'MOLLY'S GAME'Jessica Chastain

Jessica Chastain: ‘Dát is dus het verschil tussen mannen en vrouwen: een man hoeft niet knap te zijn om het te maken in de bedrijfswereld’

De opgang van Jessica Chastain valt niet meer te stuiten. Sinds enkele jaren rijgt Chastain de forse hoofdrollen als glinsterende parels aan elkaar. Daarnaast werpt de actrice zich ook meer en meer op als voortrekster van de #MeToo-beweging: ‘We laten niet langer met ons sollen.’

(Verschenen in Humo op 1 januari 2018)

‘Molly’s Game’ is vanavond te zien op BBC2 

Het entertainende ‘Molly’s Game’ is gebaseerd op het leven van Molly Bloom, een voormalige Amerikaanse ski-atlete die zichzelf omschoolde tot organisator van elitaire pokerspelletjes. Terwijl topmodellen de spelers – onder wie zakenlui, topsporters en Hollywoodvedetten – voortdurend voorzagen van schoudermassages en cocktails, schoven er tijdens die berucht geworden avondjes voor miljoenen dollars aan pokerchips over de tafel. Waar overigens niks illegaals aan was – tot Molly een deel van de opbrengst begon af te romen. Aaron Sorkin, de scenarist van ‘The West Wing’ en ‘The Social Network’, rook een boeiend drama en besliste om van ‘Molly’s Game’ zijn regiedebuut te maken. En hoewel het resultaat vintage Sorkin mag worden genoemd, met dialogen die sneller heen en weer flitsen dan het balletje in een flipperkast, wordt ‘Molly’s Game’ toch vooral gedragen door een alweer uitmuntende Chastain. Tijdens het gesprek dat we met haar hadden in een hotelsuite in Amsterdam (‘Kom gezellig naast me zitten in de sofa’) ontpopt de actrice zich tot een echte vrouw van deze tijd: charmant, welbespraakt, intelligent en geëngageerd tot op het bot.

HUMO Adam Driver vertelde enkele weken geleden in Humo dat hij moet braken wanneer hij zichzelf op het scherm ziet. En u?

JESSICA CHASTAIN «Arme Adam! Zelf heb ik geen last van dergelijke ziekteverschijnselen. Ik heb ‘Molly’s Game’ nu drie keer in een volle zaal gezien, en telkens voelde het alsof ik naar iemand anders zat te kijken. Er zijn acteurs en actrices die het belangrijk vinden om tussen de opnamen door in hun personage te blijven hangen, maar zelf maak ik altijd een duidelijk onderscheid tussen mezelf en de vrouw die ik speel. Wanneer ik voor de camera sta, maak ik uiteraard wel gebruik van mijn eigen emotionele palet, maar tegelijk ben ik me er voortdurend van bewust dat ik mensen vertolk die anders in elkaar zitten dan ikzelf. Vandaar ook dat ik me bij mijn eigen films best comfortabel voel. Toch comfortabeler dan Adam (lacht).»

HUMO Zoals immer is het een plezier om naar de dialogen van Aaron Sorkin te luisteren. Maar hoe plezierig of hoe moeilijk is het om die kletterende woordenwaterval uit te spreken?

 CHASTAIN «Behoorlijk lastig. Aaron schrijft immers niet het soort dialogen die je vlak voor de opname snel even in je trailer uit het hoofd leert. Je moet vooraf uitgebreid repeteren, zodat je het ritme en de flow die hij in zijn dialogen legt volkomen beheerst en zodat je de zinnen echt op je tong kunt laten knetteren. Vergelijk het met rolschaatsen: eerst oefenen, daarna zoeven.»

HUMO Dat Sorkin geweldige dialogen kan schrijven, weten we al sinds ‘A Few Good Men’. Maar is hij ook een goede regisseur?

 CHASTAIN «Ik vind dat hij het geweldig heeft gedaan. Aaron regisseert zoals hij schrijft: snel en snedig. Het grappige is dat hij zich ook snel en snedig voortbeweegt. Op de set flitst hij van de ene hoek naar de andere: de camera checken, het decor inspecteren, een babbeltje maken met de acteurs... Zoals zijn personages niet kunnen zwijgen, kan de man niet stilzitten (lacht).»

HUMO Wat trok u aan in het scenario van ‘Molly’s Game’?

