null Beeld INTERNET
Beeld INTERNET

FILM★★★★☆

Let the Right One In

Wij hebben het hier al eerder betoogd: niet dat ze ooit helemaal zijn weggeweest, maar vampieren zijn populairder dan ooit. Robert Pattinson uit ‘Twilight’, de meest succesvolle bloedzuigersfilm aller tijden, brengt overal ter wereld tienermeisjes aan het zwijmelen, ‘Six Feet Under’-bedenker Alan Ball heeft in Amerika een hit van jewelste te pakken met zijn nieuwe serie ‘True Blood’ en de knoflookhatende ondoden zorgden met ‘Let the Right One in’ van de Zweedse regisseur Tomas Alfredson ook voor één van de mooiste films van vorig jaar.

Het bewijs ook dat in een zo uitgewoond genre als de vampierenfilm tóch nog iets origineels kan worden gedaan.
In ‘Let the right one in’ maken we kennis met Oskar (Kåre Hedebrant), een bleke, verlegen en ongelukkige jongen van twaalf die met zijn gescheiden moeder in een appartementsblok in een grijze slaapstad van Stockholm woont. Op een dag leert hij zijn nieuwe buurmeisje Eli (Lina Leandersson) kennen, een mysterieuze verschijning die in haar dunne jurk weinig last schijnt te hebben van de winterse kou, alleen buitenkomt als het donker is en ook de ramen van haar kamer heeft afgeplakt. Eli, zo heeft Oskar al snel door, is een heuse vampier ('Ik ben ook twaalf jaar... maar wel al heel lang,' vertrouwt Eli hem toe), en de man die haar vader leek, blijkt een dienaar die Eli voortdurend vers bloed moet bezorgen en daarvoor 's nachts als seriemoordenaar de straten afschuimt.

Het hart van ‘Let the Right One in’ zijn niet zijn bloederige en bijna grappig onhandige exploten, maar de verhouding tussen de voorzichtig naar elkaar toegroeiende verwante zielen Oskar en Eli; een tijdloos liefdesverhaal dat Alfredson met dank aan zijn waarlijk verbluffende jonge acteurs en optimaal gebruik makend van de kille, besneeuwde omgeving zonder stroperig of zeemzoeterig te worden en met veel tederheid in beeld brengt. Het zorgt tevens voor enkele van de ontroerendste dialogen die u in tijden in een film zag.

Die gevoelige sfeer maakt bovendien dat de gruwel dubbel zo hard aankomt: ook al vloeit het meeste bloed buiten beeld, met enkele schokkende scènes laat Alfredson er geen misverstand over bestaan dat hij wel degelijk een horrorfilm wilde maken, weliswaar één die zowel liefhebbers van verfijnd drama als likkebaardende genrefanaten zal aanspreken, een beetje zoals het qua sfeer en emotionele impact verwante, maar veel barokkere ‘Pan's Labyrinth’. Het zal u niet verbazen dat in Hollywood al over een volledig overbodige remake wordt nagedacht. Let the right one in dus.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234