Beeld VRT

Televisie★★★★☆

‘Pano: De grote maskerade’: Jammer dat Maggie De Block geen ontslag meer kán nemen


Onder de olijke titel ‘De grote maskerade’ – droombeelden van carnaval in Venetië drongen zich op – snorde ‘Pano’ op welke idiotie precies geleid had tot de vernietiging van de federale noodvoorraad aan mondmaskers, twee jaar voor een globetrottend virus Vlaanderen uitkoos als volgende standplaats.

Voor zulke omstandigheden was die voorraad net aangelegd, maar toen het om de knikkers ging, bleek de gehele stock letterlijk in rook opgegaan. Maggie De Block, minister van Volksgezondheid, had de opdracht tot vernietiging gegeven. De ware reden, zo bleek, was nog banaler en tragischer dan eerder meegedeeld: de loods waarin de maskers gestockeerd lagen, werd verkocht, en verhuizen viel nu eenmaal duurder uit dan ze opstoken. De ‘strategisch’ in ‘strategische voorraad’ betekent vast iets anders in zo’n ministerie.

Op de vraag die ‘Pano’ De Block voorlegde, of die verloren noodvoorraad geen verschil had kunnen maken in die dagen waarin de derde leeftijd het op een gezwind uitsterven zette in ’s lands rustoorden, leek het antwoord voor de hand te liggen, maar De Block – ere wie ere toekomt – zag er toch nog een gelegenheid in om de eigen geloofwaardigheid nog ietsje sneller ten grave te dragen. ‘Het is wat het is,’ parafraseerde ze gelaten de denker Donald Trump. Ook hij werd toen gevraagd naar zijn pandemiebeleid. Great minds think alike.

‘Het is wat het is.’ Wát het dan precies was, dat werd ook duidelijk in deze ‘Pano’. Een verpleegster in een woon-zorgcentrum getuigde hoe ze drie mondmaskers kreeg: één per dag, en op dag vier hoorde ze het eerste opnieuw te gebruiken. In geen tijd werd ze ziek. Een andere verpleegster die bij zichzelf symptomen opmerkte, besloot op eigen houtje een masker te dragen en werd berispt. Maskers dragen werd immers afgeraden van overheidswege. Een noodkreet op Facebook kostte haar haar job, nu voelde ze zich schuldig dat er door haar mogelijk mensen gestorven waren. Marc Van Ranst – goed dat hij nog eens op televisie kwam, de breedbeeld begon ontwenningsverschijnselen te vertonen – werd daarop gevraagd of dat eigenlijk wel hoorde, experts die een bevolking bewust misinformeren om hamstergedrag te vermijden. ‘Ik weet dat júllie dat heel graag zouden horen,’ riposteerde Van Ranst op de vraag of hij het heil van maskers misschien niet te driftig geminimaliseerd had. Die ‘jullie’ zat me niet bepaald lekker, vooral dan van een expert die het voorbije half jaar al bij al weinig te klagen heeft gehad over zijn behandeling door de media, de ‘jullie’ waarvan sprake.

Samengebald in een compacte veertig minuten, een bloemlezing met enkel chrysanten, leek het laatste halfjaar federaal coronabeleid zoals opgelijst door ‘Pano’ meer op schuldig verzuim. Natuurlijk voelde De Block zich politiek verantwoordelijk, zei ze. Maar opdraaien voor alle fouten die en tour de route gemaakt waren? Nee, dat nu ook weer niet – dan kon ze evengoed eigenhandig alle kazernes gaan dweilen. Naast een vermoeden dat de voormalige minister van Volksgezondheid niet begreep wat politieke verantwoordelijkheid was, werd ik naast de nasmaak van abject cynisme in de mond ook plots een merkwaardige heimwee gewaar naar de voorbije politieke impasse, toen Maggie De Block nog gewoon ontslag kon nemen.

Wat denkt u hierover? Laat het ons weten: 

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234