Mr. Harrigan’s Phone.  Beeld Nicole Rivelli/Netflix
Mr. Harrigan’s Phone.Beeld Nicole Rivelli/Netflix

Film★★1/2☆☆

Kijk naar ‘Mr. Harrigan’s Phone’ en u zult goed slapen. Voor een verfilming van Stephen King is dat een probleem

Het verhaal van de nagelnieuwe, uitsluitend op Netflix verschenen Stephen King-verfilming ‘Mr. Harrigan’s Phone’ ontvouwt zich in een decor dat we vintage King kunnen noemen: een herfstig stadje in de staat Maine waar de hele omgeving, van de door hoge dennenbomen omkruinde kruidenierszaak tot de lokale steengroeve, is doordrongen van een kille dreiging.

Erik Stockman

Alsof elk moment een killerclown uit een rioolgat tevoorschijn kan komen, of zich in het stadje weldra een mysterieuze mistbank zal verspreiden waarin zich gevleugelde monsters ophouden. Nee, in ‘Mr. Harrigan’s Phone’ komen – spoiler! – geen killerclowns of monsters voor, maar vanaf de eerste scène hangt er niettemin een soort zwevende onrust in de lucht. Gelieve in het begin van de film even uw oren te spitsen: wanneer de kleine Craig (Jaeden Martell) na de voorlezing van de geloofsbelijdenis opnieuw plaatsneemt op de houten kerkbank, horen we op de geluidsband een resonantie die erg typisch is voor de holle akoestiek van kleine kerkjes. ’t Is maar een pietluttig detail, maar wij zijn nu eenmaal gek op dit soort filmische toetsen die helpen om een beklijvend sfeertje te scheppen.

Na de kerkdienst doet Mr. Harrigan (Donald Sutherland), een oude miljardair wiens ogen het naar eigen zeggen stilaan laten afweten, Craig een voorstel: in ruil voor een handvol dollars en nu en dan een gratis krasbiljet van de loterij mag de jongen driemaal per week naar het kasteeltje van Mr. Harrigan komen om een boek voor te lezen. In de eerste, opmerkelijk rustige speelhelft is het mooi om te zien hoe tussen die twee zielen een hechte band ontstaat: Craig schenkt de vereenzaamde miljardair tijdens zijn laatste levensjaren een eierdopje oprechte vriendschap en Mr. Harrigan van zijn kant vertelt de jongen hoe hij met pestkoppen dient om te gaan (‘Je moet je van hen ontdoen! Hoor je me? Ontdóén!’).

De tot dan toe sfeervolle vertelling begint aan kracht te verliezen wanneer ze ironisch genoeg eigenlijk écht zou moeten beginnen: namelijk op het moment dat Mr. Harrigan van Craig een iPhone cadeau krijgt. Aanvankelijk is de grijsaard verrukt omdat hij dankzij de iPhone in real time de aandelenkoersen kan raadplegen, maar het duurt niet lang of hij barst los in een zedenpreek over de gevaren van het Internet, zoals nepnieuws, betaalmuren en teruglopende advertentie-inkomsten.

Staat die zwaar moraliserende speech ook in het (door ons ongelezen) gelijknamige verhaal van Stephen King? We vragen het ons af, al zijn we er het wel met Mr. Harrigan over eens dat het Internet iets is om bang voor te zijn (tip: vertrouw uw iPhone nooit toe aan een tweejarige dreumes. Voor u het weet presteert die dreumes het om allerlei toepassingen te openen en om een foto van uw blote derrière naar diverse WhatsAppgroepen te verzenden. Eeuwige schaamte zal uw deel zijn. Wij kunnen erover meepraten). Diezelfde iPhone zal uiteindelijk ook een reeks bovennatuurlijke gebeurtenissen inluiden, maar teneinde uw kijkplezier niet te vergallen gaan we daar niet over uitweiden.

De horror stelt evenwel teleur: in ‘Mr. Harrigan’s Phone’ zitten niet veel scènes die u doodsangst zullen aanjagen of u zelfs maar kippenvel op uw armen zullen bezorgen. Nu zou het altijd kunnen dat ‘Mr. Harrigan’s Phone’, één van de vier kortverhalen uit de bundel ‘If It Bleeds’, niet tot Kings beste werk behoort, maar zelfs als het bronmateriaal niet veel om het lijf heeft, mag dat geen excuus zijn om er een slappe film van te maken. Tal van cineasten hebben in het verleden aangetoond dat het perfect mogelijk is om een novelle of een kortverhaal van King uit te breiden tot een epische langspeelfilm: denk aan ‘Stand By Me’, ‘The Mist’, ‘1922', ‘Children of the Corn’ of ‘The Shawshank Redemption’. Regisseur en scenarist John Lee Hancock (‘The Blind Side’, ‘The Highwaymen’) daarentegen lijkt zich niet veel moeite te hebben getroost om van Kings proza iets deftigs te maken: de man lijkt in ieder geval veel minder plezier te scheppen in het filmen dan King in zijn schrijversschap. Weet u: de beste horrorfilms zorgen ervoor dat je ’s avonds voor het slapengaan met bonzend hart even kijkt of er soms geen monsters onder je bed huizen. Het zegt wellicht voldoende wanneer we u vertellen dat we na ‘Mr. Harrigan’s Phone’ heel vredig zijn gaan maffen.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234