Joke Emmers Beeld RV
Joke EmmersBeeld RV

'De Allerslimste Mens Ter Wereld'Joke Emmers

Joke Emmers: ‘Als puber wilde ik natuurlijk mager zijn, net als alle andere pubers. Alleen: ik at en dronk veel te graag’

De Allerslimste Mens verwelkomt vandaag Joke Emmers, die het in 2017 acht afleveringen volhield. Daar twijfelde ze even over, vertelt ze in de quiz, omdat ze geen zin had om de vele reacties te trotseren. Dat ze moeite heeft met slechte recensies, vertelde ze ook toen Humo haar vijf jaar geleden interviewde voor de rubriek Tussen Hemel & Hel.

Noud Jansen

(Verschenen in Humo op 1 augustus 2017)

Zou actrice Joke Emmers, bij das grosse Publikum bekend van ‘Den elfde van den elfde’, ‘Callboys’ en ‘Beau Séjour’, werkelijk zo zinderend gelukkig zijn als ze er op het eerste gezicht uitziet? Of, euh, acteert ze het maar?

Joke Emmers «Neenee, ik ben echt gelukkig. O, zo fijn om dat te kunnen zeggen! Ik denk ook, om in het thema van dit interview te blijven, dat mijn huidige job voor mij de hemel op aarde is. Serieus, ik wil nooit meer iets anders doen dan acteren. ’t Is een heel afwisselende job waarin je telkens andere mensen leert kennen en altijd weer nieuwe uitdagingen aangaat: echt iets voor mij.»

HUMO Is er een periode in je leven geweest waarin je beduidend minder goed in je vel zat?

Emmers «Bwa, in mijn puberteit misschien een beetje. Maar da’s normaal, hè.»

HUMO Je bent een aantrekkelijke jongedame, maar niet meteen een model.

Emmers «Nee, haha, dat mag je wel zeggen.»

HUMO Had je daar destijds complexen over?

Emmers «Een beetje wel, ja. Als puber wilde ik natuurlijk mager zijn, net als alle andere pubers. Alleen: ik at en dronk veel te graag (lacht). Maar op de toneelschool heb ik mezelf helemaal leren te accepteren, wat je ook móét doen om als actrice op een podium te kunnen staan: anders kun je geen gevoelens overbrengen op een publiek. Voor mijn job is het trouwens geen nadeel dat ik er wat mollig uitzie: ik krijg kansen die veel andere actrices niet krijgen. ‘Houden zo,’ denk ik dan. Al waak ik er wel voor dat ik niet ineens twintig kilo aankom.»

HUMO Wat is het lekkerste dat je ooit gegeten hebt?

Emmers «Mijn peettante is met een Schot getrouwd en woont in Oban, een havenstadje aan de westkust van Schotland. Toen ik er tien jaar geleden voor het eerst logeerde, nam ze me mee naar Kerrera, een prachtig, groen eiland in de buurt. Daar heb ik gegrilde sint-jakobsschelpen gegeten: on-ge-loof-lijk lekker vond ik het, terwijl ik eigenlijk niet eens zo’n grote liefhebber ben van vis en zeevruchten.»

HUMO Een aanrader, Kerrera?

Emmers «O, absoluut. Op het hele eiland staan maar vijf huizen of zo, en de enige auto’s die erop mogen, zijn die van de bewoners. Je kunt een prachtige wandeling maken langs de kustlijn tot aan de baai: er staat daar een kasteelruïne – ik ben gefascineerd door kastelen – en je hoort er geen geluiden buiten het geblaat van schapen, het gefluit van vogels en het ruisen van de zee. Nu ik er zo over nadenk: dát is mijn hemel op aarde.»

HUMO Hou je van kunst?

Emmers «Ja. Maar meer van muziek en theater dan van beeldende kunst.»

HUMO Je hart ligt bij het theater, hè?

Emmers «Klopt.»

HUMO Hoe en wanneer is die liefde ontstaan?

Emmers «Toen ik nog een jonge tiener was. Mijn oudere zus volgde na de schooluren dictie, en aangezien ik alles deed wat mijn oudere zus deed, moest en zou ik ook op dictie. Ook al had ik het al druk genoeg: ik zwom drie uur per week, ik deed aan ballet, ik speelde saxofoon, ik zat bij de scouts en bij Imago Tijl, de dansgroep van de middelbare school in Neerpelt – jou welbekend, want je hebt op dezelfde school gezeten. Én ik was misdienaar, haha.

»Maar goed, boven op al die bezigheden ben ik dus ook nog eens dictie gaan volgen. Eén van de drie vakken waaruit die opleiding bestond, was theater: dat kregen we van een docente die ik nu nog altijd dankbaar ben, An Melis. Zij heeft het vuur echt in me aangewakkerd, onder meer door ons mee te nemen naar voorstellingen. Ik herinner me nog ‘Tijl van Limburg’ van De Queeste, de eerste locatievoorstelling die ik ooit gezien heb. Zo’n prachtige setting!»

HUMO Je houdt van muziek, zeg je. Welke muziek?

