Bart De Wever in ‘De Container Cup’. Beeld Play4
Bart De Wever in ‘De Container Cup’.Beeld Play4

Televisie★★★½☆

Met zijn gepijnigde gezicht begon Bart De Wever in ‘De Container Cup’ steeds meer te lijken op Jan Jambon in persconferentiemodus

Die donderdag – frietjesdag, meldde Pedro Elias, die in dit leven niet in aanmerking wenst te komen voor het topsportstatuut – had iemand het gympaleis van ‘De Container Cup’ op de Grote Markt van Antwerpen achtergelaten. Georges-Louis Bouchez en Bart De Wever zouden er duelleren, een bezigheid waar ze ook in het nog echtere leven mee vertrouwd zijn. Een jaar geleden spuwde Bouchez De Wever uit de regeringsvorming, en de voorzitter van N-VA deed er niet flauwtjes over: dat wilde hij in deze zevenkamp rechtzetten. Wraak is een gerecht dat koud wordt opgediend met commentaar van Pedro Elias en Wesley Sonck.

Bouchez, zo’n keuteltje dat er nét iets te blij mee is dat-ie gedraaid is, mocht beginnen. Hij rookt niet, drinkt nooit en let op wat hij eet, pochte hij, en dat verbaasde me niets, want zulke types sterven liever aan eigenwaan dan aan een kransslagader die tegen uitbundige cholesterolwaarden betoogt. Van Icarus weten we dat hij destijds ook nooit een grote met stoofvleessaus bestelde.

Bouchez schopte het niet tot containerbegrip: hij gaf aan dat zijn inschrijving vooral het werk was van zijn persattaché, nam de opdrachten eerder laconiek op, en leek er vooral op uit om de driekwartsbroek uit de taboesfeer te halen. Liberalen voeren wel vaker een onmogelijke strijd. De gewezen politicus Wesley Sonck – breng Conner Rousseau vooral niet op ideeën, maar rond de eeuwwisseling stond Sonck op een lijst van wat toen nog de SP heette – deed zijn best om zijn meewarigheid te verbergen. Dat lukte niet, want afgezien van zijn tijdens doorwaakte nachten bij elkaar gedichte haikubundel deelt Sonck alles met iedereen, en dus ook zijn fundamentele onbegrip toen Bouchez de fietsproef aanvatte als een wielertoerist die, een rijtje speciaalbieren dansend in de maag, zijn snelheidsmetertje in slaap wiegt. Merckxiaans was een adjectief dat in niemand opkwam.

Georges-Louis Bouchez aan de benchpress. Beeld Play4
Georges-Louis Bouchez aan de benchpress.Beeld Play4

Toen het aan hem was, vergeleek Bart De Wever zijn lichaam met de kathedraal van Antwerpen: ‘Oud, voortdurend kosten aan, en het aantal gelovigen is fel teruggelopen.’ Ingestudeerde zelfrelativering is géén zelfrelativering, maar ach, ik moet toegeven dat ik m’n eigen spekkige tors ook weleens met een variant op dat mopje in de markt heb proberen te zetten: ‘Met Parijs heb ik gemeen dat de kathedraal betere tijden heeft gekend.’ Spoiler: het is geen pick-up line die je naar olympische hoogten voert.

De Wever had zijn kathedraal in een fluogeel shirt gewurmd met opschrift ‘Citius, altius, fortius’. Sneller, hoger, sterker: een wapenspreuk die je vast ergens brengt in het leven, al ga je na een jaar of tachtig vermoedelijk net als iedereen dood. De Wever nam een aarzelende start, deed het aanvankelijk slechter dan Bouchez, maar zette de boel glorieus recht in het roeien, schieten en fietsen. Daarbij schaamde hij zich niet voor de onfluwelige grimas die zijn stoïcijnenmond was komen verwoesten: de burgemeester van Antwerpen – lang voor hij de sjerp rond de buik mocht vlechten werd hij in frituur ’t Draakske al de burgervader genoemd – keek tijdens de inspanning als een flamingant die in Brussel een Franstalige menukaart toegeschoven krijgt. Een geval van magisch realisme was het zelfs: met dat vertrokken, gepijnigde gezicht begon De Wever met de minuut meer op Jan Jambon in persconferentiemodus te lijken.

Daar bleef het niet bij, qua anatomische bijzonderheden, want plots liet De Wever een boer. Het was geen klein oprispinkje, niet de subtiele vrije tribune van de maag. Neen, het was zo’n van zwavel zwangere knal, een galmende noodkreet van de slokdarm. Even hoopte ik op de totale escalatie, op een memorabele implosie van decorum en fatsoensregels, maar neen, Bart De Wever begon niet ook nog obese winden te laten en ‘Bier en tieten, jololololo’ te scanderen. Dat spaart-ie vast op als verrassinkje voor tijdens de volgende regeringsonderhandelingen.

Enfin, De Wever haalde het dus van Bouchez in wat vermakelijke televisie was geweest – het kittige gekissebis van Elias en Sonck gaat niet snel vervelen. Toch werd ik niet verlost van mijn politieke smetvrees. Ja, het verlangen om niet in de buurt van parlementariërs te komen is taai. ‘Politiek is topsport,’ had Bouchez bij aanvang gezegd. Daar ben ik het mee eens, mits toevoeging van ‘beoefend door de zondagsreserven van Francs Borains’.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234