null Beeld

FILM★★☆☆☆

Mia madre

Geen confetti voor Moretti.

In ‘Mia madre’, het nieuwste melodrama van Nanni Moretti (‘Habemus Papam’, ‘La stanza del figlio’, ‘Caro diario’), begint de camera op een bepaald moment aan een sierlijke beweging langs een indrukwekkende rij mensen die zich door twee straten heen naar de ingang van een arthousebioscoop kronkelt waar ze Wim Wenders’ ‘Der Himmel über Berlin’ spelen (‘Het schijnt dat het een mooie film is’): ’t is een zeldzaam mooi droomshot in wat voor het overige een middelmatig in beeld gebrachte draak bleek te zijn over een filmregisseuse (Margherita Buy) die worstelt met de aftakeling van haar doodzieke moeder.

Nog een lichtpunt: John Turturro is heel geestig als de Amerikaanse acteur die steevast zijn teksten vergeet omdat hij zijn valse snor voelt kriebelen en de cinema eigenlijk een klotebranche vindt. Maar telkens Turturro uit het beeld verdwijnt, dendert ‘Mia madre’ als een ontspoorde trein in het ravijn van de klefheid. Het is al behoorlijk melig om uit te pakken met een scène waarin het hoofdpersonage in de ziekenhuisgangen op zoek gaat naar haar moeder en daarbij de ene patiënt na de andere aanklampt, maar om daar nog eens de strijkers uit het droefgeestige ‘Tabula Rasa’ van de Estlandse componist Arvo Pärt onder te zetten: om in een Italiaanse colère te schieten! Liever spaghetti dan Moretti.


Bekijk de trailer:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234