null Beeld

FILM★★★★☆

Life of Pi

Als wij de hippe tovertermen ‘3D’, ‘CGI’ en ‘high frame definition’ horen vernoemen, dan denken wij in de eerste plaats aan Peter Jackson, Michael Bay en James Cameron: obsessieve techneuten die bovengenoemde technologieën vooral gebruiken om de toeschouwers te overdonderen met aliens, monsters en Autobots.

Nooit hadden we durven te vermoeden dat ook een fijnvoelende artiest als Ang Lee, de regisseur van hartroerende meesterwerkjes als ‘The Wedding Banquet’, ‘Sense and Sensibility’, ‘The Ice Storm’ en ‘Brokeback Mountain’, zich ooit nog eens tot het digitale goochelwerk zou bekeren.

Alhoewel: was het niet Lee die reeds in 1999, in ‘Crouching Tiger, Hidden Dragon’, de nog in z’n kinderschoenen staande CGI-techniek gebruikte om ons te betoveren met gracieuze zwaardgevechten boven mistige bamboebossen? Aha! Met ‘Life of Pi’, de langverwachte verfilming van de bestseller van Yann Martel, smijt Lee zich voluit in de armen van de digitale moderniteit, en het resultaat is één van de fraaiste films die u ooit zult hebben aanschouwd.

Eén van de knapste kunststukjes van ‘Life of Pi’ is de roemruchte Richard Parker, de Bengaalse tijger die samen met de Indische weesjongen Pi tweehonderdzevenentwintig dagen in een reddingssloep ronddobbert op de Stille Oceaan: ziehier één van de meest overtuigende live action-CGI-creaties die we ooit over het witte doek hebben zien bewegen.

Dat Lee van Richard Parker geen aaibaar Disney-dier heeft gemaakt maar een uitgehongerd roofdier dat voortdurend blikkerend gevaar uitstraalt, maakt het beest des te realistischer – realistischer zelfs dan Gollum, dan de apen uit ‘Rise of the Planet of the Apes’, en dan die blauwe stoethaspels uit ‘Avatar’.

Maar die tijgertriomf is nog niets vergeleken met de dromerige natuurpracht die Lee tussen de veertigste en de honderdste minuut op het scherm tovert. De in het water zwevende Pi die het gigantische, van binnenuit verlichte vrachtschip – met zijn hele familie erin – onder zich in de donkere diepte ziet wegzinken; het blauwfluorescerende walvismoment; het surrealistische verblijf op het meerkatteneiland: de schoonheid van die beelden, en de oogverblindende luister van het kleurenspectrum, doen je letterlijk naar adem happen.

Op sommige momenten lijkt het wel alsof de hoogblauwe hemeltrans en de uitgestrektheid van de oceaan samensmelten tot één magisch fresco, waarop de sloep lijkt te drijven als een stipje in een ijle droomzee – pure visuele poëzie.

Wat ervóór komt, en erná, is helaas van minder allooi: Pi’s mysterieuze odyssee zit ingeklemd tussen een proloog en een epiloog die een wel heel kleffe religieuze boodschap uitdragen (‘Dit verhaal zal je in God doen geloven,’ zo klinkt het ergens). Hoogst irritant, maar het doet niets af van het visuele wonder.

Alles bij mekaar vormt ‘Life of Pi’ een prachtig bewijs dat er met CGI en 3D wel degelijk hoogstaande cinema kan worden gemaakt – op voorwaarde dat de juiste sensitieve handen op de knopjes mogen drukken. Een mens vraagt zich af: hoe toverachtig zou ‘The Hobbit’ er hebben uitgezien indien niet Peter Jackson maar Ang Lee in de regiestoel had gezeten?

Bekijk de trailer:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234