‘Missie Callcenter’, een programma waar gewone Vlamingen hun besognes delen met de mooiste vrouwen van het land Beeld VTM
‘Missie Callcenter’, een programma waar gewone Vlamingen hun besognes delen met de mooiste vrouwen van het landBeeld VTM

Televisie★☆☆☆☆

‘‘Missie Callcenter’ op VTM 2 wens ik niemand toe. Vooral mezelf niet’

Een warme gloed overspoelde me toen ik vernam dat VTM, ondanks tegenvallende advertentie-inkomsten, een beschutte werkplaats voor afgedankte Missen België op poten had gezet. Íémand moet mensen die niet zo snel een exploitabel talent kunnen voorleggen behoeden van de hongerdood in deze huidige economische malaise, dus waarom ook niet VTM? 

Als het aankomt op ’s lands missenbestand aan de bak helpen, waren ze dertig jaar geleden hun tijd al vooruit. De zender verwachtte wel één wederdienst voor zoveel menslievendheid. Een batterij telefoons werd geïnstalleerd in de werkplaats, en wanneer die rinkelden, ging de camera aan en was het aan de missen in kwestie, niet gehinderd door enige expertise ter zake, om een antwoord te verschaffen op ingebelde vragen als ‘Is er leven na de dood?’ of ‘Wat is het geheim van een goed huwelijk?’ Het programma dat dat opleverde, de audiovisuele doordruk van een kappersblad, heette ‘Missie Callcenter’. Het goede nieuws is dat gewapend verzet niet lang meer kan uitblijven.

‘Hoe kun je weten of je man naar porno kijkt?’ werd Véronique De Kock gevraagd. De vrouw die belde, was er recentelijk achtergekomen dat haar eigen echtgenoot er alleszins wel pap van lustte. Onnodig dan te bellen, leek me, want het klonk alsof die vrouw zelf de beste deskundige was. Véronique kon er echter over meespreken: in het verleden had ook zij weleens samengehokt met een kerel die verknocht was aan porno – soms keek hij zelfs verder als Véronique binnenkwam. ‘Da’s liefde!’ zou Jens Dendoncker zeggen. Ook Ann Van Elsen had ooit porno gekeken, vertelde zij. ‘Maar ik kan mijn pap daar niet mee koken.’ Ik kon me nog herinneren wat ik daarvoor gegeten had, dus ik droomde niet, wat teleurstellend was.

Me dunkt dat ook de volgende vraag eigenlijk gewoon masturbatie behelsde. Ene James – ongetwijfeld een schuilnaam – wilde van Justine Jonckheere weten of het een goed idee was om zijn zelfgemaakte ‘meerstemmige dwarsfluitmuziek’ openbaar te maken. De vraag stellen is ze beantwoorden, dacht ik. ‘Heb je je fluit bij je?’ vroeg Justine onschuldig, waarop James ter illustratie een deuntje snerpte. Uiteindelijk werd hij doorgestuurd naar Anne De Baetzelier, want die had jarenlang ‘Tien om te zien’ gepresenteerd en wist dientengevolge wel iets af van muziek. ‘Ik zou het sowieso op YouTube plaatsen,’ aldus Anne. Aan mijn schrijnende tolerantiedrempel voelde ik dat ik nog altijd bij zinnen was, wat betekende dat mijn smeekbedes om sedatie onbeantwoord bleven.

Voor ik alsnog genadig het bewustzijn verloor – ‘Hebben vissen dorst?’ deed het ’m – hoorde ik Celine Van Ouytsel nog ene Martine te woord staan, ‘een echte hondenmie’, die wilde weten of je een hond blindelings kon herkennen aan de blaf. Wij Belgen zijn een surrealistisch volkje. ‘Weet ik veel, Martine, jíj bent de hondenmie,’ was één antwoord dat me bij het duizelen nog te binnen schoot, maar zulke uitlatingen kon Celine zich als heersend Miss België vast niet veroorloven. Ik, een ongekroond hoofd, heb zulke problemen niet. Bij dezen: ‘Missie Callcenter’ wens ik niemand toe. Vooral mezelf niet.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234