null Beeld

televisie★★★½☆

Jurassic World: Fallen Kingdom

De verwondering mag dan foetsie zijn, de fun laait hoog op.

‘Weet je nog toen je je eerste levende dino zag?’ zo mijmert één van de hoofdpersonages in ‘Jurassic World: Fallen Kingdom’. ‘Je had erover gelezen, maar je geloofde het niet.’ Ja, er was een tijd dat de aanblik van die opnieuw tot leven gekomen voorhistorische wezens ons perplex deed staan, maar na vijf films willen de kaken niet meer zo gemakkelijk openklappen. Om maar eens een stukje dialoog uit de vorige aflevering op te rakelen: ‘Tegenwoordig kijken we naar een dino zoals een kind in de dierentuin naar een olifant kijkt.’

Alsof de scenaristen ook wel beseffen dat het publiek anno 2018 niet langer omver wordt geblazen door de zoveelste T-Rex die z’n kop uit het struikgewas steekt en ‘Grr!’ zegt, zijn ze in ‘Fallen Kingdom’ op zoek gegaan naar een reeks nieuwe chills & thrills. En die worden tot op zekere hoogte ook gevonden. In de kinetische eerste helft, waarin Claire (Bryce Dallas Howard) en Owen (Chris Pratt) terugkeren naar Isla Nublar ten einde de laatste bedreigde dino’s van de doem te redden, doet het in dolby stereo weerklinkende gerommel van een uitbarstende vulkaan je staartbeentje trillen terwijl de uit het IMAX-scherm gulpende lavastromen je voetzolen schroeien.

Nog meer onverwacht kippenvel: in de tweede helft verplaatst regisseur J.A. Bayona (de regisseur van ‘A Monster Calls’ en ‘El orfanato’ is niet bepaald de nieuwe Spielberg, maar het shot van de neerzijgende dino in de lavanevel mag er wezen) de actie van Isla Nublar naar een kasteel dat niet zou misstaan in een horrorfilm uit de ‘Conjuring’-franchise. Op het moment dat die klauw rakelings langs het haar van een nietsvermoedend jong meisje strijkt, en vooral wanneer we die ene dino doorheen een nauwe kasteelgang recht op de camera af zien komen, komt ‘Fallen Kingdom’ op visueel vlak zelfs heel dichtbij de claustrofobische horror van de ‘Alien’-mythologie.

Straks, zo flitste het door ons hoofd, blijkt nog dat die in messcherpe kostuums gestoken booswichten die van de dino’s een genetisch gewijzigd oorlogswapen willen maken eigenlijk in dienst zijn van de Weyland-Yutani Corporation! Bayona grijpt in die tweede helft gretig naar de stijlelementen van het griezelgenre, maar hij gebruikt die elementen tenminste met liefde.

U kent de clichés wel: nét wanneer de jonkvrouw op het punt staat om te worden verorberd, zwaait de deur open en staat Chris Pratt daar met een motherfucker van een schiettuig in de aanslag. En denkt u nu wérkelijk dat er iemand zo idioot zal zijn om de kooi te openen van de Indoraptor, een kakelverse dino met een verscherpte reukzin, een lasergerichte doeltreffendheid en een bovengemiddelde intelligentie? Wel, ja hoor: in dit soort films is er dus altijd iemand die wérkelijk zo idioot is.

Conclusie: ‘Jurassic World: Fallen Kingdom’ reduceert de ooit zo indrukwekkende dino’s tot amusant maar weinig memorabel vertier voor bij uw dipsaus. Grr!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234