Karine Claassen (links) en Lieve Vandenweghe. Beeld VRT
Karine Claassen (links) en Lieve Vandenweghe.Beeld VRT

televisie★★★★½

Karine Claassen verdient alle lof voor de manier waarop ze met ‘Het leven in kleur’ op Canvas onze maatschappij een spiegel voorhoudt

‘Racisme is een relatief begrip’, zo verklaarde een politicus van rechtse gezindte enkele jaren geleden. Maar voor de mensen die aan het woord komen in ‘Het leven in kleur’, de indrukwekkende nieuwe reeks van Karine Claassen, is het een bijna dagelijks terugkerend en erg concreet fenomeen.

Clément Iradukunda sloeg als kind op de vlucht voor de burgeroorlog in zijn thuisland Rwanda en woont al ruim twee decennia in België, maar in die twintig jaar heeft hij al zo vaak moeten vechten tegen discriminatie en racisme dat hij de strijd lijkt te willen opgeven. ‘Ik ben moe, ik kan het niet meer aan,’ zei hij tegen het einde van de eerste aflevering van ‘Het leven in kleur’, nadat hij een kort, erg onvolledig overzicht had gegeven van wat hem allemaal is overkomen. De kinderen die hem als 5-jarige op de speelplaats uitscholden voor ‘kaka’, het verjaardagsfeestje op zijn 11de aan het zwembad waar niemand kwam opdagen en hij na anderhalf uur samen met zijn vader onverrichter zake terug naar huis moest keren, het sollicitatiegesprek waar de toekomstige werkgever enkel aandacht had voor zijn afrokapsel – ‘We gaan dat moeten opkuisen’ – en niet voor zijn diploma’s: het zijn krassen op zijn ziel die steeds dieper worden en steeds moeilijker willen genezen.

De belangrijkste rode draad in ‘Het leven in kleur’ is dat er nauwelijks iets veranderd is, en dat voor de jongere generatie vandaag racisme nog steeds iets is wat ze erbij moeten nemen, hoe zwaar het ook is om te dragen. De kinderen van Lieve Vandenweghe, uit het landelijke Wachtebeke, kregen bij de onthaalmoeder eveneens al te horen dat ze ‘kaka’ zijn en worden op school uitgelachen met hun ‘kakahaar’. In het hartverscheurendste moment probeerde Claassen tijdens een spelletje de 5-jarige Finn uit te horen over wat hij allemaal naar het hoofd geslingerd krijgt, tot het jongetje dichtklapte en zei: ‘Ik wil dat we gewoon stoppen met praten.’ Nicole, het twaalf jaar jongere zusje van Clément, kon trouwens ook al zonder problemen haar eigen ervaringen opdissen, onder meer over de chauffeur aan een zebrapad die haar had toegeroepen dat ‘zwarten moeten oppassen wat ze doen’ en dat ze terug moest keren naar haar eigen land. ‘Je moet niet letten op wat mensen tegen je zeggen’, was het enige, machteloze advies dat de grote broer aan zijn zus kon geven, terwijl hij zelf het beste bewijs is dat elk scheldwoord en elke scheve blik voor altijd blijven hangen.

‘Het leven in kleur’ zat vol momenten en verhalen waar de adem van ieder weldenkend mens toch even van ging stokken, maar de ergste anekdote kwam van Lieve. Die vertelde hoe een burgemeester van een Vlaams dorp haar ooit had gezegd dat hij ‘zo eentje ook weleens zou willen doen, zo’n negerin die niet te zwart is maar koffie met melk’. In een volle viptent tijdens de Ronde, wellicht de plek waar je het dichtst bij het donkere hart van Vlaanderen kunt komen. Voor Karine Claassen, een erg empatische interviewer die perfect weet wanneer een stilte betekenisvol is, was ‘Het leven in kleur’ een persoonlijk project, omdat ze via de reeks wilde uitzoeken hoe ze haar eigen kind kan beschermen tegen racisme. Het valt te vrezen dat ze tijdens haar rondvraag weinig antwoorden en veel extra zorgen heeft gevonden, maar voor de manier waarop ze hier onze maatschappij een spiegel voorhoudt, verdient ze alle lof.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234