'Ik vind het gek dat mensen je uitlachen omdat je één of twee chromosoompjes te veel hebt’

'Down the Road'Maarten & Lore

'Op onze eerste date vertelde hij al dat hij met me wilde trouwen'

'Ik vind het gek dat mensen je uitlachen omdat je één of twee chromosoompjes te veel hebt’Beeld Carmen De Vos Humo 2019

Om de haverklap hebben de deelnemers vlinders in de buik en een enkele keer gaat er eentje onverhoeds op de knieën om zijn eeuwige en onvoorwaardelijke liefde te betuigen. Het valt moeilijk te ontkennen: naast een hartverwarmende roadtrip onder leiding van Dieter Coppens, is ‘Down the Road’ ook een 24-karaats datingshow voor specials. In het nieuwe seizoen van ‘Down the Road’ ontstonden al snel enige romances, maar ook in het vorige seizoen bloeide de liefde op. Vorig jaar sprak Humo met Maarten & Lore. 

In de Bits N Bites, een eetcafé in Kontich waar mensen met een mentale beperking instaan voor de bediening, zijn Maarten De Gryse en Lore Schueremans al jaren kind aan huis. Maarten, vandaag weer helemaal zijn doortastende zelf, staat erop dat de fotograaf aan het einde van de sessie nog wat kiekjes schiet waarop het logo van de zaak duidelijk te zien is: ‘De mensen moeten toch weten dat het interview in de Bits N Bites te doen was?’ Even later, binnen aan tafel, wil hij die gratis promo meteen verzilveren.

Maarten «Zullen we iets drinken op kosten van de Bits N Bites?»

Lore «Ik wil een cola zero.»

Maarten (wenkt de ober) «Een cola zero, graag. En voor mij een Duvel. ’t Is op rekening van de zaak, want we hebben daarnet reclame gemaakt. Tafel achttien, oké?»

Lore «Maarten drinkt graag Duvel, want hij is zelf een duvel

Maarten «Bij wijze van spreken, hè.»

Lore «Maar hij is ook een zachte knuffelbeer. Een echte topkerel.»

Maarten (slaat zijn arm om Lore) «Merci, sjoeke.»

HUMO Wat een liefde tussen jullie twee!

Lore «Kijk eens? (Opent het metalen hartje dat om haar hals hangt; er blijken twee piepkleine fotootjes in te zitten) Dit hier ben ik, en dit is Maarten. Een teken van onze liefde.»

Maarten «En dit heeft Lore mij voor Valentijnsdag gegeven (toont een bruinleren armband).»

Lore «Ik vond dat dat bruin mooi paste bij zijn groene pet. Daarom heb ik die armband voor hem gekocht.»

HUMO Die pet en jij zijn onafscheidelijk, hè Maarten?

Maarten «Deze pet en zonnebril zijn drie weken lang meegeweest naar Zuid-Afrika. Telkens als ik iets moet doen dat met ‘Down the Road’ te maken heeft, zet ik ze op.»

Lore «Ik kijk elke week naar Maarten in ‘Down the Road’, omdat ik altijd met hem moet lachen. Weet je wat ik het allergrappigste moment vond? Toen hij op het strand naar het surfen stond te kijken, en de zee ineens tot aan zijn schoenen kwam. Zo kwaad dat hij was: ‘Verdoeme, mijn schoenen!’ (lacht)»

Maarten «Ja, maar die schoenen waren juist nieuw.»

Lore «Je had zo van die rubberen strandschoenen met gaatjes erin moeten dragen. Ofwel had je je schoenen moeten uitdoen, om mee te gaan surfen met de anderen.»

Maarten «Nee, dat was onverantwoord. Het water was ijskoud en er stond veel wind. Er zwommen daar zelfs haaien.»

Lore (knikt begrijpend) «Haaien zijn levensgevaarlijk. Je kunt wel een reddingsboei gooien wanneer iemand wordt aangevallen, maar die haaien bijten dat ding gewoon kapot met hun scherpe tanden. Ik heb dat gezien in ‘Baywatch’.»

Maarten «Dieter had de veiligheidsvoorschriften moeten lezen voor hij het water inging. Het was een grove fout om dat na te laten, dat weet hij zelf ook.»