Emmers «Da’s breed. Op Werchter heb ik bijvoorbeeld Coely en Arcade Fire leren kennen: ik werd echt omvergeblazen. Linkin Park was dan weer een tegenvaller, hoewel ik in mijn puberteit een grote fan was – ik vond ze bijna net zo goed als mijn grote idool Eminem. Ik was dan ook zwaar aangedaan door de dood van Chester, de zanger. Waanzinnig om te vernemen dat hij zelfmoord gepleegd heeft omdat hij zwaar depressief was: hij stond daar een show te geven voor 50.000 man zonder dat iemand iets door had. Zes kinderen laat hij achter: erg, hoor.»

HUMO Lees je graag?

Emmers «Ja, maar traag. Ik ben nu al anderhalve maand bezig in ‘La superba’ van Ilja Leonard Pfeiffer, omdat we dat gaan spelen met Toneelgroep Maastricht, en zit nog niet in de helft. Ik blijf niettemin boeken kopen: iedere keer wanneer ik van de Kringwinkel kom, heb ik er weer minstens vijf bij.»

HUMO Wat is het beste boek dat je ooit gelezen hebt?

Emmers «‘Een hartverscheurend verhaal van duizelingwekkende genialiteit’ van Dave Eggers. En ik ben ook altijd heel erg onder de indruk geweest van ‘Brieven aan een jonge dichter’ van Rilke, een dun boekje dat ik drie jaar geleden gekocht heb en sindsdien elk jaar herlees. Er staan zinnen in waar ik telkens heel lang over kan nadenken – over liefde, en over eenzaamheid, en over het kunstenaarschap en zo. Zo schrijft hij ergens dat je je als kunstenaar niks moet aantrekken van recensies: ‘Alleen liefde kan de kunst recht doen wedervaren.’ Daar ben ik het wel mee eens.»

HUMO Recensies zijn niet aan jou besteed?

Emmers «Ik heb er alleszins veel moeite mee. Waarom kunnen we niet samenwerken in plaats van altijd maar dat neersabelen? In Nederland is er een journalist, Loek Zonneveld van De Groene Amsterdammer: als hij naar een opvoering gaat kijken en hij vindt het niet goed, dan gaat-ie nog eens kijken. Vindt hij het dan nog altijd niks, dan schrijft-ie er gewoon niet over. Zoiets vind ik veel rechtvaardiger. Want een recensie en het aantal sterren dat erboven staat, bepaalt toch voor een groot deel hoeveel mensen er naar een voorstelling gaan. Terwijl het maar om de mening van één persoon gaat.

»O, ik moet nu ineens denken aan een negatieve recensie die ik ergens las van het optreden van Alt-J op Werchter. Ik vroeg me echt af of die recensent wel hetzelfde optreden had gezien – voor mij was dat dus een gewéldig optreden!»

HUMO Waar erger je je nog meer aan, buiten negatieve recensies?

Emmers «Aan mezelf (lacht). ’t Is te zeggen: ik erger me aan mensen die hun beloftes niet nakomen, maar ik ben dus zélf zo iemand. Het gebeurt helaas veel te vaak dat ik een vriend of vriendin beloof om langs te komen, en op het laatste moment afzeg omdat er iets tussenkomt. Af en toe is het op werkvlak ook erg lastig om te kiezen tussen verschillende projecten. Zo zit ik nu in een voorstelling die ‘Indiaan’ heet – mijn bijnaam in de groep is Jokahontas – terwijl ik eigenlijk bevestigd had voor ‘Pinkpop’ met Toneelgroep Maastricht, een stuk over het bekende popfestival. Maar in ‘Pinkpop’ zou ik enkel mogen acteren, terwijl ik voor ‘Indiaan’ ook mocht meeschrijven aan het scenario, en mijn eigen rol mocht uitwerken. Dus ja: ik heb ‘Pinkpop’ afgezegd – ’t voelt nog altijd als hoogverraad.»

HUMO Wat is voor jou het hoogste lichamelijke genot?

Emmers «Cava drinken! Dit klinkt nu echt alsof ik een alcoholverslaving heb, maar ik vind de sensatie van bubbels in mijn mond iets fantastisch, zeker bij lekkere cava.»

HUMO Hoe hoog scoort seks?

Emmers «Ja, hoog, hè. Al vind ik het flirten, het verleiden en verleid worden, zelfs nog leuker.»

HUMO Kom maar op dan met die favoriete onenightstand.

Emmers «Eminem! Hij heeft me door mijn puberteit heen geholpen, en zijn muziek vind ik nog altijd echt fenomenaal. Al ben ik lichamelijk gezien eerder aangetrokken door Yohan Blake, de Jamaicaanse sprinter. Qua lenigheid en kracht en uithoudingsvermogen zit het bij hem wel snor, denk ik. Als ik alleen maar denk aan wat er in één nacht met hem allemaal zou kunnen gebeuren: holala (lacht)!

»Maar jij wil ook nog een binnenlandse onenightstand, hè?»

HUMO Als je aandringt.

Emmers «Op Werchter zag ik J. Bernardt spelen – da’s de artiestennaam van Jinte Deprez van Balthazar. Ik dacht meteen: ‘hij’ (lacht). Woest aantrekkelijk vond ik ’m op dat podium, en zijn muziek vond ik ook nog eens geweldig. Op het gevaar af dat mijn mama dit leest en denkt: ‘Oeioei, wat spookt ons Joke toch allemaal uit daar in Antwerpen?’: hij mag van mij altijd eens langskomen.»

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234