig, laat staan sympathiek, en na een aflevering of twee gingen ze zelfs danig irriteren. Veel erger is dat daarvoor effectief degelijke actrices ingelijfd werden. Twee van hen, Maaike Cafmeyer en Ella-June Henrard, zouden zich – uitgerekend zij – daarbij zelfs wagen aan een parodie op Bart De Pauws bevreemdende urbi et orbi van een paar jaar geleden, vernam ik. In de vijfde aflevering is dat: twee afleveringen te ver, in mijn geval. Als beroepshalve kijken naar ‘Mijn slechtste beste vriendin’ één ding níét was, namelijk, dan wel makkelijk.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234