null Beeld

FILM★★★★☆

Onze kop eraf als ‘The Green Knight’ geen topper is

De avonturen die wij vroeger beleefden, stonden bol van onbesuisde tovenarij, onverschrokken hartstocht en aan doodsverachting grenzende heldenmoed. Met het zwaard in de hand vochten wij tegen draken en verdedigden wij hoofse jonkvrouwen tegen de vijandelijke legers die met hun katapulten onze kasteelmuren belaagden. De kleine accessoires van ons Playmobilspeelgoed, zoals de kroontjes van de jonkvrouwen, de projectielen van de katapulten en de edelstenen van de schatkist, raakten na een paar gevechten steevast zoek onder het tapijt of achter de radiatoren, maar dat weerhield er ons niet van met onze mannetjes zo getrouw mogelijk de ridderfilms na te spelen die we zo graag zagen: ‘Dragonslayer’, ‘Ivanhoe’ en natuurlijk John Boormans ‘Excalibur’.

In het genre van de ridderfilm zal ‘The Green Knight’, David Lowery’s betoverend mooie bewerking van de uit de 14de eeuw daterende ridderroman ‘Sir Gawain and the Green Knight’, vanaf nu een ereplaats innemen. Als een minstreel die zijn poëtische vingers over de snaren van zijn luit laat dansen, zo vertelt de dichterlijke regisseur van ‘Pete’s Dragon’ ons over de queeste van Gawain (Dev Patel), een wat nietsnutterige aspirant-ridder die een uitdaging aangaat waarmee hij niet alleen zijn moed kan bewijzen, maar die hem ook heel, héél ver van huis zal brengen, voorbij de verste zoom van het woud. Nu hebben wij geen flauw idee wat uw mening is over kleurenblind casten, maar zelf zijn we van oordeel dat de op een paard rondrijdende Patel even naadloos in het middeleeuwse landschap past als de nevelslierten rond de kasteeltorens.

Diegenen onder u die hopen op een brok ridderlijke actie in de kinetische stijl van Guy Ritchies ‘King Arthur: Legend of the Sword’ zullen evenwel raar opkijken: u krijgt weliswaar een spannend onthoofdingsspel en enkele sensuele verleidingspogingen te zien, maar het zwaardgekletter wordt door Lowery tot het minimum beperkt. Tekenend voor zijn eigenzinnige aanpak is dat King Arthur, de tovenaar Merlijn en het zwaard Excalibur wel even in beeld verschijnen, maar zelfs niet één keer bij hun legendarische namen worden genoemd. In Lowery’s hypnotiserende visie heeft Gawains tocht naar de Groene Kapel de allure van een sombere, uit losse episodes opgebouwde odyssee, waarbij Gawain zich als een soort droomloper beweegt door een wereld waar je nooit helemaal zeker kunt zijn of iemand al dan niet een geest is. De dissonante synthklanken, de geheimnisvolle fotografie en zelfs de poëtische dialogen voeren u mee in een steeds surrealistischer wordend universum, bevolkt door naakte reuzen, pratende vossen en een groene ridder – half mens, half boom – die achteraf zal terugkeren in uw dromen.

Wij waren niet verbaasd te lezen dat Lowery zijn inspiratie ontleende aan ‘The Dark Crystal’, Tarkovsky’s ‘Andrej Roebljov’ en aan ‘Excalibur’, maar vreemd genoeg moesten wij ook denken aan ‘Thorgal’: die stripreeks heeft weliswaar niets vandoen met ridders, maar ademt dezelfde onwerkelijke atmosfeer uit, dezelfde bevreemdende mix van fantasy en mythologie. Volg dus de rivier naar het noorden, waar de Groene Ridder u opwacht in zijn Groene Kapel.

Vanaf 4 augustus in de bioscoop.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234