 CHASTAIN «Het genderpolitieke thema. ‘Molly’s Game’ laat goed zien hoe mannen doorgaans naar vrouwen kijken. Die pokerspelers kunnen Molly best waarderen: niet omdat ze slim is, of omdat ze een uitstekende ondernemer is, of omdat ze ambitieus is, maar omdat ze er begeerlijk uitziet.»

HUMO Ja, Molly loopt de hele tijd rond met de spectaculairste decolletés.

 CHASTAIN «Zelf zegt ze daarover dat ze gekleed gaat als de uitbundige versie van zichzelf (lacht). Tja, ze móét wel. Molly beseft heel goed dat, indien ze gezien wil worden, en indien ze door die mannen erkend wil worden als leidster van de pokertafel, ze haar troeven zal moeten uitspelen. Hoe begeerlijker ze eruitziet, zo weet ze, hoe meer mensen naar haar zullen luisteren. En hoe beter ze die pokerspelletjes zal kunnen controleren.»

HUMO Maar Molly speelt haar troeven wel héél adembenemend uit, als ik het zo eens mag zeggen.

 CHASTAIN «Nogmaals: ze heeft geen andere keuze. Dat is net het drama waarmee veel vrouwen af te rekenen krijgen. Omdat Molly zich door een mannenwereld beweegt, ziet ze zich als het ware veroordeeld tot het uitspelen van haar begeerlijkheid. Het is de enige manier om in die wereld hogerop te raken. In een ideale wereld zou ze die cleavage achterwege kunnen laten, en zou ze uitsluitend dankzij haar intellect en haar ambitie omhoog kunnen klimmen. Jammer genoeg leven we niet in die ideale wereld. De enige reden waarom die pokerspelers haar aanvaarden, is omdat ze er seksueel begeerlijk uitziet. Dát is dus het verschil tussen mannen en vrouwen. Een man hoeft niet knap te zijn om het te maken in de bedrijfswereld.

»In de film zitten twee scènes waarin Molly van een man te horen krijgt dat ze zich niet goed genoeg kleedt. In het begin vertelt iemand haar dat haar outfits niet sexy genoeg zijn. En op het einde krijgt ze van haar advocaat te horen dat ze er net te véél als een vamp uitziet en dat ze maar beter iets anders kan aantrekken. Kortom: vrouwen worden altijd op hun uiterlijk beoordeeld.

»Weet je wat het is? Mannen kunnen gewoon niet goed om met verstandige en ambitieuze vrouwen. Tenzij ze er stomend hot uitzien. Dan wordt zo’n vrouw voor de mannen ineens wél waardevol.»

HUMO En waarom is dat zo, denkt u?

 CHASTAIN «Omdat die mannen dan de illusie kunnen koesteren dat ze die vrouw kunnen verleiden, haar kunnen bezitten. Het komt altijd op hetzelfde neer: vrouwen worden op hun looks beoordeeld, nooit op hun talenten of op hun verstand. En dat is natuurlijk niet alleen zo in de pokerwereld, maar ook in Hollywood, op Wall Street, in de politiek en op de werkvloer van zowat elk bedrijf. Overal waar de mannen aan de macht zijn, en waar de vrouwen tot tweederangsposities zijn veroordeeld, zul je hetzelfde seksisme zien ontstaan.»


Sexy verpleegster

HUMO U hebt de echte Molly Bloom meermaals ontmoet. 

CHASTAIN «Ja, dat vond ik belangrijk. De manier waarop ze zich kleedt, waarop ze haar kop koffie vasthoudt, het timbre van haar stem, de hoeveelheid make-up die ze draagt, de manier waarop ze met mannen flirt: ik heb het allemaal opgeslorpt. De echte Molly zou bijvoorbeeld nooit zitten zoals ik nu, lekker gezellig onderuitgezakt in de sofa (lacht).»

HUMO Bewondert u haar?

 CHASTAIN (knikt) «In de film zie je dat ze veel fouten maakt en veel gebreken heeft. Haar vader, de pokerspelers, de mannen van de FBI: ze volgt hen allemaal gedwee. Maar op het einde heeft ze er genoeg van dat al die mannen haar telkens weer vertellen wat ze moet doen of wie ze moet zijn. Eindelijk leert ze voor zichzelf op te komen. In één van de laatste scènes hoor je haar ook nadrukkelijk zeggen: ‘Mijn naam is Molly Bloom.’ Alsof ze heeft beslist om eindelijk haar eigen regels te volgen, en niet langer de regels die de mannen voor haar hebben bepaald. In dat opzicht bewonder ik haar mateloos. Want dát is het punt dat wij, vrouwen, allemaal moeten zien te bereiken.»

