'Love on the Spectrum'Beeld Netflix

TELEVISIE★★★☆☆

‘Love on the Spectrum’ is ietsje mechanischer dan ‘Down the Road’

‘Ze zeggen altijd dat ik een doctoraat heb in de Romantiek,’ liet Frank Sinatra ooit optekenen, wellicht neerzijgend op één of andere barkruk en antwoorden zoekend in zijn vierde glas whisky. ‘Maar de waarheid is dat ik altijd gezakt ben’. Als Sinatra er al niet aan uit kon, welke kans heeft de rest van ons dan?

Voor Chloe, Maddi, Kelvin, Andrew, Sharnae, Jimmy en de andere lieve mensen die ik heb leren kennen in de nieuwe Netflix-realityreeks ‘Love on the Spectrum’ is de berg eens zo hoog, en ze moeten ‘m ook nog eens beklimmen zonder het juiste gereedschap: allemaal zijn ze wanhopig op zoek naar iemand om een tv-dekentje mee te delen, en allemaal bevinden ze zich érgens op het autismespectrum. Voor hen is het niet zoeken naar een naald in een hooiberg, maar naar een druppel in een oceaan. En toch: om ‘m te vinden zouden ze stuk voor stuk met plezier de hele plas leegdrinken.

De voor de hand liggende vergelijking is die met ‘Down the Road’: een goedmoedig televisieprogramma dat voor de schone schijn weliswaar graag te boek staat als reisverhaal, maar waarin romantiek, of beter De Liefde, altijd wel het alfa en omega zal zijn. ‘Down the Road’ is een beter programma: het zet z’n kandidaten op natuurlijke wijze in een plezierige context, waar zij dan naar hartenlust hun onweerstaanbare ding kunnen doen. ‘Love on the Spectrum’ is ietsje mechanischer - een date met een camera erop - zij het even lief van inborst.

De Maarten met dienst heet hier Michael, een 25-jarige Australiër ‘van het mannelijke geslacht’ die praat met de tongval van Murray uit ‘Flight of the Conchords’. Zo poneert hij zijn boude stellingen (‘mensen van onze leeftijd zijn niet geïnteresseerd in ‘n relatie, maar in copulatie’) met de kurkdroge matter-of-factness die je normaal associeert met de verkeersupdate op de radio. ‘Ik vergelijk me niet graag met mijn broer Adam,’ hoor je hem filosoferen. ‘Ik zie hem als een vers stukje vlees van God, en mezelf als een dubbele schep hondenstront.’ Wat toch weer één schepje meer is dan ik.

Het gezicht van de kandidaten is niet gewoon een open boek, maar een open boek waarin alle belangrijke passages ook nog eens in guitigst fluoroze gemarkeerd staan. En toch lijkt elke conversatie voor hen een doolhof te zijn, waarbij elke vraag een nieuwe bocht voorstelt, die pas genomen kan worden wanneer ze hebben uitgerekend hoeveel achthondertweeëntachtig maal vierendertig tot de zevende is. Soms lukt het toch, voelen ze éven een zuchtje goedkeuring waarin zij graag de belofte van Veel Meer ontwaren: zulke overwinningen in ‘Love on the Spectrum’ zijn klein, maar fijn.

Als de humor niet in Ricky Gervais-terrein valt - bij sommige dates is de spanning zelfs met een lépel te snijden - valt er ook heel wat te grappen. Wanneer Mark, een puppy in mensenlijf, ons ervan verzekert dat meisjes ‘gevoelens hebben, net als jongens’, doet hij dat met een air van deskundige autoriteit die doorgaans wordt gebezigd door astrologen die planeten aan een vergelijkend onderzoek onderwerpen. ‘We weten allemaal dat Mars óók een dampkring heeft, nietwaar collegae?’ Voor Mark dé romantische dealbreaker? Dinosaurussen haten. Wel gewezen: welke fantasieloze gestapo haat er nu dino’s?

Nog onthouden? De slechtste mensen om mee op date te gaan, zijn drugsverslaafden en bendeleden. Je wacht maar beter met kinderen krijgen tot je een fortuin hebt vergaard. Er was de quote: ‘Als wij curry’s waren, dan was mijn lief een pikante tikka masala en ik een zoete mango chicken.’ Ik heb zelfs nog een goeie openingszin opgeschreven: ‘Heb jij weleens plaatsen op aarde bezocht?’ Geef toe: ben je even mee zoet. Of pikant, afhankelijk van welke curry je bent.

Officieel: wie deze mensen géén liefde toewenst - het type dat wellicht ook dino’s haat - wens ik een spoedige ontmoeting met het uiteinde van een ankylosaurus toe.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234