null Beeld VRT
Beeld VRT

televisie★★★½☆

Joris Hessels zat in ‘Alleen Elvis blijft bestaan’ z’n woorden niet voortdurend preventief met een vlakgummetje te bewerken

Jeroen Maris

Verdriet komt vaak met woede, en woede met een maxi-Jupilerblik. Het eerste door Joris Hessels gekozen fragment in ‘Alleen Elvis blijft bestaan’ kwam uit ‘Ne Me Quitte Pas’, een documentaire over de drankbespatte vriendschap van twee mannen uit een weinig megalomaan Waals dorpje. Marcel was na zestien jaar verlaten door zijn vrouw die - afscheid komt vaak met gulzigheid - de drie kinderen en significante delen van de inboedel meegenomen had, en allicht ook haar laatste hoop op een leven dat niet voortdurend onderbroken werd door het navrante kraakje van een leeg Jupilerblik dat ter hoogte van de buik bij elkaar geknepen wordt. Marcel, die verdriet dus met woede combineerde, en woede met dorst, kreeg wel nog altijd vriendschap cadeau van Bob, een man die ook al niet onder dekentjes van fluweel leek te slapen.

Hessels had met verbaasde jaloezie naar de documentaire zitten kijken: de twee vrienden hadden de makers geen strobreed in de weg gelegd, en hen consequent tot op centimeters laten naderen. Voor zover geweten hadden ze nooit eens een lege fles van iets geestrijks naar hun hoofd gekeild, kretend dat het nu wel genoeg was geweest met die gulzige camera. Er was een tragisch portret van gekomen dat vlekken maakte op het gemoed, en waarin tegelijk - zoals dat vaak gaat met ellende en verwoesting - ook liefde en schoonheid een mondje meepraatten.

Hessels zelf bedient zich in zijn televisieprogramma’s ook consequent van de empathie, een dun gas dat in de werkelijke wereld snel oplost. Toch haastte hij zich om te zeggen dat die houding ook maar een facetje van zijn persoonlijkheid is - dat hij niet ál zijn uren slijt als zacht kussen, en dat er ook een cholerieke onrust in hem huist.

Hessels toonde een stukje uit ‘Boos’ van Tim Hofman, de Nederlandse reportagemaker die te vuur, te zwaard en te paard onrecht bestrijdt, en daarbij niet aarzelt om indien nodig een pafferige vertegenwoordiger van de macht tegen de benen te pissen. Die kant van hem mag óók weleens van de ketting, vond Hessels luidop over zichzelf, ‘ik zou graag wat stouter willen zijn’.

De geboren underdog sprak wel vaker in deze uitzending, de bescheiden bewonderaar die zichzelf als een pygmee omringd door reuzen beschouwt: na een fragment uit ‘Ace Ventura’, vermoedelijk nooit eerder vertoond op Canvas, zong Hessels de lof van Jim Carrey, die zich in zijn acteerwerk nooit door pudeur, schaamte of de ogen van de buitenwereld liet beperken.

In het eerste fragment, over de door Bacchus gewiegde vrienden, zat nog een tweede spoor dat pas in het laatste derde van het gesprek werd opgepikt. Want Hessels mag zich dan wel niet dagelijks het promillage van de door wanhoop geteisterde mens bij elkaar drinken, hij kent wel het verdriet en de woede. Een pijnlijke liefdesbreuk werd opgerakeld, en Hessels bleek vooral een strenge examinator van zijn eigen vaderschap. ‘Ik loop niet zo hoog op met mezelf,’ had hij zich al in de eerste minuten van het gesprek laten ontvallen, en dat bleek geen hyperbool. Eerlijke televisie: Hessels zat z’n woorden niet voortdurend preventief met een vlakgummetje te bewerken.

Thomas Vanderveken, die na zijn carrière als ‘Alleen Elvis’-voorzitter het conflict in het Midden-Oosten zal oplossen, probeerde om Hessels te troosten, en fluisterde hem wat bemoedigends toe: het is niet erg dat een mens uit louter proberen bestaat. Hessels knikte, maar kom maar eens van de twijfel af als die zich als een teek onder je huid genesteld heeft.

‘Alleen Elvis blijft bestaan’ met Joris Hessels was mooi - mooier dan het navrante kraakje van een leeg Jupilerblik dat ter hoogte van de buik bij elkaar geknepen wordt.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234