HUMO Na de film kunnen de toeschouwers op het internet de echte namen gaan opsnorren van de vips die mee aanschoven aan de pokertafels van Molly.

 CHASTAIN «Ja, zo geeft de film je nog wat napret (lacht).»

'De oplossing is: méér vrouwelijke regisseurs, méér vrouwelijke producenten, méér vrouwen in machtsposities. Dan zal het misbruik wel verdwijnen’

HUMO De zogenaamde Player X, die Molly op een bepaald moment tot op het bot vernedert, is in realiteit een wereldberoemde Hollywoodster. En er zaten nog wel meer collega’s van u aan Molly’s pokertafel. Nog geen reacties van hen ontvangen?

CHASTAIN «Nee, maar ik ben er zeker van dat sommigen onder hen zich momenteel héél klein voelen (lacht). Ik hoop wel dat ze beseffen dat we deze film níét hebben gemaakt om hen voor schut te zetten, en dat het evenmin de bedoeling was om sappige roddels naar buiten te brengen. Vergeet niet: uiteindelijk deden die pokerspelers niets wat niet mocht. Dat is ook wat Molly aan de FBI-agenten verklaart: ‘Als ik zou weten dat die mannen bij iets illegaals zijn betrokken, dan zou ik het u vertellen. Maar het enige wat ik over hen weet, zijn roddels en achterklap.’ Wat ze bedoelt is dat die acteurs misschien geen criminelen zijn, maar wel klootzakken (lacht).»

HUMO Voor de talkshow van Jimmy Kimmel hebt u een hilarische sketch opgenomen waarin u laat zien hoe het er tijdens audities in Hollywood aan toegaat. Is het écht zo dat actrices voortdurend te horen krijgen dat ze er hot moeten uitzien?

CHASTAIN «Wat we in die sketch laten zien, is misschien licht overdreven, maar los daarvan zegt de doorsnee-auditie in Hollywood álles over de bril waarmee mannen naar vrouwen kijken. Het begint al in de gang, waar je al die jonge actrices naast elkaar kunt zien zitten, allemaal nerveus door hun scènes bladerend en allemaal in de meest uitdagende outfits. Actrice Brit Marling heeft na het losbarsten van het Weinstein-schandaal een schitterend artikel geschreven over wat het betekent om in Hollywood actrice te zijn. Zo sexy mogelijk gekleed gaan, daar komt het zo ongeveer op neer. Zo schrijft ze dat ze op ’n keer in een waanzinnige sexy outfit naar een auditie trok, en dat terwijl het ging om een rolletje als verpleegster (lacht).

»Zelf heb ik ook mogen ondervinden dat actrices in Hollywood aldoor worden gereduceerd tot seksobject. In mijn beginjaren probeerde ik mezelf in eerste instantie als artieste te verkopen – ik had geen make-up op, droeg slonzige kleren en acteerde tijdens audities de pannen van het dak. Resultaat: ik brak niet door. Als feedback kreeg ik altijd weer hetzelfde te horen: ‘Je bent een goede actrice, maar we gaan in zee met het fotomodel.’ Echt motiverend kon je die feedback niet noemen (lacht). Uiteindelijk kreeg ik door dat ze niet geïnteresseerd waren in mijn talent, maar alleen in mijn uiterlijk. Nu, hopelijk zorgt zo’n sketch ervoor dat de mensen eindelijk eens beginnen te beseffen dat een vrouw veel méér is dan een stel borsten.»


Roofdieren

HUMO Meryl Streep maakte onlangs bekend dat ze samen met enkele andere bekende actrices aan een plan werkt om het seksisme uit Hollywood te bannen. Bent u bij haar initiatief betrokken?

CHASTAIN «Ja, ik heb zopas nog met enkele vrouwen vergaderd in mijn huis in New York. En we hebben gepraat over wat we concreet zullen ondernemen om het spook van het seksisme te verjagen. Want het mag natuurlijk niet blijven bij een opstoot van verontwaardiging. De filmindustrie moet veranderen, en die veranderingen moeten blijvend zijn.»

HUMO Voert u geen hopeloze strijd? Per slot van rekening vecht u niet alleen tegen seksuele intimidatie, maar ook tegen de mannelijke natuur. Mannen zijn nu eenmaal seksuele roofdieren, naar het schijnt.