Lore «Ik kijk graag naar ‘Baywatch’ omdat ze er mensen in redden.»

Maarten «Ik ook, maar dan vooral voor de mooie meisjes (grijnst).»

Lore (gespeeld verontwaardigd) «Maarten! Vanaf nu kijk je enkel nog naar mij en niet meer naar de andere meisjes.»

Maarten «Ik ben hondstrouw. Je kunt gerust slapen.»

HUMO Lore en Maarten, hoe hebben jullie mekaar leren kennen?

Lore «Mijn zus Ans werkt bij Roses Are Blue (het productiehuis van ‘Down the Road’, red.), net als Dieter en Mathias Coppens. Zij heeft me op een dag gezegd: ‘Ik ken iemand die nog vrij is. Hij heet Maarten, hij houdt van paarden en hij is heel lief.’»

Maarten (knipoogt) «Ans is bij mij in dienst.»

Lore «Toen Maarten me voor het eerst zag, hier in de Bits N Bites, maakte zijn hart een sprongetje. Hola, dacht hij, wat een coole chick!»

Maarten «Mijn hartje deed dum-tèk-tèk

Lore «(Wijst) Daar, waar die mevrouw met die hond zit, hebben we lasagne gegeten. Superromantisch.»

HUMO Wie van jullie heeft het aangevraagd?

Lore «Maarten. Zal ik eens zeggen wat hij me toen gezegd heeft? Dat hij met me wil trouwen, met me wil samenwonen en met mij wil slapen. Dat kwam allemaal uit zijn mond.»

HUMO Gaat dat ook gebeuren, denk je?

Lore «Voorlopig is het nog een droom. We moeten het stapje voor stapje aanpakken. Maar trouwen, dat gaan we heel zeker doen.»

Maarten «Het feest zal plaatshebben bij Roses Are Blue.»

Lore «Ze zullen daar dan wel de tafels en stoelen moeten opzijzetten en discolampen ophangen. Dan kunnen we dansen op coole boenkeboenkmuziek zoals ‘Eins zwei Polizei’.»

Maarten «Lore bedoelt eigenlijk de Bonzai All Stars. Trance, rave en techno, diep uit de jaren 90.»

Lore «Ik wil ook dat we in een koets komen voorrijden. Zo zie ik dat voor me in mijn stoutste dromen.»

HUMO Wat vinden jullie ouders van jullie trouwplannen?

Maarten (haalt de schouders op) «Die hebben daar niks mee te maken.»

Lore «Mijn ouders zijn heel lief, maar soms denken ze dat ik nog een kind van zes ben. Ik wil mijn eigen leven leiden!»

'Mijn ouders zijn heel lief, maar soms denken ze dat ik nog een kind van zes ben. Ik wil mijn eigen leven leiden!' Lore

HUMO Woon je nog thuis, Lore?

Lore «Nee, ik woon in Keerbergen. Mijn ouders zijn gescheiden, dus die wonen al lang niet meer samen. Maar ik doe aan begeleid wonen, al dertien jaar.»

Maarten «Ik woon nog bij mijn mama, maar binnenkort ga ik ook begeleid wonen, in Mortsel.»

Lore «Toen ik het huis uitging, begon moeke te wenen. Ik zei: ‘Moeke, wat scheelt er? Je moet toch niet wenen? Het is tijd dat ik volwassen word en op eigen benen sta.’ Ze moet leren om haar kind los te laten, maar dat is moeilijk voor haar: ze ziet me te graag.»

Maarten «Mijn moeder is ook overbezorgd. O-ver-be-zorgd.»

Lore «Ik begrijp dat langs één kant ook wel. Wij kunnen niet alles, omdat we down zijn. Zo mogen we niet vrijen. En kindjes krijgen kunnen we ook al niet.»

Maarten «Dat zijn enkele van de nadelen.»

Lore «Maar we kunnen er wel adopteren. Als jij papa wilt worden, Maarten, dan gun ik je dat.»

Maarten «Huh? Hoe gaat dat dan?»

Lore «Maar schatje, toch. Door je bij Kind en Gezin in te schrijven, natuurlijk!»

Maarten (legt zijn hoofd in zijn handen, en schudt nee)

HUMO Jij vindt dat geen goed idee, Maarten?

