tv-tip'Rolstoel roadmovie'

Op wieltjes door het leven: 'Overal waar ik kom, creëer ik ongemakkelijke situaties'

De Amsterdamse regisseur Mari Sanders, sinds zijn geboorte aan een rolstoel gekluisterd, legde tijdens een grand tour door Europa vast hoe verschillend elk land met gehandicapten omspringt. In de driedelige docureeks 'Rolstoel Roadmovie' op Canvas ontdekt u welk land het best scoort en waar het nog serieus mank loopt.

MARI SANDERS «Het is niet evident om landen met elkaar te vergelijken. Ik ga het liefst op café in Vlaanderen, want de kans is groot dat ik daar een aangepast toilet zal vinden. Maar ik neem liever de trein in Nederland, want dan kan ik via een app een uurtje voor mijn rit assistentie aanvragen - in België moet ik dat 24 uur van tevoren doen. Toch steekt één land er met kop en schouders bovenuit: Zweden. Daar wordt een persoonlijke assistent voor gehandicapten al sinds de jaren 90 als een grondrecht gezien. Wij denken al snel dat een familielid of partner ons hoort te helpen. In Zweden zegt men: 'Een partner is een partner, geen hulpverlener.’»

HUMO Nergens was de situatie zo schrijnend als in de Griekse staatsinstelling die je hebt bezocht.

SANDERS «Kinderen lagen er vastgebonden aan hun bed. Het gebouw lag op 300 meter van een toeristisch strand, maar de meesten hadden de zee nog nooit gezien. Dat ging door merg en been. En de situatie was dan al verbeterd tegenover vijf jaar voordien: toen sloten ze er de gehandicapten nog in kooien op. Het is pijnlijk hoezeer het uitmaakt in welk land je wieg staat.»

HUMO De eerste aflevering start op de Rialtobrug in Venetië. Jij begint op handen en knieën van de trap naar beneden te kruipen, waarop een omstander je - ondanks je bezwaren - optilt en naar beneden draagt.

SANDERS «Ik had nochtans duidelijk gemaakt dat ik het aankon. Fascinerend, niet? Mijn serie gaat niet alleen over gehandicapten, maar ook over de mensen om hen heen. Ik ben dan ook een fantastisch experiment: overal waar ik kom, creëer ik ongemakkelijke situaties.»

HUMO Noem eens een vervelende vraag die je wegens je handicap regelmatig gesteld wordt.

SANDERS «Mensen openen gesprekken vaak met een vraag naar mijn medische toestand. Ik weet niet of ik dat zelf zo relevant vind. Dat is als vragen om welke reden iemand een bril draagt.»

HUMO Maar een rolstoel is toch ingrijpender dan een bril?

SANDERS «Ik kan niet wandelen, maar waarom zijn mensen zo ontzettend geinteresseerd in de medische redenen daarvoor? Ik vind dat we in plaats daarvan beter kunnen focussen op de emancipatie van gehandicapten. Bekijk ons gewoon zoals elke andere minderheid.

»Neem nu het onderwijs. Ik ging naar een speciale school voor gehandicapten, zoals dat de gewoonte is in Nederland. Dat is natuurlijk praktisch, maar tegelijk is het een brutale vorm van segregatie. Er zijn toch ook geen vrouwenscholen meer? Ik heb in Italië gezien dat het anders kan. Ze plaatsen er getrainde begeleiders in reguliere scholen, zodat kinderen met een handicap niet in een isolement raken.»

HUMO Je bespreekt gevoelige onderwerpen in 'Rolstoel Roadmovie', maar de toon is niet zwaarmoedig. Een bewuste keuze?

SANDERS «Programma's over gehandicapten komen praktisch altijd met een bepaalde zieligheidsfactor. Ik wilde net het avontuur laten zien. Mijn ijkpunt was eerder Kuifje dan Dostojevski. Zo zit ik nu eenmaal in elkaar. Wat ik ook meemaak, ik kom altijd op mijn pootjes terecht.» 

‘Rolstoel Roadmovie’, Canvas, maandag 29 juni, 20.10

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234