Kürt Rogiers met de senior designer bij Lego, die zich ten behoeve van het programma aldoor liet aanspreken als brickmaster: een titel die in erg beperkte kringen vast aanzien genietBeeld VTM

Televisie★½☆☆☆

‘Lego Masters’ op VTM is net zo boeiend als kijken naar het droogproces van verf

‘Lego Masters’ nam z’n tijd, alsof het wist dat we toch geen kant uitkonden, en toch had ik na afloop nog altijd het raden naar het doelpubliek. Dat leek me al die tijd namelijk gewoon in de studio gestaan te hebben: luidens Kurt Rogiers hadden zich daar ‘de beste Lego-bouwers van België en Nederland’ verzameld. Je moest ‘m op z’n woord geloven, al leken de opgedaagde deelnemers alleszins geschikter om ‘Lego Masters’, een van top tot steen gesponsorde modelbouwwedstrijd, uit te zitten dan ik.

Hoewel er op het eerste gezicht allerminst uit de band springende persoonlijkheden schuilgingen in dat kluitje kandidaten, tekenden zich toch enkele eigenaardigheden af. Zo bleek het tweespan Eric en Jaco, in tegenstelling tot de concurrerende duo’s, elkaar niet eens te kennen: een manco dat ze zichtbaar trachtten te compenseren met doorgedreven synchrone klederdracht. De twee hadden zich elk apart ingeschreven, vertelden ze, waarop ze aan elkaar gekoppeld waren door het programma. Ene Casper had dan weer zijn vader meegebracht, die bij benadering niet zo heel veel bleek af te weten van legoblokjes, wat bepaald ongelukkig leek in een wedstrijd die hoofdzakelijk rond legoblokjes draaide. 

Het zag er steeds meer naar uit dat ‘Lego Masters’ bij het samenstellen van z’n deelnemersveld de geschikte kandidaten wellicht niet voor het rapen had gehad. Al hield de combinatie tussen Evelien en Natasja wel nog belofte in: het duurde niet lang eer dat duo van middelbare leeftijd begon al tijdens het bouwen te kibbelen, waarop één van hen zich plots beriep op ‘een banaanmoment’. ‘Soms ontstaan er irritaties, en dan zeg je ‘banaan’’, luidde hun verklaring. Wist ik veel dat ik toen het vermakelijkste al gezien had.

Lego MastersBeeld VTM

De deelnemers kregen daarna immers vijftien uur de tijd om een lijvig gebouw in elkaar te flansen met legoblokjes: een opdracht die de hele aflevering besloeg, en die qua uitwerking al bij al weinig verschilde van filatelisten aanschouwen bij hun favoriete bezigheid, of het droogproces van verf gadeslaan met toevoeging van deskundig commentaar - hier geleverd door een senior designer bij Lego, die zich ten behoeve van het programma aldoor liet aanspreken als brickmaster: een titel die in erg beperkte kringen vast aanzien geniet, maar die verder allerminst op een knelpuntberoep wees. De blokjesbons zou de creaties van de kandidaten naar eigen zeggen afspeuren naar ‘een verhaal’: daarmee permitteerde de brickmaster zich al te veel, vond ik, want als het ‘Lego Masters’ zélf ergens aan ontbrak, dan was het wel inhoud, richting, vaart, of enige andere indicatie die deed vermoeden dat er tijdens het buitensporige wachten ook ergens naartoe gewerkt werd dat de moeite waard zou zijn.

Als me al iets te binnen schoot tijdens ‘Lego Masters’, dan de herinnering aan ‘Domino Day’, nog zo’n zorgvuldig in beeld gebracht staaltje tijdverspilling waarbij je je stierlijk kon zitten vervelen terwijl iemand anders uitvoerig z’n hobby uitoefende in beeld. Toén werd het resultaat tenminste nog omvergeduwd aan het einde: zo mooi werd het natuurlijk nooit in ‘Lego Masters’.

Banaan.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234