Maarten «Ik zie graag kindjes. Maar aangezien wij allebei down hebben, gaat dat toch niet gemakkelijk zijn. Je moet wel zorgen voor opvang en verzorging, hè? En je moet een school zoeken. En overdag moeten we werken: waar gaan wij de tijd vinden?»

Lore (maakt wegwuivend gebaar)

HUMO Waar werken jullie?

Maarten (plechtig) «Ik werk al twaalf jaar voor Acerta, een HR-dienstencentrum. Ik ben verantwoordelijk voor de post en de enige werknemer die nooit op vakantie wil. Mijn baas moet me echt verplichten, anders zou ik iedere dag gaan werken.»

Lore «Ik heb vroeger lang in een rusthuis gewerkt: koffiezetten, tafels poetsen, mensen helpen met vlees te snijden... Nu werk ik in Keerbergen in de dagopvang voor oudere mensen. Ik vind het daar fantastisch. Aan alle bejaarden die niet in een rusthuis willen wonen: kom allemaal naar CADO, iedereen is er welkom!»

HUMO Lore, was jij in het eerste seizoen niet samen met Kevin?

Lore «Jawel! Maar dat was maar voor de show, het was geen echte liefde. Met Maarten is het anders, zo’n attente vent! Hij heeft ook lieve oogjes en een mooie, zachte stem. En gevoel voor humor, zoals Carry Goossens

HUMO Maarten heeft het in ‘Down the Road’ weleens over zijn liefde voor vrouwen en bier. Zeg je hem daar nooit iets van?

Lore (lacht) «Zo is Maarten nu eenmaal. Maar hij heeft een peperkoeken hartje, hoor.»

Maarten «Ik ben een gevoelig baasje, vooral op het vlak van relaties en verliefdheid. Ik ben ook al vaak op de verkeerde vrouwen gevallen: begeleidsters of juffen. Zoals op Saar, onze begeleidster in ‘Down the Road’: vijf dagen ben ik er slecht van geweest toen het maar van één kant bleek te komen. Maar nu heb ik Lore.»

Lore «Weet je waarom Maarten zo gevoelig is? Hij heeft er veel verdriet van dat zijn papa er niet meer is.»

HUMO Is dat zo, Maarten?

Maarten (zucht diep) «Soms toch, ja. Maar dat ik aan ‘Down the Road’ heb mogen meedoen, was zijn geschenk voor mij uit de hemel. Dat zit (klopt op zijn borst) hier.»

Lore «Als je het moeilijk hebt, moet je naar mij bellen. Ik ben er voor jou.»

Maarten «Ik weet het, schatje, ik weet het.»

Lore «Als ik denk aan mijn ouders die uit elkaar zijn, dan moet ik ook altijd wenen.»

Maarten (slaat zijn arm om Lore heen) «Niet wenen, schatje.»

Lore «Mijn moeder is hertrouwd en met mijn stiefvader klikt het supergoed. Maar toch ligt dat heel gevoelig bij mij. Gelukkig heb ik Nestor, mijn hond: hij begrijpt mijn verdriet.»

Maarten (docerend) «Nestor is een kruising tussen een labrador en een border collie.»

HUMO Dat weet Maarten dan weer.

Lore «Maarten weet alles!»

HUMO Ja, hoe komt dat eigenlijk?

Maarten «Ik lees Het Nieuwsblad vaak en zoek veel op op Wikipedia. Zo weet ik ook dat Zuid-Afrika drie hoofdsteden heeft: Kaapstad, Pretoria en Bloemfontein.»

HUMO Weet je ook wat jou zo aantrekt in Lore?

Maarten (stellig) «Alles.»

HUMO Dat is veel.

Maarten «Ja.»

HUMO Heeft ze ook mindere kanten, vind je?

Maarten «Nee, niks. We kijken ook graag naar dezelfde televisieprogramma’s.»

Lore «‘Thuis’, en ‘F.C. De Kampioenen’.»

Maarten «Ik heb van beide programma’s alle afleveringen gezien.»

HUMO Boma is je rolmodel.

Maarten «Ja, dat is zo. (Wijst naar zijn Duvel) Boma drinkt dat ook graag.»

