Lady Bouwers, Jolien en Claudia, VTM2 Beeld VTM2
Lady Bouwers, Jolien en Claudia, VTM2Beeld VTM2

Televisie★½☆☆☆

‘Paté op mijn snee!’, kreette Marleen tijdens het schaften. We hadden toen al genoeg van ‘Lady Bouwers’ gezien

Ik kan me indenken dat de werkijver tv-makers terstond in de schoenen zakt als ze vernemen dat hun nieuwe documentairereeks voor VTM 2 is bedoeld – de afstand tussen één en twee behelst in dezen meer dan één trede – maar toch: íémand had een spuuglelijke titel als ‘Lady Bouwers’ moeten voorkomen. Desnoods op straffe van looninperking. Ik begrijp dat het om een los vervolg gaat op ‘Lady Truckers’, maar daar had je tenminste nog een consequent Engelstalig resultaat, hoe zonevreemd ook.

Maar goed, voor ik me weer laat kennen als meelijwekkend anachronisme: ‘Lady Bouwers’ volgt opnieuw een handjevol vrouwen in een beroepsgroep die voor het overige vrijwel gespeend is gebleven van de roemrijke intrede hunner kunne. Deze keer is dat het bouwwezen. Voor die vrouwelijke bouwvakkers – bouwvaksters, zo u wilt – is hun beroep hun passie, klonk het. Terwijl ik het ook al lang goed gevonden had als het gewoon hun broodwinning was geweest. Ik ben dan ook het type niet om mensen met de nek aan te kijken voor hun gebrek aan hartstocht bij het installeren van aluminium raamprofielen of een lauwe reactie op de aanblik van kouwe mortel. Op televisie zal alles echter passie zijn, of het zal niet zijn. Ik leg de schuld daarvoor bij Sergio Herman, maar dat weet hij ondertussen wel.

Justine in 'Lady Bouwers'. Beeld VTM 2
Justine in 'Lady Bouwers'.Beeld VTM 2

Dat beloofde bovengemiddelde enthousiasme heb ik desondanks nog niet gezien bij de getoonde werkzaamheden in dit programma, hoewel ik daar wel ampel gelegenheid toe had: meer dan een documentairereeks over de vrouw als bedreigde diersoort is ‘Lady Bouwers’ immers een eindeloos meanderend verslag van de dagelijkse beslommeringen waarmee handwerklieden, hier toevallig vrouwen, zoal te maken krijgen tijdens de uren. Vrouwelijke kraanmachinisten kunnen moeilijker in een fles pissen, was de voornaamste kennis die ik daarbij opdeed: laat me nu net al genoeg van menselijke anatomie afweten om dat magertjes te vinden.

Voor de rest kwamen vooral herinneringen aan schooltelevisie in me op, net als die aan momenten waarop ik al wakend indutte voor Dobbit TV, alwaar ene Roger, een karakterrol die doorheen de jaren door een wisselend acteursbestand werd ingevuld, onafgebroken in de weer is met de verbouwing van zijn badkamer, het verstellen van vast tapijt of het beteugelen van kleine elektriciteitswerken allerhande. Zulke lamlendigheid leidt in ‘Lady Bouwers’ tot commentaarteksten als ‘Marleen heeft een moeilijke hoek bereikt in haar metselwerk’, waarop Marleen dan iets meldt als ‘Ik ben nu mijn mortel natter aan het maken, want als die te droog is, kleeft die niet.’

Ik licht Marleen er even uit, want zij lijkt voorlopig het kleurrijkste personage in dit programma, waarin elke vrouw botweg een etiket opgeplakt krijgt. Ene Justine werd ons bijvoorbeeld voorgesteld als ‘de waaghals’, omdat ze dakwerker is. Lekker makkelijk. Marleen stond echter te boek als ‘de rosse pussy’, een geuzennaam haar geschonken door haar collega’s, wier stijlregister ze voor het gemak geadopteerd had. ‘Paté op mijn snee!’ kreette Marleen tijdens het schaften. Ze doelde op haar broodbeleg, want je moet ’t érgens zoeken in zo’n werfcontainer. ‘Als we maar kunnen lachen,’ zei een andere. Anderhalf uur ‘Lady Bouwers’ bleek al meer dan genoeg.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234