FILM★★★★☆

Minding the gap (★★★★☆)

‘Boyhood’ op een skateboard.

‘Minding The Gap’ zet u in de slipstream van enkele skaters die met gespreide armen en gebogen knieën door de wijk zoeven. Springen, draaien, flippen, zigzaggen, boardsliden langs trappen en relingen – aaahhh, het poëtische geluid van skateboardwieltjes op glad asfalt! We maken nader kennis met Keire, een jongen die de nare gewoonte heeft om na een mislukte kickflip zijn deck kapot te stampen. En met Zack, een jonge dakdekker die straks vader gaat worden en bang is dat het leven te snel voorbijraast.

En dan is er nog Bing, een introverte tiener die met zijn onafscheidelijke digitale camera zijn maats filmt terwijl ze skaten en biertjes drinken en met hun kleren aan in het zwembad plonzen. ‘Wat ben je van plan met die beelden?’ vraagt Keire bezorgd. ‘Ik ga er een collage van maken,’ luidt het antwoord. En dat is precies wat Bing heeft gedaan: uit alle beelden die hij gedurende twaalf jaar heeft geschoten – het is hun hele jeugd die we hier voorbij zien glijden – heeft hij een prachtige documentaire gedistilleerd die met de minuut ontroerender wordt.

Het is genieten van de spectaculaire tricks die de gasten laten zien, maar algauw begint de wrangheid naar binnen te sijpelen en bloeit ‘Minding the Gap’ open tot een melancholiek portret van drie jongens met een versplinterd zelfbeeld, die er maar niet in slagen om hun levens op de juiste rails te krijgen. En wat opvalt, is dat het hun ouweheren zijn die het voor hen hebben verknald. Zack, Bing en Keire komen alle drie uit gezinnen met slechte vaders: afstandelijke vaders, afwezige vaders, vaders die hun zonen hardhandig door het huis rammen, vaders die hun echtgenotes tegen de muur drukken, in een wurggreep nemen en bijna verstikken.

En stilaan begint het te dagen dat die drie jongens niet op de skateboards gaan staan voor de fun, maar dat elke sprong, elke kickflip en elke zijwaartse afzet in wezen een poging is om hun innerlijke woede en frustratie héél even van zich af te skaten. Het meest tragische is dat je Zack voor je ogen – alsof de zonden van de vaders via de genen worden doorgegeven – op zijn beurt ziet veranderen in een vader die zich continu lazarus zuipt en zijn vriendin afranselt. Het is niet min wat Bing hier presteert: hij schiet prachtige plaatjes van zijn suizende vrienden, maar maakt van zijn positie binnen de vriendengroep gebruik om hun ook de juiste, intieme vragen te stellen, en ontpopt zich aldus tot een grandioze chroniqueur van hun jongensjaren.

Met Bing is het overigens goed gekomen: hij schopte het tot assistent-cameraman op de sets van ‘Jupiter Ascending’ en ‘Sense8’ en ontving voor ‘Minding the Gap’ zelfs een Oscarnominatie voor Beste Documentaire. En toch houden we ons hart vast, want zoals Zack zegt: het is niet altijd mogelijk om negatieve ervaringen om te buigen in kracht of positiviteit. Hoe goed je ook kunt skaten, er bestaan schansen waar je niet over raakt.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234