'Over de oceaan'Beeld Play

televisie★★★½☆

‘Over de oceaan’ op Play: ‘Vakkundig om de verveling heen navigeren’

Mensen die in BV’s een benijdenswaardige bevolkingsgroep zien, sporen niet. Zo kun je bij ‘Over de oceaan’ alleen maar opgelucht zijn dat je niét onder contract ligt bij VIER, waar het welzijn van schermgezichten duidelijk niet meer zo’n prioriteit is als acht jaar geleden, toen ze zich er nog opmaakten voor champagnevoetbal.

 Wie niet gebonden is aan contractuele verplichtingen doet er volgens mij dan ook goed aan om nautische dwaaltochten als ‘Over de oceaan’ daadkrachtig van de hand te wijzen. ‘Vlieg stante pede op met je zeilboot. En doe de deur achter je dicht.’ Voor Jani Kazaltzis, Otto-Jan Ham en Evi Hanssen lagen de kaarten echter anders, en ik veronderstel ook dat VIER over compromitterend materiaal betreffende Imke Courtois, Dominique Persoone en Charlotte Vandermeersch moet hebben beschikt, want na enkele bedenkingen pro forma scheepte uiteindelijk iedereen gewillig in op de Moby Sick. Die naam was niet zomaar gekozen.

De te volgen zeeroute, van Lanzarote naar Guadeloupe, was dezelfde die Columbus aflegde bij zijn vermaard rondje verkeerd varen, maar aangezien zijn naam al opgegaan was aan een ander programma waarin reizende BV’s in ‘t eigen hert kijken, werd daar niet overvloedig bij stilgestaan. Wel ging er, voor er van wal gestoken werd, veel aandacht naar de gevaren van de einder onbezonnen achterna varen. ‘We zouden niet de eerste zeilers zijn die spoorloos verdwijnen’, somberde Otto-Jan Ham zelfs. Een schipbreuk bleef ‘Over de oceaan’ bespaard, maar uit elke aflevering viel op te maken dat zo’n zeilboot, zelfs wanneer bestierd door een even enigmatische als flegmatische zeebonk als Kapitein Piet, een Cousteau op maat van vandaag, de vervelende neiging heeft om op de meest ongeschikte momenten uit elkaar te vallen. Die ongemakken vormen de voornaamste ontwikkelingen in ‘Over de oceaan’, dat narratief nu eenmaal met weinig tevreden moet zijn. Verveling zal bijvoorbeeld wel voortdurend op de loer gelegen hebben aan boord, maar in het eindresultaat wordt er kundig omheen genavigeerd. Opvallend schipperen doet het ook niet - een hele klus gezien dat schip in de hoofdrol.

Ook de samenstelling van de bemanning leek uitgekiend, want al snel tekende er zich een zeker evenwicht af onder de ingescheepte persoonlijkheden, wat voor een bestendige harmonie zorgde aan boord. Dat neemt niet weg dat er af en toe nogal nadrukkelijk aangezet wordt tot reflecteren: elk bemanningslid heeft een podcast met een dierbare mee, te gebruiken wanneer er tranen vandoen zijn, en iedereen aan boord krijgt ook een montage uit het eigen verleden te slikken. Vooral bij dat laatste komt ‘Het huis’ dichterbij dan je had verwacht halfweg de Atlantische Oceaan, maar als je bedenkt dat het alternatief een zeewaardige ‘Big Brother’ was, ben ik op slag weer geneigd tot mildheid. Je boot vullen met een handvol ongerijmde klootzakken die elkaar nog voor afvaren al trachten te vergiftigen door de grog aan te lengen met arsenicum, had vast makkelijker geweest. Kijkcijfers haal je er ook wel mee. Plots moet ik voor het eerst in jaren weer aan ‘De bus’ denken op VT4. Een goed geheugen is een molensteen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234