Lore «Boma heeft op zeker moment een nieuwe vrouw, Goedele. En Goedele, dat ben ik! Want Maarten is meneer Boma, en hij is mijn echtgenoot.»

Maarten «Mijn gedacht!»

Lore «Binnenkort komt er een nieuwe ‘Kampioenen’-film uit, ‘Viva Boma!’»

Maarten «Oftewel: ‘Viva Maarten!’ (brede grijns)»

Lore «Weet je wat mijn droom is? Ik zou het liefje van Niels Destadsbader willen spelen in ‘Viva Boma!’ Ik vind Niels Destadsbader fantastisch.»

Maarten «Ik ook. Ik heb hem zien optreden op de MIA’s. (Steekt zijn duim omhoog) Dat was zó.»

HUMO Juist, jij hebt op de MIA’s samen met Dieter Coppens de prijs voor beste dance-act mogen uitreiken.

Maarten «In mijn kostuum, ja.»

Lore «Ik heb dat thuis gezien, op de tv! Maarten heeft daar de show gestolen omdat hij dacht: Loreke is thuis aan het kijken, ik ga me hier eens van mijn beste kant laten zien.»

Maarten «Da’s zeker, sjoeke.»

HUMO Even later zat je al in de vipruimte naast je grote idool Regi Penxten.

Maarten «Regi en ik hebben verbroederd en gepraat over de showbizzwereld.»

Lore «There’s no business like showbusiness.»

Maarten «En verder hebben we met onze glazen geklonken. En ik heb een ticket gekregen voor één van zijn optredens.»

Lore «Ik hou van Regi en van Milk Inc. Maar ook van Sylver, Joe Cocker en ‘Born to be Alive’ van Patrick Hernandez. En dinge, Zohra

Maarten «Zohra Aït-Fath, is haar volledige naam. Ze heeft in 2 Fabiola gezeten.»

Lore «En ik ben ook zot van Loes Van den Heuvel

HUMO Dat is toch geen zangeres?

Lore «Nee, maar ik werk in een manege in Keerbergen, en zij heeft daar haar eigen paard, Libido. Ik kom haar daar soms tegen en heb al ‘F.C. De Kampioenen’-strips én een handtekening van haar gekregen.»

Maarten «Lore en ik doen allebei aan paardrijden. En góéd, hè?»

Lore «Als ik maar blijf oefenen en oefenen, dan kan ik later misschien meedoen aan de Special Olympics. Dan heb ik wel eerst een A-brevet nodig, zoals Maarten er eentje heeft.»

Maarten «Paardrijden is bangelijk.»

Lore «Tijdens ‘Down the Road’ heb ik ook paardgereden. Dat was wel niet in mijn eigen tenue en ook niet met mijn teugels en zadel. Maar ik heb het toch aangedurfd.»

Maarten «Ze had een toque op, dat is het voornaamste. Paardrijden zonder toque is onverantwoord.»

Lore «Ik ben een durfal: klein, maar dapper. Vroeger bij de scouts was ik ook al de strafste madam.»

Maarten «Ken jij Akabe Toetertoe?»

'Maarten: 'Ik ben een gevoelig baasje, vooral op het vlak van relaties en verliefdheid. Ik ben al vaak op de verkeerde vrouwen gevallen.'

HUMO Ik weet dat het een scoutsgroep is voor kinderen en jongeren met een beperking.

Maarten «Lore is daarbij geweest. En ik ook.»

HUMO Wat was jullie totem?

Lore «Guitige Kaketoe, omdat ik graag babbel. De appel valt niet ver van de boom, want mijn moeder babbelt ook graag.»

Maarten «Mijn totem was Temperamentvol Penseelaapje.»

HUMO Waarom?

Maarten «Omdat mijn leiding het zo beslist had.»

HUMO Temperamentvol lijk je me alleszins wel.

Lore «Soms moet Maarten zich wat inhouden, zoals daarnet tijdens de fotoshoot. Hij wil me altijd in het openbaar kussen, maar ik vind dat niet fijn. Je moet daarmee wachten tot we alleen zijn, Maarten.»

Maarten (schuldbewust) «Jaja.»

HUMO Vroeger werden mensen met down ‘mongooltjes’ genoemd, nu hoor je weleens het woord ‘downers’. Wat vinden jullie van die benamingen?

