Servant of the People - Series (UKR-2015) - Caption: Volodymyr Zelensky Beeld TMDb
Servant of the People - Series (UKR-2015) - Caption: Volodymyr ZelenskyBeeld TMDb

televisie★★★★☆

Naar Zelenski’s comedyreeks op Netflix ‘Servant of the People’ kijken is een heerlijke en verslavende vorm van activisme

Nee, u ziet het niet verkeerd: dat is wel degelijk Volodimir Zelenski, de president van Oekraïne, sinds kort in uw Netflix-catalogus. De oorlogsleider die onverschrokken standhoudt tegen Vladimir Poetin, had tot vier jaar geleden geen politieke ervaring, behalve dat hij als komiek voor president had gespééld. Zijn satirische comedyreeks ‘Servant of the People’ liep drie seizoenen lang in Oekraïne, van 2015 tot 2019, en Zelenski was daarin de volksleider die hij wou worden. Dat Netflix de hitserie van, door en met Zelenski heeft aangekocht, mag u gerust als een middelvinger richting Poetin zien.

Joshua Migneau

Een iconisch shot in de eerste aflevering van ‘Servant of the People’: Volodimir Zelenski in een wit marcelleke op de toiletpot. ‘Mag ik geen tien minuten voor mezelf?’ roept hij, wanneer op de deur wordt gebonsd. Het zijn ambtenaren die hem komen halen: zijn personage Vasily ‘Vasya’ Petrovich Goloborodko, een modale geschiedenisleerkracht, heeft immers net per abuis de presidentsverkiezingen gewonnen. Vasya had in de klas een tirade over corruptie en sociale ongelijkheid afgestoken, en de beelden daarvan zijn viraal gegaan: ‘Het is altijd de minst verschrikkelijke klootzak die de verkiezingen wint! Was ik president, dan schrapte ik alle extraatjes! Alle weekendverblijven! Alle autocolonnes!’ Maar zal Vasya zijn belofte waarmaken, of zal ook hij zwichten voor geld, macht en populariteit?

Het voelt bij momenten surrealistisch aan om anno 2022 ‘Servant of the People’ te bekijken. Zo krijgt Vasya een telefoontje van Angela Merkel, die hem met vreugde meldt dat zijn land eindelijk tot de Europese Unie mag toetreden. Hij springt extatisch in het rond en roept: ‘Fuck! Ik ben zo blij! Ik en mijn landgenoten van Oekraïne hebben hier zolang op gewacht!’ Waarop Merkel: ‘Oekraïne? Oei, ik dacht dat ik Montenegro aan de lijn had.’ In een andere aflevering krijgt Vasya een ruziënd parlement muisstil door als grap te declameren dat Poetin is afgezet. En wanneer een meteoriet zogenaamd richting Kiev raast en een minister vraagt waarom de president het land niet wil ontvluchten, antwoordt Zelenski perplex: ‘Huh? Waar zou ik heen moeten?’

Rusland komt zelden aan bod, zelfs al had Poetin de Krim toen al met geweld geannexeerd en spreekt de cast voornamelijk Russisch: een normale zaak op de Oekraïense televisie, aangezien niet elke burger Oekraïens begrijpt. Zelenski richt zijn vizier in ‘Servant of the People’ op een andere malaise: corruptie. Eenmaal aan de macht, ontdekt Vasya hoe ongelijk rijkdom verdeeld is. Hij krijgt als president, tot zijn grote afkeer, een persoonlijke motivator, vijf masseuses – eentje voor z’n oorlellen – en een zoo toebedeeld. Hij voert meteen besparingen in zijn administratie door, waarmee hij heel wat hoge piefen tegen zich in het harnas jaagt. Zo krijgen we in deze sitcom Zelenski’s ideaalbeeld van een volksleider te zien: een eerlijke en onbaatzuchtige harde werker, financieel en politiek onafhankelijk. Dat levert goede televisie op, en een briljante verkiezingscampagne. Het derde en laatste seizoen verscheen in de maanden dat Zelenski als presidentskandidaat opkwam. De naam van zijn politieke partij? Servant of the People.

Zelenski’s reeks is een politieke satire à la ‘Veep’, met het naïeve optimisme van ‘Parks & Recreation’ en de knulligheid van ‘The Office’. Vasya doet me ook geregeld denken aan Ted Lasso, de onervaren coach die in zijn Apple-hitserie een voetbalteam succesvol onder handen neemt. ‘Servant of the People’ is natuurlijk gemaakt voor een televisie-uitzending in eigen land en niet voor een globale streamingmarkt, wat je merkt aan de lage productiewaarden. De ondertitels van Netflix laten ook te wensen over - niet dat ik het Russisch machtig ben, maar ik veronderstel dat zinnen zoals ‘Hij is een pen en papier voor het verslag’ en ‘Ik zeer dat ik er niets mee te maken heb’ niet kloppen. Maar ‘Servant of the People’ is wel verrassend verslavend. De sitcom bewijst nog maar eens dat Oekraïne een eigen land is, met zijn eigen verhalen en tradities. Naar deze slimme, grappige en hartelijke show kijken, is een heerlijke vorm van activisme.

Dankzij Humo steekt er geen andere onzin in je broekzak. Download nu de app van Humo en ontdek de interessantste verhalen, grappigste cartoons en scherpste meningen. Klik hier.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234