CHASTAIN «Niet alle mannen zijn slecht. Ik heb in de filmindustrie ook al heel veel mannen ontmoet bij wie ik me erg comfortabel voelde. Ik heb geen problemen met het mannelijke geslacht, maar wel met een selecte groep mannen die in Hollywood héél veel macht hebben, van wie de handen héél ver reiken, en die tot nu toe nog nooit tot de orde zijn geroepen. De oplossing is: méér vrouwelijke regisseurs, méér vrouwelijke producenten, méér vrouwen in machtsposities. Dan zal het misbruik wel verdwijnen.»

HUMO Het feministische icoon Fay Weldon zei enkele weken geleden in Humo dat vrouwen maar eens wat meer verantwoordelijkheid moeten leren nemen. Als er een man ongevraagd aan uw billen zit, dan moet u hem een klap in zijn gezicht geven. In plaats van er achteraf over te komen klagen.

CHASTAIN (windt zich op) «Daar ga ik totaal niet mee akkoord. In tegenstelling tot Fay Weldon kies ik de kant van de slachtoffers. Onlangs hebben we een brief ontvangen die was getekend door zevenhonderd vrouwen die in diverse Amerikaanse landbouwbedrijven werken. Die vrouwen, die zich elke dag uit de naad dienen te werken om eten voor hun kinderen op tafel te kunnen zetten, hebben ons gemeld dat het seksuele misbruik waarmee actrices in Hollywood te kampen hebben, ook in de landbouwsector schering en inslag is. Ze hebben ons verteld dat ze dag in dag uit worden lastiggevallen, en dat ze in veel gevallen alleen aan werk kunnen raken in ruil voor seksuele gunsten. Zoiets is uiteraard onaanvaardbaar. Alle media-aandacht gaat nu naar de seksschandalen in Hollywood, maar wat met al die andere vrouwen? Die vrouwen in die landbouwbedrijven krijgen géén media-aandacht, hebben géén hefbomen om iets te veranderen, hebben géén platformen waar ze terechtkunnen. Wat moeten die vrouwen doen? Hun baas in het gezicht slaan en uitroepen ‘Hoe durf je?!’, zoals Fay Weldon suggereert? Om vervolgens de laan te worden uitgestuurd? Sorry, maar iemand die zegt dat ‘vrouwen maar meer verantwoordelijkheid moeten nemen’, komt volgens mij uit een geprivilegieerd milieu en begrijpt niet hoe het is om in bittere armoede te leven.»

HUMO Bent u niet bang dat uw uithalen naar de filmindustrie uw acteercarrière zullen schaden?

CHASTAIN «Daar ben ik soms bang voor, ja. Zullen de donkere krachten in de filmindustrie er niet voor zorgen dat ik als actrice stilletjes van de radar verdwijn? Zullen ze mijn naam niet op een zwarte lijst zetten? Maar weet je: als dit me mijn carrière kost, dan is dat maar zo. Als we morgen in een gezondere samenleving leven, dan zal het de moeite waard zijn geweest. Nu is het wel zo dat ik nog maar gisteren een nominatie heb gekregen voor een Golden Globe. Daar was ik erg blij mee. Ik dacht: ‘Aha, blijkbaar pinnen ze mij niet vast op mijn genderpolitieke meningen. Ik word ook nog gewaardeerd omwille van mijn acteerprestaties.’»

HUMO Er is dankzij #MeToo duidelijk iets op gang gekomen, maar de hamvraag is natuurlijk: zal er in Hollywood nu ook fundamenteel iets veranderen?

CHASTAIN «Dat is toch de bedoeling. Weet je, tot voor kort gebeurde het maar héél zelden dat actrices samen gingen zitten om te overleggen. Dat lag aan de verdeel-en-heerspolitiek die de mannen in Hollywood hanteren. Kijk naar de cast van eender welke film: die bestaat vooral uit mannelijke acteurs. Op de doorsneefilmset loopt er meestal maar één actrice rond – zij die de love interest vertolkt. Het resultaat daarvan is dat wij, actrices, elkaar eigenlijk maar héél zelden zagen. Tot nu. Voor de eerste keer in de geschiedenis zitten we allemaal samen in één kamer, en we gaan onze voorwaarden stellen. We gaan niet langer wachten tot iemand anders actie onderneemt, we gaan ons niet langer onderling laten verdelen, en we gaan het de mannen niet langer toestaan om met ons te sollen. Deze beweging valt niet meer tegen te houden.»

Bekijk hier de trailer:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234