Arjen Lubach Beeld VPRO
Arjen LubachBeeld VPRO

televisie★★★½☆

Nee, ook ‘De avondshow met Arjen Lubach’ kon niet om de waanzin van de dag heen

Tom Raes

Late night tv: je moet er ook een beetje het volkje voor zijn. Geen idee waarom er in Nederland aanzienlijk minder averij opgelopen wordt bij experimenten in het genre dan hier. Gemakshalve neem ik voetstoots aan dat het benodigde zelfvertrouwen en, welja, lef naar Amerikaans voorbeeld een beetje Nederlander minder krap om de schouders zit dan een Vlaming, en verder probeer ik me, behoudens het opfrissen van enkele clicheetjes, vooral niet te moeien op het vlak van internationale betrekkingen.

Een beetje Nederlander is Arjen Lubach wel. Iets méér ook, meen ik, waardoor ik geneigd ben hem in zijn hoedanigheid van late night host niet snel miscast te vinden. Tot voor kort deed hij, niet zonder bijval, interessante dingen met ‘Zondag met Lubach’, maar nu konden we ’m treffen in ‘De avondshow’, dat het weekendwerk van voorheen inruilde voor dagelijkse regelmaat. Ik weet niet of zijn gezin hem daar dankbaar voor is. Met de ‘we’ van twee zinnen geleden bedoel ik uiteraard die Vlamingen die bij machte zijn NPO 1 zonder bijstand van buitenaf terug te vinden in de op wildgroei gelijkende weelde aan zenders die hun digitale abonnement biedt.

In ‘De avondshow’ zou Lubach iets aanvangen met de waan van de dag: een voornemen dat ik wel vaker heb gehoord in de aanloop naar programma’s die er in de praktijk heelhuids slaaf van bleken te zijn, maar tegelijk kon je ook moeilijk náást de geopolitieke beenbreuk van het moment lullen. Luttele uren eerder had Vladimir Poetin het gaspitje onder het Avondland geestdriftig opengedraaid: als waan, dan wel waanzin, kon dat tellen, want ondertussen keek die ouwe Vlad erbij alsof gas niets meer kostte. Nu ja, dat heeft hij natuurlijk nog altijd grotendeels zélf in handen.

Zou Poetin, in het diepst zijner gedachten, nu meer tsaar zijn of secretaris-generaal? Ik wijk af van de waan van de dag, merk ik, maar Lubach wijdde zijn vermakelijke openingsrede alleszins helemaal aan Poetins nieuwste woonuitbreiding, om vervolgens plaats te nemen aan een bureau dat conform het genre afstak tegen een kunststof nachthemel. Het item over de verslaggeving rond de voorbije Winterspelen dreigde, net als die Spelen overigens, aanvankelijk grotendeels aan mij voorbij te gaan, maar uiteindelijk vond Lubach toch doel in de door uitzendrechten ingegeven journalistieke bijziendheid die dat toernooi, en gastland China, te beurt viel.

‘De avondshow’ zou ook gasten huisvesten – in deze aflevering actrice Kim van Kooten, die haar nieuwe televisiereeks kwam aanprijzen. Ik heb weleens promopraatjes uitgezeten die vele malen minder onderhoudend waren dan dit, maar afwijken van mijn lopende mening dat ze in se niet deugen, deed ik na afloop nu ook niet. Dat ‘De avondshow’ net daarmee afrondde, vond ik sneu, maar het mooie aan een dagelijkse show is dat er de volgende dag alweer een aflevering is. Een nadeel is dan weer het moordende tempo. Altijd wat.

De waan van de dag: in de loop van ‘De avondshow’ besloot Poetin om ‘vredesmissies’ Oekraïne binnen te sturen. An invasion by any other name would smell as sweet.

Lees ook op Humo:

In ‘Paola, côté jardin’ had de koningin duidelijk geen zin meer in zwijgen: niet over haar kleine bikini, niet over de fouten in de opvoeding van Filip

‘Marble Mania’ had meer knikkers dan kijkers

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234