Maarten «Mongooltjes, dat is een scheldwoord. Maar ‘downers’ vind ik oké, want wij zijn mensen met het syndroom van Down.»

Lore «Toen ik nog klein was, heeft een jongen eens een sportschoen naar me gegooid op een springkasteel. Daarna begon hij me uit te lachen: ‘Stom mongooltje!’ Toen mijn zus zag dat ik aan het wenen was, vroeg ze wat er scheelde. ‘Die jongen heeft mij uitgelachen en een schoen gegooid.’ Mijn zus was razend en is op de mama van die jongen afgestapt om alles te vertellen. Die was toen heel kwaad op die jongen.»

HUMO Heb jij ook ooit zoiets meegemaakt, Maarten?

Maarten «Nee, nooit.»

Lore «Maar ik heb dat vaak meegemaakt, hoor! Eén keer zat ik in een bus toen ik plots iets pijnlijks voelde in mijn nek. Ik draaide me om en zag dat een paar snotneuzen met een katapult iets plastics naar mij aan het schieten waren. Ik kon me niet verdedigen tegen zoveel jongens, dus ben ik naar de chauffeur gegaan: ‘Chauffeur, die snotneuzen keken heel vreemd naar mij en ze hebben iets in mijn nek geschoten.’ Hij werd heel kwaad en hij heeft ze uit zijn bus gezwierd.»

Maarten «Ik vind het gek dat mensen je uitlachen alleen maar omdat je bij je geboorte één of twee chromosoompjes te veel had.»

Lore «Ik ook.»

Maarten «Toen ik geboren werd, heeft de gynaecoloog tegen mijn moeder gezegd: ‘Mevrouw, u heeft een zoon met het syndroom van Down.’ Dat was even slikken, maar mijn moeder heeft het aanvaard. Zo ben ik opgegroeid. En zoals we hier nu zitten in de Bits N Bytes heb ik nog altijd een paar chromosomen te veel.»

Lore «Dat is typisch voor het syndroom van Down.»

HUMO Vinden jullie het goed dat mensen met het downsyndroom tegenwoordig meer op tv komen? Vroeger had je enkel Kris en Yves.

Maarten «Uit ‘Man bijt hond’, hè? Ik ben eens met Kris en Yves in Zwitserland gaan skiën voor ‘Man bijt hond’. Zo is mijn televisiecarrière feitelijk gelanceerd.»

Lore «Ik ben ooit figurante geweest in ‘Flikken’: ik moest Annick De Bruyne spelen, de dochter van een doodrijder. En misschien mag ik binnenkort meedoen in ‘Thuis’, ook als figurante. Ik vind dat keitof.»

Maarten «Ken je het programma ‘Karen maakt een plaat’ met Karen Damen? ‘Een ander spoor’ heet die plaat, schitterende muziek. Zij is voor dat programma samen met de gitarist van Hooverphonic op bezoek geweest in het dagcentrum waar ik al bijna tien jaar kom, het Prinsenhof in Hove. Toen ben ik dus ook al eens op tv gekomen.»

Lore «Eén keer heb ik pizza’s gebakken in het programma van Paul de Leeuw

Maarten «‘Manneken Paul’, een zeer goed programma.»

Lore «Ik kan goed koken, hoor! Van mijn stiefvader heb ik ooit ‘Kijk, ik kook’ gekregen, een kookboek voor mensen met down.»

HUMO Heb je al voor Maarten gekookt?

Lore «Nee, maar ik wil dat wel graag eens doen. Ik ga iets heel speciaals voor hem maken: een Zuid-Afrikaanse pizza.»

HUMO Je bedoelt: een pizza die half verbrand is?

Lore (schaterlacht) «Ja! Ik heb zo hard gelachen toen Maarten in het programma zijn pizza op de gloeiende kooltjes had gelegd.»

Maarten (trekt zijn pet over zijn ogen) «Lore, allee.»

Lore «’t Is maar om te plagen, hè Maarten (geeft hem een kus).»

HUMO Lore en Maarten, bedankt voor het gesprek. En veel geluk in de liefde.

Maarten «Hakuna!»

Lore «Matata!»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234