'Paper Girls' Beeld Amazon
'Paper Girls'Beeld Amazon

televisie★★★★☆

‘Paper Girls' op Prime Video blijkt de ideale nieuwe serie om het gapende gat na ‘Strangers Things’ op te vullen

Zit u na het nagelbijtende uitzitten van het laatste ‘Strangers Things’-seizoen met een gapend zwart gat in uw bestaan dat nodig moet worden gevuld? Dan zou ‘Paper Girls’ weleens uw redding en de ideale methadon kunnen zijn. Dat klinkt overigens een stuk oneerbiediger dan bedoeld. In deze serie draait het óók om een handjevol jonge tieners die in de eighties recht vanop hun rijwiel in onschuldig ogend suburbia in allerlei wilde en het voortbestaan van de wereld bepalende interdimensionele avonturen worden gezogen, zodat vergelijkingen met de Netflix-blockbuster haast onvermijdelijk zijn, maar ‘Paper Girls’ is géén doorslagje van ‘Stranger Things’. Integendeel: de graphic novel van Brian K. Vaughan (ook bekend van ‘Y: The Last Man’) waarop de reeks is gebaseerd, verscheen lang vóór de wereld kennismaakte met Hawkins en het Upside Down.

Stefaan Werbrouck

Het uitgangspunt is, zoals dat nu eenmaal bij het genre hoort, lichtjes silly: in de vroege morgen van 1 november 1988, wanneer late en vooral zeer dronken Halloweenvierders de nog donkere straten van het stadje Stony Stream onveilig maken, kruisen vier prille tienermeisjes die hun krantenronde afwerken elkaars pad. Op zoek naar een bende nozems die hen hebben bestolen, belanden ze in een leegstaand pand waar ze op een soort intergalactische ordetroepen stuiten. Voor ze goed en wel beseffen wat er gebeurt, worden ze middels een fuchsiakleurige wolk naar het jaar 2019 geflitst, en zitten ze middenin een dwars door de fragiele grenzen van tijd en ruimte heen uitgevochten strijd tussen The Old Watch, die in opdracht van de gevestigde orde de bestaande tijdlijnen wil bewaren en zonodig herstellen, en een verzetsgroep die de grootste blunders van de mensheid wil rechtzetten. We zijn dan welgeteld een halve aflevering ver, en de kans is groot dat het u evenzeer duizelt als de lichtjes verdwaasde hoofdpersonages zélf. Aangezien met uitzondering van hier en daar een lompige klimaatontkenner niks ons nog verbaast, was dat misschien ook wel net de bedoeling van de makers, ervaren creatieve breinen die eerder hun sporen verdienden bij moois als ‘Toy Story 4’ en (zegt u niks? meteen bingen!) ‘Halt and Catch Fire’.

Ook al zitten er baddies met buitenmaatse laserwapens en vonkende gevechten met reuzenrobots in, en zelfs vliegende dinosaurussen, het bijzondere aan ‘Paper Girls’ is dat al die sciencefiction hocuspocus en de nogal ingewikkelde premisse vooral als kapstok dient voor een bijzonder knap en bijwijlen zeer subtiel verteld coming of age-verhaal. In de kern gaat het over vier totaal uiteenlopende, botsende – en door een jonge en onervaren cast sterk vertolkte – karakters die op de rand van de adolescentie staan, ook al een verwarrende levensfase als je niét heen en weer slingert door de tijd, en de band die langzaam maar zeker tussen hen groeit. Maar, doordat ze - een gewaagde, maar knappe vondst - in de toekomst geconfronteerd worden met oudere versies van zichzelf, evenzeer over verwachtingen en dromen en hoe die vaak niet uitkomen, jeugdig optimisme versus volwassen realisme, de rare afslagen die het leven maakt, hoe hard je ook poogt tegen te sturen, maar ook de mate waarin je je eigen lot in handen hebt. Hoe de personages plots met andere ogen naar zichzelf kijken nadat ze een glimp van de toekomst hebben opgevangen, zorgt alvast voor enkele van de pakkendste tv-momenten die ons bloeddoorlopen netvlies recent bereikten.

Kortom, ‘Paper Girls’ heeft verrassend veel fond. Als we dan toch nog eens de vergelijking maken: de laatste reeks van ‘Stranger Things’ was zo’n opgepompte special effects-kermis dat de makers bij momenten leken te vergeten dat er ook nog personages in rondliepen. ‘Paper Girls’ doet net het omgekeerde, en lijkt soms de plot wat te verwaarlozen ten voordele van de karakterontwikkeling. En, nu we toch bezig zijn: echt dreigend worden de slechteriken – aangevoerd door een soort verwaaide sandaalhippie – echt nooit, wat toch enigszins vreet aan de spanning. Méér nog: het is zelfs lang onduidelijk wie precies de goeien en de slechten zijn – nooit een goed teken.

Dat is meteen ook het weinige dat er op ‘Paper Girls’ aan te merken valt. Snakt u naar een sci-fi-serie waarvan je je achteraf niét met een lichte schok realiseert dat het alle opgewonden gedoe ten spijt eigenlijk helemaal nergens over ging, een serie met een heus, voelbaar hart ook? Of vindt u gewoon dat ‘The Baby-Sitters Club’ veel te vroeg werd afgevoerd of – ook niet ondenkbaar – dat werkelijk àlles meer dure levensminuten waard is dan ‘Waarheid, durven of doen’? Aarzel vooral niet.

Lees ook

Als u één streamingdienst neemt, welke moet u kiezen? Een rangschikking! ‘De interface van Streamz is nogal een rommeltje’

Wat Marijn Devalck daar ook van denkt, dat BTW eerherstel krijgt in ‘F.C. De Kampioenen’ is een stap in de goede richting

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234